اسان جي پيءُ جا سڏيل ٻار
اسان جو پيءُ کين هاڻي پنهنجا ٻار سڏي ٿو، جيتوڻيڪ هو ڇا ٿيندا سو اڃا ظاهر نه ٿيو آهي. قائن خبرداري آهي: نفرت اڳ ۾ ئي خون آهي. محبت اها آهي ته مسيح پنهنجي جان ڏني، ۽ ضرورتمند ڀاءُ لاءِ هٿ کليل هجن. جڏهن دل ڏوهي ٺهرائي، تڏهن اسان جو پيءُ ان کان وڏو آهي.
3 1ڏسو تہ اسان جي پيءُ اسان کي ڪهڙو پيار ڏنو آهي، جو اسين سندس ٻار سڏجون! سو اسين آهيون بہ. دنيا اسان کي نہ ٿي سڃاڻي، ڇاڪاڻ تہ دنيا کيس نہ سڃاتو. a a v1 اسان جي پيءُ جو پيار ڪا خيالي ڳالهہ ناهي، اهو اسان کي سندس ٻار بڻائي ٿو، جيڪا اسان جي سڀ کان سچي سڃاڻپ آهي. 2اي پيارؤ، اسين هينئر اسان جي پيءُ جا ٻار آهيون؛ پر اسين ڇا ٿينداسين، سو اڃا ظاهر نہ ٿيو آهي. پر اسين ڄاڻون ٿا تہ جڏهن هو ظاهر ٿيندو، تڏهن اسين هن جهڙا ٿينداسين، ڇالاءِ جو اسين کيس جهڙو آهي تهڙو ڏسنداسين. 3جيڪو بہ هن تي اها اميد رکي ٿو، سو پنهنجو پاڻ کي پاڪ ڪري ٿو، جيئن هو پاڪ آهي.
4جيڪو گناهہ ڪندو رهي ٿو، سو شريعت بہ ڀڃي ٿو؛ ڇالاءِ جو گناهہ شريعت ڀڃڻ آهي. 5اوهان ڄاڻو ٿا تہ هو اسان جا گناهہ کڻي وڃڻ لاءِ ظاهر ٿيو، ۽ هن ۾ ڪو بہ گناهہ ناهي. 6جيڪو هن ۾ قائم رهي ٿو، سو گناهہ ڪندو نہ رهندو؛ جيڪو گناهہ ڪندو رهي ٿو، تنهن نہ کيس ڏٺو آهي ۽ نہ سڃاتو آهي.
7ننڍڙا ٻار، ڪو بہ اوهان کي گمراهہ نہ ڪري. جيڪو سچائيءَ جا ڪم ڪري ٿو، سو سچار آهي، جيئن هو سچار آهي. 8جيڪو گناهہ ڪندو رهي ٿو، سو ابليس جو آهي، ڇالاءِ جو ابليس شروعات کان گناهہ ڪندو آيو آهي. اسان جي پيءُ جو فرزند انهيءَ ڪارڻ ظاهر ٿيو تہ ابليس جي ڪمن کي ناس ڪري. 9جيڪو اسان جي پيءُ کان ڄائو آهي، سو گناهہ ڪندو نہ رهندو، ڇالاءِ جو سندس ٻج هن ۾ رهي ٿو؛ ۽ هو گناهہ ڪندو نہ ٿو رهي سگهي، ڇالاءِ جو هو اسان جي پيءُ کان ڄائو آهي. 10انهيءَ مان ظاهر ٿئي ٿو تہ اسان جي پيءُ جا ٻار ڪير آهن ۽ ابليس جا ٻار ڪير: جيڪو سچائيءَ تي نہ ٿو هلي، سو اسان جي پيءُ جو ناهي، ۽ نہ وري اهو جيڪو پنهنجي ڀاءُ يا ڀيڻ سان پيار نہ ٿو ڪري.
ڪٽنب وانگر هڪ ٻئي سان پيار ڪريو
11ڇالاءِ جو جيڪو پيغام اوهان شروعات کان ٻڌو آهي، سو هي آهي تہ اسين هڪ ٻئي سان پيار ڪريون. 12قائن وانگر نہ، جيڪو شرير جو هو ۽ پنهنجي ڀاءُ کي ماري ڇڏيائين. کيس ڇو ماريائين؟ انهيءَ ڪري جو سندس پنهنجا ڪم بڇڙا ۽ سندس ڀاءُ جا ڪم سچا هئا. 13ڀائرؤ ۽ ڀينرؤ، جيڪڏهن دنيا اوهان سان نفرت ڪري ٿي تہ حيران نہ ٿيو. 14اسين ڄاڻون ٿا تہ اسين موت مان نڪري زندگيءَ ۾ آيا آهيون، ڇالاءِ جو اسين هڪ ٻئي سان پيار ڪريون ٿا. جيڪو پيار نہ ٿو ڪري، سو موت ۾ رهي ٿو. 15جيڪو پنهنجي ڀاءُ يا ڀيڻ سان نفرت ڪري ٿو، سو خوني آهي، ۽ اوهان ڄاڻو ٿا تہ ڪنهن بہ خوني ۾ دائمي زندگي رهندڙ ناهي.
16اسان پيار کي انهيءَ مان سڃاتو آهي تہ مسيح اسان لاءِ پنهنجي جان ڏني؛ تنهنڪري اسان کي بہ هڪ ٻئي لاءِ پنهنجيون جانيون ڏيڻ گهرجن. 17پر جيڪڏهن ڪنهن وٽ دنيا جو مال آهي ۽ هو پنهنجي ڀاءُ يا ڀيڻ کي محتاج ڏسي بہ انهن لاءِ پنهنجي دل بند ڪري ڇڏي ٿو، تہ اسان جي پيءُ جو پيار هن ۾ ڪيئن رهي ٿو؟
18ننڍڙا ٻار، اچو تہ اسين لفظن يا ڳالهين سان نہ، پر ڪم ۽ سچائيءَ سان پيار ڪريون. 19انهيءَ مان اسين ڄاڻنداسين تہ اسين سچائيءَ مان آهيون، ۽ پنهنجي دل کي سندس اڳيان تسلي ڏينداسين، 20جڏهن بہ اسان جي دل اسان کي ملامت ڪري؛ ڇالاءِ جو اسان جو پيءُ اسان جي دل کان وڏو آهي ۽ هو سڀ ڪجهہ ڄاڻي ٿو. 21اي پيارؤ، جيڪڏهن اسان جي دل اسان کي ملامت نہ ٿي ڪري، تہ اسان کي اسان جي پيءُ اڳيان همت آهي؛ 22جيڪو ڪجهہ اسين گهرون ٿا، سو کانئس وٺون ٿا، ڇالاءِ جو اسين سندس حڪم مڃون ٿا ۽ اهو ڪريون ٿا جيڪو کيس وڻي ٿو. 23سندس حڪم هي آهي تہ اسين سندس فرزند يسوع مسيح جي نالي تي ايمان آڻيون ۽ هڪ ٻئي سان پيار ڪريون، جيئن هن اسان کي حڪم ڏنو آهي. 24جيڪو سندس حڪم مڃي ٿو، سو اسان جي پيءُ ۾ رهي ٿو ۽ اسان جو پيءُ هن ۾ رهي ٿو. اسين انهيءَ مان ڄاڻون ٿا تہ هو اسان ۾ رهي ٿو، يعني ان پاڪ روح مان جيڪو هن اسان کي ڏنو آهي.