متلونه 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹د زړۀ منصوبې د انسان دى، خو د ژبې جواب د زمونږ پلار له طرفه راځى. ²د انسان ټولې لارې د هغۀ په خپلو سترګو کښې پاکې دى، خو زمونږ پلار نيتونه تلى. ³خپل کارونه زمونږ پلار ته وسپاره، نو ستا منصوبې به ثابتې شى. ⁴زمونږ پلار هر څيز د خپل مقصد دپاره جوړ کړے دے، حتىٰ بدکار يې د مصيبت د ورځې دپاره. ⁵هر هغه څوک چې په زړۀ کښې مغرور وى د زمونږ پلار په نزد نفرت‌انګېز دے؛ يقين وکړه، هغه به بې‌سزا نۀ پاتې کيږى. ⁶مينه او وفادارى د ګناه کفاره کوى، او د زمونږ پلار وېره انسان د بديو نه اړوى. ⁷کله چې د انسان لارې زمونږ پلار ته خوښې شى، نو زمونږ پلار د هغۀ دښمنان هم د هغۀ سره په سلامتۍ کښې ژوند کوى. ⁸د صداقت سره لږ شے د بې‌انصافۍ سره د ډېرې کمائى نه بهتر دے. ⁹د انسان زړۀ خپله لار منصوبه کوى، خو زمونږ پلار د هغۀ قدمونه ثابتوى. ¹⁰د بادشاه په شونډو باندې الهى فيصله وى؛ د هغۀ خله د انصاف خيانت نۀ کوى. ¹¹ايماندارې تلې او تول د زمونږ پلار دى؛ هر وزن او پېمانه د هغۀ کار دے. ¹²د بادشاهانو دپاره بدى کول نفرت‌انګېز دى، ځکه چې تخت د صداقت په وسيله ثابتيږى. ¹³د صداقت شونډې د بادشاهانو خوشحالى دى، او هغوئ د هغه چا سره مينه کوى چې سمه خبره کوى. ¹⁴د بادشاه قهر د مرګ پيغامبر دے، خو عقلمند سړے به هغه ارام کړى. ¹⁵د بادشاه د مخ په رڼا کښې ژوند دے، او د هغۀ مهربانى د هغې ورېځې په شان ده چې د پسرلى باران راوړى. ¹⁶د سرو زرو نه حکمت موندل څومره بهتر دے! د پوهې موندل د سپينو زرو نه زيات قيمتى دى. ¹⁷د صادقانو شاهراه د بدۍ نه اوړى؛ څوک چې خپله لار ساتى هغه خپل ژوند ساتى. ¹⁸غرور د تباهۍ نه مخکښې راځى، او مغرور روح د غورځېدو نه مخکښې. ¹⁹د غريبانو سره په روح کښې عاجز کېدل د مغرورانو سره د لوټ شريکولو نه بهتر دى. ²⁰څوک چې کلام ته غوږ ږدى هغه به خير مومى، او برکت والا دے هغه څوک چې په زمونږ پلار باندې بهروسه کوى. ²¹په زړۀ کښې عقلمند تمييزوالا بللے شى، او خوږې خبرې قائل کولو کښې زياتوالے راوړى. ²²پوهه هغه چا ته د ژوند چينه ده چې دا لرى، خو احمقان د خپلې حماقت په وسيله سزا مومى. ²³د عقلمند زړۀ د هغۀ خبرې عقلمندې کوى او د هغۀ شونډو ته قائل کولو ځواک زياتوى. ²⁴خوږې خبرې د شاتو ګبينه دى، روح ته خوږې او هډوکو ته شفا. ²⁵يوه داسې لار شته چې انسان ته سمه ښکارى، خو د هغې انجام د مرګ لار ده. ²⁶د مزدور لوږه د هغۀ دپاره کار کوى؛ د هغۀ لوږه هغه مخکښې بوځى. ²⁷بدکار سړے بدى کيندى، او د هغۀ په شونډو باندې سوځونکې اور وى. ²⁸کږه‌زړے سړے جهګړه خپروى، او غيبت کوونکے نزدې دوستان جدا کوى. ²⁹ظالم سړے خپل ګاونډى په غولولو اخته کوى او هغه په تکليف‌ناکه لار بوځى. ³⁰څوک چې په سترګو اشاره کوى هغه کږوالے منصوبه کوى؛ څوک چې خپلې شونډې راونغاړى هغه په بدۍ تلے وى. ³¹سپين وېښتان د لوئۍ تاج دى؛ دا د صداقت په لار کښې ترلاسه کيږى. ³²صبر کوونکے د زورور نه بهتر دے، او څوک چې په خپل روح باندې حکومت کوى هغه د ښار نيوونکى نه بهتر دے. ³³پچه په غېږ کښې اچولے شى، خو د هغې هره فيصله د زمونږ پلار له طرفه ده.