عبرانیان 5

5 ¹هر رئیس کاهنان از میان آدمیان برگزیده می‌شود و برای آدمیان در امور مربوط به پدر ما گمارده می‌گردد، تا هدایا و قربانی‌ها را برای گناهان تقدیم کند. ²او می‌تواند با نادانان و گمراهان به ملایمت رفتار کند، زیرا خودِ او نیز در معرض ضعف است. ³به سبب همین ضعف، او باید هم برای قوم و هم برای خویشتن، قربانی‌ها برای گناهان تقدیم کند. ⁴هیچ‌کس این افتخار را از آنِ خود نمی‌سازد، مگر آنکه از سوی پدر ما فراخوانده شود، چنانکه هارون فراخوانده شد.

⁵پس مسیح نیز خود را جلال نداد تا رئیس کاهنان شود، بلکه آن‌کس که به او گفت: «تو پسر من هستی؛ من امروز تو را پدر شده‌ام»، او را جلال بخشید.

⁶چنانکه در جایی دیگر نیز می‌گوید: «تو تا به ابد کاهنی، بر حسب رتبهٔ مِلْکیصِدِق.» ^a a v6 مِلْکیصِدِق، کاهن‌ـ‌پادشاهی که ابراهیم را برکت داد (پیدایش ۱۴:‏۱۸–۲۰)؛ که برای او نه آغازی و نه پایانی ثبت شده است، تمثیلی از کهانت جاودان مسیح.

⁷عیسی در دوران زندگی زمینیِ خود، با فریادهای بلند و اشک‌ها، دعاها و التماس‌ها را به آن‌کس که قادر بود او را از مرگ برهاند تقدیم کرد، و به سبب خداترسیِ خود مستجاب شد. ⁸هرچند پسر بود، اطاعت را از آنچه کشید آموخت. ⁹و چون کامل گردید، سرچشمهٔ نجاتِ جاودان شد برای همهٔ آنان که از او اطاعت می‌کنند، ¹⁰و از سوی پدر ما به‌عنوان رئیس کاهنان بر حسب رتبهٔ مِلْکیصِدِق گمارده شد.

شیر یا خوراک جامد

¹¹در این باره سخنِ بسیار داریم که بیانش دشوار است، زیرا گوش‌های شما سنگین شده است. ¹²زیرا با آنکه تا کنون باید معلّم می‌بودید، باز نیاز دارید کسی اصول اولیهٔ کلام پدر ما را دیگر بار به شما بیاموزد. چنان شده‌اید که به شیر نیازمندید، نه به خوراک جامد. ¹³هر که با شیر زندگی می‌کند، در کلام عدالت ناآزموده است، زیرا کودکی خردسال است. ¹⁴امّا خوراک جامد از آنِ بالغان است، که حواسّشان بر اثر تمرین ورزیده شده تا نیک را از بد تشخیص دهند.