عبرانیان 4

4 ¹چون وعدهٔ ورود به آرامش او هنوز پابرجاست، مراقب باشیم که مبادا کسی از شما آن را از دست داده باشد. ²به ما نیز، همچون آنان، بشارت داده شد؛ اما پیامی که شنیدند به ایشان سودی نبخشید، زیرا آن را با ایمان درنیامیختند، چنانکه شنوندگانِ [مؤمن] چنین کردند.

³ما که ایمان آوردیم، به آن آرامش داخل می‌شویم، چنانکه او گفت: «در خشم خود سوگند خوردم که هرگز به آرامش من داخل نخواهند شد.» با آنکه کارهای او از زمان بنیاد جهان به پایان رسیده بود.

⁴زیرا در جایی دربارهٔ روز هفتم چنین می‌گوید: «و پدر ما در روز هفتم از همهٔ کارهای خود آرام گرفت.»

⁵و باز در همان بخش می‌گوید: «هرگز به آرامش من داخل نخواهند شد.»

⁶پس چون هنوز جای آن باقی است که برخی به آن داخل شوند، و آنان که نخست بشارت یافتند به‌سبب نافرمانی خود داخل نشدند،

⁷باز روزی را تعیین می‌کند، «امروز»، و مدتها بعد به‌واسطهٔ داوود سخن می‌گوید، چنانکه پیشتر گفته شد: «امروز، اگر آواز او را بشنوید، دلهای خود را سخت مسازید.»

⁸زیرا اگر یوشع به آنان آرامش داده بود، پدر ما بعدها دربارهٔ روزی دیگر سخن نمی‌گفت. ⁹پس آرامشی سَبَّتی برای قوم پدر ما باقی می‌ماند. ¹⁰هر که به آرامش پدر ما داخل شده است، از کارهای خود نیز آرام گرفته، چنانکه پدر ما از کارهای خویش آرام گرفت. ¹¹پس بیایید بکوشیم تا به آن آرامش داخل شویم، مبادا کسی به همان‌گونهٔ نافرمانی سقوط کند.

¹²زیرا کلام پدر ما زنده و کارآمد است، برنده‌تر از هر شمشیر دودَم، که تا جدا کردن جان و روح، و مفاصل و مغز استخوان نفوذ می‌کند، و افکار و نیّتهای دل را تشخیص می‌دهد. ^a a v12 «کلام پدر ما» جایگزین «کلام خدا» شده است — کتاب‌مقدّس صدای زندهٔ پدری است که هر اندیشهٔ فرزندانش را می‌داند. ¹³هیچ آفریده‌ای از نظر او پنهان نیست؛ بلکه همه‌چیز عریان و آشکار است در برابر چشمان آن که باید به او حساب پس دهیم.

¹⁴پس چون کاهن اعظم بزرگی داریم که از آسمانها گذشته است — عیسی، پسر پدر ما — بیایید به ایمانی که بدان اعتراف می‌کنیم، محکم بچسبیم.

عیسی، کاهن اعظم بزرگ ما

¹⁵زیرا کاهن اعظمی نداریم که نتواند با ضعفهای ما همدردی کند، بلکه او در هر چیز همچون ما آزموده شد، اما بی‌گناه ماند. ¹⁶پس با دلیری به تخت فیض نزدیک شویم، تا رحمت یابیم و فیضی بیابیم که به‌هنگام نیاز ما را یاری کند.