List do Hebrajczyków 5

5 ¹Każdy arcykapłan, wzięty spośród ludzi, zostaje ustanowiony dla ludzi w sprawach dotyczących naszego Ojca, aby składał dary i ofiary za grzechy. ²Może łagodnie postępować z nieświadomymi i błądzącymi, gdyż i on sam podlega słabości. ³Z powodu tej słabości musi składać ofiary za grzechy — zarówno za lud, jak i za samego siebie. ⁴Nikt sam sobie nie bierze tej godności, lecz tylko wtedy, gdy zostaje powołany przez naszego Ojca, jak Aaron.

⁵Tak i Chrystus nie sam siebie wywyższył, aby zostać arcykapłanem, lecz ten, który do niego powiedział: „Ty jesteś moim Synem, Ja dzisiaj zrodziłem ciebie.”

⁶Jak też mówi w innym miejscu: „Ty jesteś kapłanem na wieki według porządku Melchizedeka.” ^a a v6 Melchizedek, król-kapłan, który pobłogosławił Abrahama (Rdz 14,18–20); bez zapisanego początku ani końca, obraz wiecznego kapłaństwa Chrystusa.

⁷Za swojego ziemskiego życia Jezus zanosił modlitwy i błagania — z głośnym wołaniem i ze łzami — do tego, który mógł go wybawić od śmierci, i został wysłuchany ze względu na swoją bogobojność. ⁸Chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał. ⁹A gdy został udoskonalony, stał się źródłem wiecznego zbawienia dla wszystkich, którzy są mu posłuszni, ¹⁰ustanowiony przez naszego Ojca arcykapłanem według porządku Melchizedeka.

Mleko czy stały pokarm

¹¹Wiele mamy o tym do powiedzenia, lecz trudno to wyjaśnić, ponieważ staliście się ociężali w słuchaniu. ¹²Bo chociaż powinniście już być nauczycielami, znowu potrzebujecie, aby ktoś was uczył podstaw słowa naszego Ojca. Staliście się takimi, którzy potrzebują mleka, a nie stałego pokarmu. ¹³Każdy, kto żywi się mlekiem, nie zna dobrze słowa sprawiedliwości, gdyż jest niemowlęciem. ¹⁴Stały pokarm natomiast jest dla dojrzałych, którzy przez ćwiczenie mają zmysły wyćwiczone do rozróżniania dobra od zła.