Mga Panultihon 16

16 ¹Ang mga plano sa kasingkasing iya sa tawo, apan ang tubag sa dila gikan sa atong Amahan. ²Ang tanang dalan sa tawo putli sa iyang kaugalingong mga mata, apan ang atong Amahan nagatimbang sa mga tuyo. ³Itugyan ang imong mga buluhaton sa atong Amahan, ug ang imong mga plano malig-on. ⁴Ang atong Amahan nagbuhat sa tanang butang alang sa ilang katuyoan, bisan ang mga daotan alang sa adlaw sa kasamok. ⁵Ang matag usa nga mapahitas-on ug kasingkasing dulumtanan sa atong Amahan; sa pagkatinuod, dili siya makagawas nga walay silot. ⁶Ang gugmang walay paglubad ug ang pagkamatinud-anon nagatubos sa sala, ug ang pagkahadlok sa atong Amahan nagapalayo sa tawo gikan sa daotan. ⁷Kon ang mga dalan sa tawo makapahimuot sa atong Amahan, ang atong Amahan maoy magahimo nga bisan ang mga kaaway sa tawo makigdait kaniya. ⁸Mas maayo pa ang gamay nga inubanan sa pagkamatarong kay sa dakong kita nga inubanan sa inhustisya. ⁹Ang kasingkasing sa tawo nagaplano sa iyang dalan, apan ang atong Amahan maoy nagatukod sa iyang mga lakang. ¹⁰Ang balaang hukom anaa sa mga ngabil sa hari; ang iyang baba dili magabudhi sa hustisya. ¹¹Ang matinud-anong mga timbangan ug mga taksanan iya sa atong Amahan; ang matag gibug-aton ug sukdanan iyang buhat. ¹²Dulumtanan alang sa mga hari ang pagbuhat ug pagkadaotan, kay ang trono malig-on pinaagi sa pagkamatarong. ¹³Ang matarong nga mga ngabil mao ang kalipay sa mga hari, ug ilang gihigugma ang nagasulti sa matarong. ¹⁴Ang kapungot sa hari maoy sinugo sa kamatayon, apan ang maalamong tawo maoy magapakalma niini. ¹⁵Diha sa kahayag sa nawong sa hari anaa ang kinabuhi, ug ang iyang kahimuot sama sa panganod nga nagadala sa ulan sa tingpamulak. ¹⁶Pagkamaayo pa gayod nga makabaton ug kaalam kay sa bulawan! Ang pagbaton ug salabutan mas bililhon pa kay sa plata. ¹⁷Ang halapad nga dalan sa matarong nagalikay sa daotan; si bisan kinsa nga nagabantay sa iyang dalan nagapanalipod sa iyang kinabuhi. ¹⁸Ang garbo nagauna sa kalaglagan, ug ang mapahitas-ong espiritu nagauna sa pagkapukan. ¹⁹Mas maayo pa ang pagkamapainubsanon ug espiritu uban sa mga kabos kay sa pagpakigbahin sa inilog uban sa mga mapahitas-on. ²⁰Si bisan kinsa nga nagatuman sa pulong makakaplag ug maayo, ug bulahan ang nagasalig sa atong Amahan. ²¹Ang maalamon ug kasingkasing ginatawag nga mabuot, ug ang matam-is nga pagpanulti nagadugang sa pagkamadanihon. ²²Ang salabutan maoy tuboran sa kinabuhi alang sa nagabaton niini, apan ang mga buangbuang ginabadlong sa ilang kaugalingong binuang. ²³Ang kasingkasing sa maalamon nagahimo sa iyang pagpanulti nga maalamon ug nagadugang ug pagkamadanihon sa iyang mga ngabil. ²⁴Ang matam-is nga mga pulong sama sa udlan sa dugos, matam-is sa kalag ug makaayo sa mga bukog. ²⁵Adunay dalan nga daw matarong sa panan-aw sa tawo, apan ang kataposan niini mao ang dalan sa kamatayon. ²⁶Ang gana sa mamumuo nagabuhat alang kaniya; ang iyang kagutom nagatukmod kaniya. ²⁷Ang walay-pulos nga tawo nagakalot ug daotan, ug anaa sa iyang mga ngabil ang nagadilaab nga kalayo. ²⁸Ang masukihong tawo nagapakaylap sa panagbangi, ug ang tabian nagapahimulag sa suod nga mga higala. ²⁹Ang bayolenteng tawo nagahaylo sa iyang silingan ug nagadala kaniya sa makadaot nga dalan. ³⁰Si bisan kinsa nga nagakidhat sa iyang mga mata nagalaraw ug pagkamasukihon; si bisan kinsa nga nagakumot sa iyang mga ngabil nagatinguha sa daotan. ³¹Ang ubanon nga buhok maoy korona sa himaya; kini makab-ot diha sa dalan sa pagkamatarong. ³²Mas maayo pa ang mapailubong tawo kay sa kusgan, ug ang nagamando sa iyang espiritu kay sa nagailog ug siyudad. ³³Ang ripa ginabutang sa sabakan, apan ang matag hukom niini gikan sa atong Amahan.