Kareureuhan Nu Tetep Aya Keneh

Katengtreman anu dijangjikeun ti baheula masih kénéh kabuka, sarta éta téh intina, sabab tawaran éta teu kadaluwarsa jeung Yosua. Dua gambaran kawéntar nuturkeun: pangandika Rama urang anu motong antara jiwa jeung roh, nembongkeun sagala-galana, sarta Imam Agung anu diuji sapertos urang, sangkan urang bisa ngadeuheus kalawan wani.

Pasal 4.

Ku sabab jangji pikeun lebet kana kareureuhan Mantenna teh tetep aya keneh, urang kudu ati-ati sangkan ulah aya saurang ge ti aranjeun anu katembong teu meunang kana eta jangji. Urang oge geus narima Injil anu diwawarkeun, saperti maranehna. Tapi warta anu didenge teh teu matak mangpaat pikeun maranehna, sabab henteu dibarengan ku kapercayaan, teu saperti jalma-jalma anu ngadarengekeun kalawan percaya.

Urang anu palercaya mah baris lebet kana eta kareureuhan, sakumaha dawuhan Mantenna: “Dina bendu Kami, Kami geus sumpah, maranehna moal pisan-pisan lebet kana kareureuhan Kami.” Padahal sagala damel-Na geus rengse ti barang dunya dijadikeun.

Sabab di hiji tempat Mantenna ngadawuh ngeunaan poe katujuh: “Tuluy Rama urang ngaso dina poe katujuh tina sagala padamelan-Na.”

Jeung deui dina bagian anu sarua Mantenna ngadawuh, “Maranehna moal pisan-pisan lebet kana kareureuhan Kami.”

Ku sabab tetep aya anu baris lalebet ka dinya, sarta jalma-jalma anu pangheulana narima Injil teh teu bisa lalebet ku lantaran henteu narurut,

mangka Mantenna deui netepkeun hiji poe, “Poe ieu,” nya ngandika ngaliwatan Daud lila sanggeusna, sakumaha anu geus disebut tadi: “Poe ieu, lamun maraneh ngadenge soara-Na, ulah ngabaatukeun hate maraneh.”

Sabab lamun Yosua geus mere kareureuhan ka maranehna, tangtu Rama urang moal ngadawuh deui ngeunaan poe anu sejen. Ku kituna, tetep aya kareureuhan Sabat pikeun umat Rama urang. Saha bae anu geus lebet kana kareureuhan Rama urang, geus ngaso oge tina pagaweanana, saperti Rama urang ngaso tina padamelan-Na ku anjeun. Ku sabab kitu, hayu urang ihtiar sangkan bisa lebet kana eta kareureuhan, supaya ulah aya nu labuh ku lantaran nuturkeun conto henteu narurut anu sarua.

Sabab pangandika Rama urang teh hirup sarta aktip, leuwih seukeut ti batan pedang anu seukeut dua beulahna, nepi ka nembus misahkeun nyawa jeung roh, sendi-sendi jeung sungsum, sarta iasa nitenan pikiran katut niat anu aya dina hate. ^a Taya hiji mahluk anu bisa nyumput tina paningali-Na; sagala rupa aya dina kaayaan taranjang jeung kabuka di payuneun soca Anjeunna, nya ka Anjeunna urang kudu tanggung jawab.

Ku sabab urang boga Imam Agung anu luhung anu geus ngalangkungan sawarga-sawarga — nya eta Yesus, Putra Rama urang — hayu urang nyekel pageuh kana kapercayaan anu diaku ku urang.

Yesus, Imam Agung Urang Nu Luhung

Sabab Imam Agung anu dipiboga ku urang teh lain anu teu bisa ngarasakeun kalemahan urang, tapi Anjeunna geus dicoba dina sagala perkara saperti urang, ngan bae tanpa dosa. Ku kituna, hayu urang kalawan wani nyampeurkeun singgasana sih kurnia, sangkan urang narima rahmat sarta manggih sih kurnia anu nulungan urang dina waktu butuh.