ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ଜଣେ ଯାଜକ ଯେ କୋମଳ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି

ଯାଜକମାନେ ନିଜେ ନିଜକୁ ବାଛନ୍ତି ନାହିଁ ବରଂ ଆମ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଓ ଦୁର୍ବଳତାର ଅଂଶୀଦାର ହୋଇଥିବାରୁ କୋମଳ ହୋଇପାରନ୍ତି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ, ଓ ଯାହା ଭୋଗିଲେ ତାହା ଦ୍ୱାରା ଆଜ୍ଞାପାଳନ ଶିଖିଲେ। ତାʼପରେ ଅଧ୍ୟାୟଟି ବିରକ୍ତିରେ ଅଟକି ଯାଏ: ଏତେବେଳକୁ ତୁମେମାନେ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ ଥିଲା, ଅଥଚ ତୁମମାନଙ୍କର ଦୁଗ୍ଧର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି।

ଅଧ୍ୟାୟ 5।

ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ମହାଯାଜକ ପାପ ନିମନ୍ତେ ଦାନ ଓ ବଳିଦାନ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ପାଇଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିଷୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ନିଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ବଳତାର ଅଧୀନ ଥିବାରୁ, ଅଜ୍ଞ ଓ ବିପଥଗାମୀ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି କୋମଳ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିପାରନ୍ତି। ଏହି ଦୁର୍ବଳତା ହେତୁ ତାହାକୁ ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ଯେପରି, ଲୋକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ ସେପରି ପାପ ନିମନ୍ତେ ବଳିଦାନ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାକୁ ହୁଏ। କେହି ଏହି ସମ୍ମାନ ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ଗ୍ରହଣ କରେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ହାରୋଣଙ୍କ ପରି କେବଳ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆହୂତ ହେଲେ ହିଁ ଗ୍ରହଣ କରେ।

ସେହିପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ମହାଯାଜକ ହେବା ପାଇଁ ଆପଣାକୁ ମହିମାନ୍ଵିତ କଲେ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଯେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭର ପୁତ୍ର; ଆଜି ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଅଛୁ,” ସେ ହିଁ ତାହାଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ଵିତ କଲେ।

ଯେପରି ସେ ଅନ୍ୟତ୍ର ମଧ୍ୟ କହନ୍ତି, “ତୁମ୍ଭେ ମଲ୍‌କୀଷେଦକଙ୍କ ବର୍ଗ ଅନୁସାରେ ଅନନ୍ତକାଳ ନିମନ୍ତେ ଜଣେ ଯାଜକ ଅଟ।” a a v6 ମଲ୍‌କୀଷେଦକ, ଯାଜକ-ରାଜା, ଯେ ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଥିଲେ (ଆଦି ୧୪:୧୮–୨୦); ଯାହାଙ୍କ କୌଣସି ଆରମ୍ଭ କିମ୍ବା ଶେଷ ଲିଖିତ ନାହିଁ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଅନନ୍ତ ଯାଜକତ୍ଵର ଏକ ଚିତ୍ର।

ଆପଣା ଐହିକ ଜୀବନ କାଳରେ ଯୀଶୁ ମହା ଆର୍ତ୍ତସ୍ଵର ଓ ଅଶ୍ରୁପାତ ସହିତ, ମୃତ୍ୟୁରୁ ଆପଣାକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ଯେ, ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ନିବେଦନ ଉତ୍ସର୍ଗ କଲେ, ପୁଣି ଆପଣା ଈଶ୍ଵରଭୟ ହେତୁ ଶ୍ରୁତ ହେଲେ। ସେ ପୁତ୍ର ହେଲେ ହେଁ, ଆପଣା ଦୁଃଖଭୋଗ ଦ୍ଵାରା ଆଜ୍ଞାବହତା ଶିକ୍ଷା କଲେ। ପୁଣି ସିଦ୍ଧ ହୋଇ, ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେସମସ୍ତଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅନନ୍ତ ପରିତ୍ରାଣର ଉତ୍ସ ହେଲେ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ମଲ୍‌କୀଷେଦକଙ୍କ ବର୍ଗ ଅନୁସାରେ ମହାଯାଜକ ରୂପେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ।

ଦୁଗ୍ଧ କି କଠିନ ଖାଦ୍ୟ

ଏହି ବିଷୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ବହୁତ କହିବାର ଅଛି, ମାତ୍ର ବୁଝାଇବା କଠିନ, କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶ୍ରବଣ ଶକ୍ତି ଅସାଡ଼ ହୋଇଅଛି। ଯେଣୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ସମୟ ସୁଦ୍ଧା ଶିକ୍ଷକ ହେବା ଉଚିତ ଥିଲେ ହେଁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ଵ ପୁନର୍ବାର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ କାହାର ଆବଶ୍ୟକ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ହୋଇଅଛି। ତୁମ୍ଭେମାନେ କଠିନ ଖାଦ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଦୁଗ୍ଧ ଆବଶ୍ୟକ କରିବା ଅବସ୍ଥାକୁ ଆସିଅଛ। ଯେଉଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଦୁଗ୍ଧ ସେବନ କରି ବଞ୍ଚେ, ସେ ଧାର୍ମିକତାର ବାକ୍ୟ ବିଷୟରେ ନିପୁଣ ନୁହେଁ, କାରଣ ସେ ଶିଶୁ। କିନ୍ତୁ କଠିନ ଖାଦ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ଵାରା ଭଲ ଓ ମନ୍ଦର ପ୍ରଭେଦ କରିବାକୁ ଆପଣା ଇନ୍ଦ୍ରିୟସମୂହକୁ ଶିକ୍ଷିତ କରିଅଛନ୍ତି।