નમ્રતાથી વર્તનારા યાજક

યાજકો પોતે પસંદ થતા નથી પણ આપણા પિતા દ્વારા નિયુક્ત થાય છે, અને તેઓ પણ નિર્બળતાના ભાગીદાર હોવાથી નમ્ર રહી શકે છે. ખ્રિસ્ત પણ એ જ રીતે નિયુક્ત થયા, અને જે દુઃખ સહ્યાં તેનાથી આજ્ઞાપાલન શીખ્યા. પછી અધ્યાય નિરાશામાં અટકી જાય છે: તમારે અત્યાર સુધીમાં શીખવતા થઈ જવું જોઈતું હતું, પણ તેને બદલે તમને દૂધની જરૂર છે.

અધ્યાય 5.

માણસોમાંથી પસંદ કરાયેલો દરેક પ્રમુખ યાજક આપણા પિતા સંબંધી બાબતોમાં માણસોના પ્રતિનિધિ તરીકે નિમાય છે, જેથી તે પાપો માટે અર્પણો તથા બલિદાનો ચઢાવે. અજ્ઞાની તથા ભૂલા પડેલાઓ સાથે તે નમ્રતાથી વર્તી શકે છે, કારણ, તે પોતે પણ નબળાઈને આધીન છે. આ નબળાઈને લીધે જેમ લોકો માટે તેમ પોતાને માટે પણ તેણે પાપો સારુ બલિદાનો ચઢાવવાં પડે છે. આ માન કોઈ પોતાની મેળે લેતું નથી, પણ જેમ હારુનને તેમ આપણા પિતા જ્યારે તેડે ત્યારે જ તે મળે છે.

એ પ્રમાણે ખ્રિસ્તે પણ પ્રમુખ યાજક થવા સારુ પોતાને મહિમાવંત કર્યા નહિ, પણ જેમણે તેમને કહ્યું તેમણે તેમને મહિમાવંત કર્યા: “તમે મારા પુત્ર છો; આજે મેં તમને જન્મ આપ્યો છે.”

જેમ તેઓ બીજી જગાએ પણ કહે છે તેમ, “તમે મેલ્ખીસેદેકના ધારા પ્રમાણે સર્વકાળ માટે યાજક છો.” ^a

પોતાના પૃથ્વી પરના જીવન દરમિયાન ઈસુએ મોટે અવાજે પોકાર તથા આંસુ સાથે, મરણથી પોતાને બચાવી શકનારની આગળ પ્રાર્થનાઓ તથા વિનંતીઓ ચઢાવી, અને તેમના ઈશ્વરભયને લીધે તેમનું સાંભળવામાં આવ્યું. જોકે તેઓ પુત્ર હતા, તોપણ જે દુઃખો સહ્યાં તેમાંથી તેઓ આજ્ઞાપાલન શીખ્યા. અને સંપૂર્ણ થયા પછી, પોતાનું આજ્ઞાપાલન કરનારા સર્વને માટે તેઓ સાર્વકાલિક ઉદ્ધારના ઉદ્‌ગમ બન્યા, અને આપણા પિતાએ તેમને મેલ્ખીસેદેકના ધારા પ્રમાણે પ્રમુખ યાજક તરીકે નીમ્યા.

દૂધ કે ભારે ખોરાક

આ વિશે અમારે ઘણું કહેવાનું છે, જે સમજાવવું કઠણ છે, કારણ, તમારા કાન બહેરા થઈ ગયા છે. કારણ, આટલા સમયમાં તમે તો શિક્ષકો થઈ ગયા હોવા જોઈએ, છતાં આપણા પિતાના વચનના પાયાના સિદ્ધાંતો તમને ફરીથી કોઈ શીખવે એવી જરૂર તમને પડી છે. તમને ભારે ખોરાકની નહિ, પણ દૂધની જરૂર પડી ગઈ છે. દૂધ પર જીવનારો દરેક નેકીના વચનમાં કુશળ નથી, કારણ, તે બાળક છે. પણ ભારે ખોરાક તો પુખ્ત માણસો માટે છે, જેમની ઇન્દ્રિયો ભલું તથા ભૂંડું પારખવા મહાવરાથી કેળવાયેલી છે.