Nguji Roh-roh
Uji roh-roh; anu ngaku yén Yesus geus sumping dina jasad téh ti Rama urang. Kanyaah asalna ti Mantenna sabab Rama urang téh kanyaah, dibuktikeun ku ngutus Putra-Na. Kanyaah anu sampurna ngusir kasieun, sarta saha waé anu ngewa ka dulur anu geus katingali ku manéhna teu bisa ngaku nyaah ka Rama.
4 1Dulur-dulur nu kaasih, ulah gampang percaya ka unggal roh, tapi ujian heula roh-roh teh, naha asalna ti Rama urang atawa lain, sabab geus loba nabi palsu anu arindit ka sakuliah dunya. 2Ku kieu maraneh bisa nyaho kana Roh Rama urang: unggal roh anu ngaku yen Yesus Kristus geus sumping mijalma jadi manusa, eta asalna ti Rama urang, 3sarta unggal roh anu teu ngaku ka Yesus, eta lain ti Rama urang. Eta teh roh anti-Kristus, anu ku maraneh geus kadenge rek datang, jeung ayeuna geus aya di dunya. 4Maraneh teh asal ti Rama urang, barudak, sarta geus unggul ngelehkeun maranehna, sabab anu aya di jero diri maraneh teh leuwih agung ti batan anu aya di dunya. 5Maranehna mah asal ti dunya, nu matak omonganana ge dumasar kana kadunyaan, sarta dunya ngadengekeun ka maranehna. 6Urang mah asal ti Rama urang. Sing saha anu wawuh ka Mantenna, bakal ngadengekeun ka urang; sing saha anu lain ti Mantenna, moal ngadengekeun ka urang. Ku kituna urang bisa ngabedakeun Roh kayaktian jeung roh panyasar.
Rama Urang Teh Sipat Asih
7Dulur-dulur nu kaasih, hayu urang silih pikaasih, sabab asih teh asalna ti Rama urang, sarta sakur nu nyaah teh lahir ti Mantenna jeung wawuh ka Mantenna. 8Sing saha anu teu nyaah, eta teu wawuh ka Rama urang, sabab Rama urang teh sipat asih. a a v8 “Allah teh sipat asih” robah jadi “Rama urang teh sipat asih” — asih teh lain saukur sipat anu diagem-Na, tapi jati diri Mantenna pisan salaku Rama. 9Kieu buktina asih Rama urang ka urang: Rama urang ngutus Putra tunggal-Na ka alam dunya, supaya urang bisa hirup ku jalan Anjeunna. 10Kieu asih teh: lain urang anu nyaah ka Rama urang, tapi Mantenna anu mikaasih ka urang, sarta ngutus Putra-Na jadi kurban panebus dosa urang. b b v10 Kurban panebus teh nya eta hiji kurban anu mayar lunas harga dosa, nu malikkeun deui hubungan anu geus ruksak ku dosa urang. 11Dulur-dulur nu kaasih, lamun Rama urang geus sakitu mikaasih-Na ka urang, urang oge kudu silih pikaasih. 12Tacan aya saurang oge anu kungsi ningali Rama urang; tapi lamun urang silih pikaasih, Rama urang tetep aya di jero diri urang, sarta asih-Na jadi sampurna di jero diri urang. 13Ku kieu urang nyaho yen urang hirup ngahiji jeung Mantenna, sarta Mantenna ngahiji jeung urang: nya eta ku Mantenna urang geus dipaparin Roh-Na. 14Kami geus narenjo sarta nyaksian yen Rama urang geus ngutus Putra-Na jadi Jurusalamet dunya. 15Sing saha anu ngaku yen Yesus teh Putra Rama urang, Rama urang tetep aya di jero dirina, sarta manehna ngahiji jeung Rama urang. 16Urang geus nyaho sarta percaya kana asih Rama urang ka urang. Rama urang teh sipat asih, sarta sing saha anu tetep aya dina asih, eta tetep ngahiji jeung Mantenna, sarta Mantenna ngahiji jeung manehna. 17Ku kieu asih teh jadi sampurna di jero diri urang, supaya urang boga kayakinan dina poe pangadilan, sabab sakumaha kaayaan Mantenna, nya kitu keneh kaayaan urang di dunya ieu. 18Dina asih teu aya rasa sieun; asih anu sampurna mah ngusir rasa sieun, sabab sieun teh patali jeung hukuman, sarta sing saha anu sieun, eta can sampurna dina asih. 19Urang bisa nyaah teh sabab Rama urang anu ti heula mikaasih ka urang. 20Lamun aya anu ngomong, “Kuring nyaah ka Rama urang,” tapi ambek ka dulurna, eta jelema teh tukang bohong. Sabab sing saha anu teu nyaah ka dulurna anu katempo, moal bisa nyaah ka Rama urang anu teu katempo. 21Jeung ieu parentah anu ku urang katarima ti Mantenna: sing saha anu nyaah ka Rama urang, kudu nyaah oge ka dulurna.