Ruhlarni sinash
Ruhlarni sinang; Iso tanada kelganini e’tirof etganlar Otamizdandir. Sevgi Undan keladi, chunki Otamiz sevgidir, va bu O‘g‘lini yuborishi bilan isbotlangan. Mukammal sevgi qo‘rquvni haydaydi, ko‘rib turgan birodarini yomon ko‘rgan kishi esa Otani sevaman deya olmaydi.
4 1Azizlarim, har bir ruhga ishonavermanglar, balki ruhlar Otamizdan ekanini sinab koʻringlar, chunki dunyoga koʻplab soxta paygʻambarlar chiqqan. 2Otamizning Ruhini bundan bilib olasizlar: Iso Masihning jismda kelganini tan oladigan har bir ruh Otamizdandir, 3Isoni tan olmaydigan har bir ruh esa Otamizdan emas. Bu — dajjolning ruhi boʻlib, uning kelishi haqida eshitgan edingizlar, u esa allaqachon dunyoda. 4Ey bolajonlarim, sizlar Otamizdansizlar va ularning ustidan gʻolib keldingizlar, chunki sizlarning ichingizdagi Zot dunyodagidan ulugʻroqdir. 5Ular dunyodandir, shuning uchun dunyoning tilida gapiradi va dunyo ularga quloq soladi. 6Biz Otamizdanmiz. Otamizni bilgan kishi bizga quloq soladi, Undan boʻlmagan kishi esa bizni eshitmaydi. Haqiqat Ruhi bilan adashtiruvchi ruhni mana shundan ajratamiz.
Otamiz — sevgidir
7Azizlarim, bir-birimizni sevaylik, chunki sevgi Otamizdandir va sevadigan har bir kishi Undan tugʻilgan va Uni biladi. 8Sevmaydigan kishi Otamizni bilmaydi, chunki Otamiz sevgidir. a a v8 “Xudo sevgidir” degani “Otamiz sevgidir” boʻlib oʻzgaradi — sevgi Uning kiygan bir sifati emas, balki Uning Ota sifatidagi aynan oʻzligidir. 9Otamizning sevgisi oramizda mana shunday namoyon boʻldi: Otamiz Oʻzining yagona Oʻgʻlini dunyoga yubordi, toki biz U orqali yashaylik. 10Sevgi shudir: biz Otamizni sevganimizda emas, balki U bizni sevib, Oʻz Oʻgʻlini gunohlarimiz uchun kafforat qurboni qilib yuborganidadir. b b v10 Kafforat qurboni — gunoh uchun toʻla toʻlovni toʻlaydigan, gunohimiz buzgan munosabatni tiklaydigan qurbonlikdir. 11Azizlarim, Otamiz bizni shunchalik sevgan ekan, biz ham bir-birimizni sevishimiz kerak. 12Otamizni hech kim hech qachon koʻrmagan. Agar bir-birimizni sevsak, Otamiz bizda qoladi va Uning sevgisi bizda kamolga yetadi. 13Biz Unda, U esa bizda yashayotganimizni bundan bilamiz: U bizga Oʻz Ruhini bergan. 14Otamiz Oʻgʻilni dunyoning Najotkori qilib yuborganini biz koʻrdik va bunga guvohlik beramiz. 15Iso Otamizning Oʻgʻli ekanini tan olgan kishida Otamiz qoladi, u esa Otamizda qoladi. 16Otamizning bizga boʻlgan sevgisini biz bilib oldik va unga ishondik. Otamiz sevgidir va sevgida qoladigan kishi Unda qoladi, U esa unda qoladi. 17Sevgi bizda mana shunday kamolga yetadi, toki qiyomat kunida dadil boʻlaylik, chunki U qanday boʻlsa, biz ham bu dunyoda shundaymiz. 18Sevgida qoʻrquv yoʻq. Kamol topgan sevgi qoʻrquvni haydab chiqaradi, chunki qoʻrquv jazo bilan bogʻliq, qoʻrqadigan kishi esa sevgida kamol topmagan. 19Biz sevamiz, chunki avval Otamiz bizni sevdi. 20Agar kimdir: “Men Otamizni sevaman”, deb aytsa-yu, lekin oʻz birodaridan nafratlansa, u yolgʻonchidir. Chunki koʻrgan birodarini sevmagan kishi koʻrmagan Otamizni sevolmaydi. 21Biz Undan mana shu amrni oldik: Otamizni sevadigan kishi oʻz birodarini ham sevishi kerak.