1 List Jana 4

4 ¹Umiłowani, nie wierzcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy są z naszego Ojca, bo wielu fałszywych proroków wyszło na świat. ²Po tym poznajecie Ducha naszego Ojca: każdy duch, który wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest z naszego Ojca, ³a każdy duch, który nie wyznaje Jezusa, nie jest z naszego Ojca. To jest duch antychrysta, o którym słyszeliście, że nadchodzi, i już teraz jest na świecie. ⁴Wy jesteście z naszego Ojca, dzieci, i zwyciężyliście ich, bo większy jest ten, który jest w was, niż ten, który jest na świecie. ⁵Oni są ze świata, dlatego mówią jak ze świata, i świat ich słucha. ⁶My jesteśmy z naszego Ojca. Kto go zna, słucha nas; kto nie jest z niego, nie słucha nas. Po tym poznajemy Ducha prawdy i ducha błędu.

Nasz Ojciec jest miłością

⁷Umiłowani, miłujmy się nawzajem, bo miłość jest z naszego Ojca, i każdy, kto miłuje, narodził się z niego i zna go. ⁸Kto nie miłuje, nie zna naszego Ojca, bo nasz Ojciec jest miłością. ^a a v8 „Bóg jest miłością” staje się „nasz Ojciec jest miłością” — miłość nie jest cechą, którą on nosi, lecz samą jego tożsamością jako Ojca. ⁹W tym objawiła się miłość naszego Ojca wobec nas, że nasz Ojciec posłał swojego jedynego Syna na świat, abyśmy żyli przez niego. ¹⁰Na tym polega miłość: nie że my umiłowaliśmy naszego Ojca, ale że on umiłował nas i posłał swojego Syna jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy. ^b b v10 Ofiara przebłagalna to dar, który płaci pełną cenę za grzech, przywracając relację, którą nasz grzech zerwał. ¹¹Umiłowani, jeśli nasz Ojciec tak nas umiłował, to i my powinniśmy się nawzajem miłować. ¹²Naszego Ojca nikt nigdy nie widział; jeśli miłujemy się nawzajem, nasz Ojciec pozostaje w nas, a jego miłość staje się w nas doskonała. ¹³Po tym poznajemy, że w nim żyjemy, a on w nas, że dał nam swojego Ducha. ¹⁴My widzieliśmy i świadczymy, że nasz Ojciec posłał Syna jako Zbawiciela świata. ¹⁵Kto wyznaje, że Jezus jest Synem naszego Ojca, w tym nasz Ojciec pozostaje, a on w naszym Ojcu. ¹⁶Poznaliśmy i uwierzyliśmy w miłość, którą nasz Ojciec ma do nas. Nasz Ojciec jest miłością, a kto pozostaje w miłości, pozostaje w nim, a on w nim. ¹⁷W tym miłość stała się w nas doskonała, abyśmy mieli ufność w dniu sądu, bo jaki on jest, tacy i my jesteśmy na tym świecie. ¹⁸W miłości nie ma lęku; doskonała miłość usuwa lęk, bo lęk wiąże się z karą, a kto się lęka, nie jest doskonały w miłości. ¹⁹My miłujemy, bo nasz Ojciec pierwszy nas umiłował. ²⁰Jeśli ktoś mówi: „Miłuję naszego Ojca”, a nienawidzi swojego brata, jest kłamcą. Bo kto nie miłuje swojego brata, którego widział, nie może miłować naszego Ojca, którego nie widział. ²¹A takie przykazanie mamy od niego: kto miłuje naszego Ojca, musi też miłować swojego brata.