Księga Przysłów 16

16 ¹Do człowieka należą zamysły serca, lecz odpowiedź języka pochodzi od naszego Ojca. ²Wszystkie drogi człowieka są czyste w jego własnych oczach, lecz nasz Ojciec waży pobudki. ³Powierz swoje dzieła naszemu Ojcu, a twoje zamysły się utwierdzą. ⁴Nasz Ojciec wszystko uczynił dla swojego celu, nawet bezbożnego na dzień niedoli. ⁵Każdy wyniosły w sercu jest obrzydliwością dla naszego Ojca; bądź pewien, że nie ujdzie bez kary. ⁶Wierna miłość i wierność gładzą grzech, a bojaźń naszego Ojca odwraca człowieka od zła. ⁷Gdy drogi człowieka podobają się naszemu Ojcu, nasz Ojciec sprawia, że nawet jego nieprzyjaciele żyją z nim w pokoju. ⁸Lepiej mieć mało ze sprawiedliwością niż wielkie dochody z niesprawiedliwością. ⁹Serce człowieka obmyśla jego drogę, lecz nasz Ojciec kieruje jego krokami. ¹⁰Na wargach króla jest Boży wyrok; jego usta nie sprzeniewierzają się sprawiedliwości. ¹¹Uczciwa waga i szale należą do naszego Ojca; każdy odważnik i miara są jego dziełem. ¹²Obrzydliwością dla królów jest czynić nieprawość, bo przez sprawiedliwość tron zostaje utwierdzony. ¹³Wargi sprawiedliwe są rozkoszą królów, a oni miłują tego, kto mówi to, co prawe. ¹⁴Gniew króla jest posłańcem śmierci, lecz mądry człowiek go uśmierzy. ¹⁵W świetle oblicza króla jest życie, a jego przychylność jest jak obłok niosący wiosenny deszcz. ¹⁶O ileż lepiej zdobyć mądrość niż złoto! Zdobycie rozumu cenniejsze jest niż srebro. ¹⁷Gościniec prawych odwraca się od zła; kto strzeże swojej drogi, chroni swoje życie. ¹⁸Pycha poprzedza zgubę, a wyniosłość ducha poprzedza upadek. ¹⁹Lepiej być pokornego ducha wśród ubogich, niż dzielić łup z pysznymi. ²⁰Kto zważa na słowo, znajdzie dobro, a błogosławiony jest ten, kto ufa naszemu Ojcu. ²¹Kto jest mądry w sercu, bywa nazwany rozumnym, a miła mowa zwiększa siłę przekonywania. ²²Rozum jest źródłem życia dla tego, kto go posiada, lecz głupców karci ich własna głupota. ²³Serce mądrego czyni jego mowę roztropną i dodaje jego wargom siły przekonywania. ²⁴Miłe słowa są plastrem miodu, słodkie dla duszy i uzdrawiające dla kości. ²⁵Jest droga, która człowiekowi wydaje się prawa, lecz jej końcem jest droga śmierci. ²⁶Apetyt robotnika pracuje dla niego; jego głód go pogania. ²⁷Człowiek nikczemny wykopuje zło, a na jego wargach jest palący ogień. ²⁸Człowiek przewrotny rozsiewa niezgodę, a plotkarz rozłącza bliskich przyjaciół. ²⁹Człowiek gwałtowny zwodzi swojego bliźniego i prowadzi go drogą zgubną. ³⁰Kto mruży oczy, obmyśla przewrotność; kto zaciska wargi, knuje zło. ³¹Siwizna jest koroną chwały; zdobywa się ją na drodze sprawiedliwości. ³²Lepszy cierpliwy niż mocarz, a ten, kto panuje nad swoim duchem, niż ten, kto zdobywa miasto. ³³Los rzuca się w zanadrze, lecz każde jego rozstrzygnięcie pochodzi od naszego Ojca.