اول یوحنا 4

4 ¹ای عزیزان، هر روحی را باور مکنید، بلکه روح‌ها را بیازمایید تا ببینید آیا از پدر ما هستند یا نه؛ زیرا انبیای دروغین بسیاری به جهان بیرون رفته‌اند. ²روح پدر ما را از این می‌شناسید: هر روحی که اقرار کند عیسی مسیح در جسم آمده است، از پدر ما است، ³و هر روحی که به عیسی اقرار نکند، از پدر ما نیست. این همان روحِ ضدِّ مسیح است که شنیده بودید می‌آید و اکنون هم‌اکنون در جهان است. ⁴ای فرزندان کوچک، شما از پدر ما هستید و بر آنان غالب آمده‌اید، زیرا آن که در شماست بزرگ‌تر است از آن که در جهان است. ⁵آنان از جهان‌اند؛ پس از جهان سخن می‌گویند و جهان به آنان گوش می‌دهد. ⁶ما از پدر ما هستیم. هر که پدر را می‌شناسد، به ما گوش می‌دهد؛ و هر که از او نیست، به ما گوش نمی‌دهد. از این‌جا روحِ حقیقت و روحِ گمراهی را تشخیص می‌دهیم.

پدر ما محبت است

⁷ای عزیزان، یکدیگر را محبت کنیم، زیرا محبت از پدر ما است، و هر که محبت می‌کند از او مولود شده و او را می‌شناسد. ⁸هر که محبت نمی‌کند، پدر ما را نمی‌شناسد، زیرا پدر ما محبت است. ^a a v8 «خدا محبت است» به «پدر ما محبت است» بدل می‌شود — محبت صفتی نیست که او بر تن کند، بلکه خودِ هویّتِ او همچون پدر است. ⁹محبتِ پدر ما در میان ما این‌گونه آشکار شد: پدر ما پسرِ یگانهٔ خود را به جهان فرستاد تا به‌واسطهٔ او زنده باشیم. ¹⁰محبت این است: نه آن‌که ما پدر ما را محبت کردیم، بلکه او ما را محبت کرد و پسر خود را همچون قربانیِ کفّاره برای گناهان ما فرستاد. ^b b v10 قربانیِ کفّاره هدیه‌ای است که بهای کاملِ گناه را می‌پردازد و رابطه‌ای را که گناهِ ما شکسته بود، بازمی‌گرداند. ¹¹ای عزیزان، اگر پدر ما ما را این‌چنین محبت کرد، ما نیز باید یکدیگر را محبت کنیم. ¹²هیچ‌کس هرگز پدر ما را ندیده است؛ اگر یکدیگر را محبت کنیم، پدر ما در ما می‌ماند و محبتِ او در ما کامل می‌گردد. ¹³از این می‌دانیم که در او زندگی می‌کنیم و او در ما: از این‌که روح خود را به ما بخشیده است. ¹⁴ما دیده‌ایم و شهادت می‌دهیم که پدر ما پسر را همچون نجات‌دهندهٔ جهان فرستاد. ¹⁵هر که اقرار کند که عیسی پسرِ پدر ما است، پدر ما در او می‌ماند و او در پدر ما. ¹⁶ما محبتی را که پدر ما به ما دارد، شناخته و باور کرده‌ایم. پدر ما محبت است، و هر که در محبت می‌ماند، در او می‌ماند و او در وی. ¹⁷محبت در ما این‌گونه کامل می‌شود، تا در روزِ داوری اطمینانِ خاطر داشته باشیم؛ زیرا همان‌گونه که او هست، ما نیز در این جهان چنین هستیم. ¹⁸در محبت هیچ ترسی نیست؛ محبتِ کامل ترس را بیرون می‌راند، زیرا ترس با مجازات سروکار دارد، و هر که می‌ترسد در محبت کامل نشده است. ¹⁹ما محبت می‌کنیم، زیرا پدر ما نخست ما را محبت کرد. ²⁰اگر کسی بگوید: «پدر ما را محبت می‌کنم»، اما از برادرِ خود نفرت داشته باشد، دروغگوست. زیرا کسی که برادرِ خود را که دیده است محبت نمی‌کند، چگونه می‌تواند پدر ما را که ندیده است محبت کند؟ ²¹و این حکم را از او داریم: هر که پدر ما را محبت می‌کند، باید برادرِ خود را نیز محبت کند.