మన తండ్రి తన అడుగులను స్థిరపరచును
హృదయము ఆలోచిస్తుంది, మన తండ్రి అడుగులను నడిపిస్తారు — ఒడిలో వేసే చీటి వరకు ఈ ఉద్రిక్తత అధ్యాయమంతా సాగుతుంది. దానిలో చాలా భాగం రాజులను, వారి మనోభావాలను గురించినది. పతనానికి ముందు గర్వము వస్తుంది, పట్టణాన్ని పట్టుకోవడం కంటే తన మనస్సును ఏలుకోవడం గొప్పది.
16 1హృదయపు ఆలోచనలు మనుష్యునివి, అయితే నాలుక ఇచ్చు జవాబు మన తండ్రి నుండి వచ్చును. 2మనుష్యుని మార్గములన్నియు తన దృష్టికి పవిత్రమైనవిగా కనబడును, అయితే మన తండ్రి అంతరంగపు ఉద్దేశములను తూచి చూచును. 3నీ కార్యములను మన తండ్రికి అప్పగించుము, అప్పుడు నీ ఆలోచనలు స్థిరపరచబడును. 4మన తండ్రి ప్రతిదానిని దాని ప్రయోజనము కొరకు చేసెను, దుష్టుని సైతము ఆపదదినము కొరకు చేసెను. 5హృదయమందు గర్విష్ఠుడైన ప్రతివాడు మన తండ్రికి అసహ్యుడు; నిశ్చయముగా వాడు శిక్ష తప్పించుకొనడు. 6నిబంధనా కృపయు విశ్వాస్యతయు పాపమునకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయును, మన తండ్రియందలి భయము మనుష్యుని కీడు నుండి తొలగించును. 7ఒక మనుష్యుని మార్గములు మన తండ్రికి ప్రీతికరమైనప్పుడు, మన తండ్రి ఆ మనుష్యుని శత్రువులను సైతము అతనితో సమాధానముగా బ్రతుకునట్లు చేయును. 8అన్యాయముతో కూడిన గొప్ప రాబడి కంటె నీతితో కూడిన కొంచెము మేలు. 9మనుష్యుని హృదయము తన మార్గమును ఆలోచించును, అయితే మన తండ్రి అతని అడుగులను స్థిరపరచును. 10రాజు పెదవులమీద దైవనిర్ణయము ఉండును; అతని నోరు న్యాయమునకు ద్రోహము చేయదు. 11న్యాయమైన త్రాసులును తూనికలును మన తండ్రివి; ప్రతి గుండును తూకమును ఆయన కార్యమే. 12దుష్టత్వము చేయుట రాజులకు అసహ్యము, ఏలయనగా నీతివలన సింహాసనము స్థిరపరచబడును. 13నీతిగల పెదవులు రాజులకు సంతోషకరము, యథార్థముగా మాటలాడువానిని వారు ప్రేమింతురు. 14రాజు కోపము మరణదూత వంటిది, అయితే జ్ఞానవంతుడు దానిని శాంతింపజేయును. 15రాజు ముఖకాంతిలో జీవము కలదు, అతని దయ వసంత వర్షమును తెచ్చు మేఘము వంటిది. 16బంగారము కంటె జ్ఞానమును సంపాదించుకొనుట ఎంత మేలు! వెండి కంటె వివేకమును సంపాదించుకొనుట మరి విలువైనది. 17యథార్థవంతుల రాజమార్గము కీడు నుండి తొలగిపోవును; తన మార్గమును కాపాడుకొనువాడు తన ప్రాణమును కాపాడుకొనును. 18నాశనమునకు ముందు గర్వము వచ్చును, పతనమునకు ముందు అహంకారపు మనస్సు వచ్చును. 19గర్విష్ఠులతో కలిసి కొల్లసొమ్ము పంచుకొనుట కంటె దీనులతో కలిసి మనస్సులో దీనత్వముగా ఉండుట మేలు. 20వాక్యమును లక్ష్యపెట్టువాడు మేలు పొందును, మన తండ్రిలో నమ్మకముంచువాడు ధన్యుడు. 21హృదయమందు జ్ఞానముగలవాడు వివేకవంతుడని పిలువబడును, మధురమైన మాటలు ఒప్పించు శక్తిని పెంచును. 22వివేకము దానిని కలిగినవానికి జీవపు ఊట; అయితే మూర్ఖులు తమ మూర్ఖత్వముచేతనే శిక్షింపబడుదురు. 23జ్ఞానముగలవాని హృదయము అతని మాటను జ్ఞానయుక్తముగా చేయును, అతని పెదవులకు ఒప్పించు శక్తిని కూర్చును. 24ఇంపైన మాటలు తేనెపట్టు వంటివి, ప్రాణమునకు మధురము, ఎముకలకు స్వస్థత. 25ఒక మనుష్యునికి సరియైనదిగా కనబడు మార్గము కలదు, అయితే దాని ముగింపు మరణమార్గమే. 26పనివాని ఆకలి అతని కొరకు పని చేయును; అతని ఆకలి అతనిని ముందుకు నడిపించును. 27పనికిమాలినవాడు కీడును త్రవ్వి తీయును, అతని పెదవులమీద దహించు అగ్ని ఉండును. 28మూర్ఖుడైనవాడు కలహమును వ్యాపింపజేయును, కొండెగాడు ప్రాణస్నేహితులను విడదీయును. 29బలాత్కారి తన పొరుగువానిని మోసపుచ్చి, హానికరమైన మార్గములో అతనిని నడిపించును. 30కన్నుగీటువాడు మూర్ఖత్వమును పన్నును; పెదవులు బిగబట్టువాడు కీడుకు సిద్ధపడినవాడు. 31నెరసిన తలవెండ్రుకలు మహిమ కిరీటము; నీతిమార్గములో అది సంపాదించబడును. 32పరాక్రమవంతుని కంటె దీర్ఘశాంతముగలవాడు మేలు, పట్టణమును పట్టుకొనువాని కంటె తన మనస్సును ఏలుకొనువాడు మేలు. 33చీటి ఒడిలో వేయబడును, అయితే దాని ప్రతి నిర్ణయము మన తండ్రి నుండియే వచ్చును.