1 Yuhanna 4

4 ¹Sevgili kardeşlerim, her ruha inanmayın; ruhların Babamız'dan olup olmadığını anlamak için onları sınayın. Çünkü birçok sahte peygamber dünyaya çıkmıştır. ²Babamız'ın Ruhu'nu şununla tanırsınız: İsa Mesih'in beden alıp geldiğini kabul eden her ruh Babamız'dandır; ³İsa'yı kabul etmeyen her ruhsa Babamız'dan değildir. Bu, Mesih karşıtının ruhudur; geleceğini duyduğunuz bu ruh şimdiden dünyadadır. ⁴Yavrularım, siz Babamız'dansınız ve onları yendiniz. Çünkü sizde olan, dünyadakinden üstündür. ⁵Onlar dünyadandır. Bu nedenle söyledikleri de dünyadandır ve dünya onları dinler. ⁶Bizse Babamız'danız. Babamız'ı tanıyan bizi dinler; O'ndan olmayan bizi dinlemez. Gerçeğin Ruhu'yla yanıltma ruhunu böyle ayırt ederiz.

Babamız Sevgidir

⁷Sevgili kardeşlerim, birbirimizi sevelim. Çünkü sevgi Babamız'dandır. Seven herkes O'ndan doğmuştur ve O'nu tanır. ⁸Sevmeyen, Babamız'ı tanımaz. Çünkü Babamız sevgidir. ^a a v8 «Tanrı sevgidir» ifadesi «Babamız sevgidir» olur — sevgi, O'nun taşıdığı bir özellik değil, Baba olarak asıl kimliğidir. ⁹Babamız'ın bize olan sevgisi şöyle göründü: Babamız, biricik Oğlu'nu dünyaya gönderdi ki O'nun aracılığıyla yaşayalım. ¹⁰Sevgi şudur: Bizim Babamız'ı sevmiş olmamız değil, O'nun bizi sevmiş ve Oğlu'nu günahlarımızı bağışlatan kurban olarak göndermiş olmasıdır. ^b b v10 Bağışlatan kurban, günahın tüm bedelini ödeyen ve günahımızın bozduğu ilişkiyi yeniden kuran bir sunudur. ¹¹Sevgili kardeşlerim, Babamız bizi bu kadar sevdiyse, biz de birbirimizi sevmeye borçluyuz. ¹²Hiç kimse hiçbir zaman Babamız'ı görmemiştir. Birbirimizi seversek, Babamız içimizde kalır ve sevgisi içimizde yetkinleşmiş olur. ¹³Babamız'da yaşadığımızı ve O'nun bizde yaşadığını şundan biliyoruz: Bize kendi Ruhu'ndan vermiştir. ¹⁴Babamız'ın, Oğul'u dünyanın Kurtarıcısı olarak gönderdiğini gördük ve buna tanıklık ediyoruz. ¹⁵İsa'nın Babamız'ın Oğlu olduğunu kabul edenin içinde Babamız kalır, o da Babamız'da kalır. ¹⁶Babamız'ın bize olan sevgisini tanıdık ve buna inandık. Babamız sevgidir. Sevgide kalan Babamız'da kalır, Babamız da onda kalır. ¹⁷Sevginin bizde yetkinleşmesi şu amaçladır: Yargı gününde cesaretimiz olsun diye. Çünkü O nasılsa, biz de bu dünyada öyleyiz. ¹⁸Sevgide korku yoktur; tersine, yetkin sevgi korkuyu siler atar. Çünkü korku cezayı içerir. Korkan kişi sevgide yetkin kılınmamıştır. ¹⁹Bizse seviyoruz, çünkü önce Babamız bizi sevdi. ²⁰Biri, «Babamız'ı seviyorum» deyip de kardeşinden nefret ederse, yalancıdır. Gördüğü kardeşini sevmeyen, görmediği Babamız'ı sevemez. ²¹Babamız'ı seven kardeşini de sevsin. O'ndan aldığımız buyruk budur.