Η ανάπαυση που ισχύει ακόμη
Η ανάπαυση που υποσχέθηκε από παλιά παραμένει ανοιχτή, κι αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο, αφού η προσφορά δεν έληξε με τον Ιησού του Ναυή. Ακολουθούν δύο περίφημες εικόνες: ο λόγος του Πατέρα μας που κόβει ανάμεσα σε ψυχή και πνεύμα, αποκαλύπτοντας τα πάντα, και ένας αρχιερέας δοκιμασμένος όπως εμείς, ώστε να μπορούμε να πλησιάζουμε με θάρρος.
4 1Αφού η υπόσχεση να μπούμε στην ανάπαυσή του ισχύει ακόμη, ας προσέχουμε μήπως φανεί πως κάποιος από σας την έχασε. 2Κι εμείς ακούσαμε το χαρμόσυνο μήνυμα, όπως κι εκείνοι. Όμως το μήνυμα που άκουσαν δεν τους ωφέλησε, επειδή δεν το συνδύασαν με πίστη, όπως έκαναν εκείνοι που το άκουσαν.
3Εμείς που πιστέψαμε μπαίνουμε σ’ εκείνη την ανάπαυση, όπως είπε: «Στην οργή μου ορκίστηκα, ποτέ δε θα μπουν στην ανάπαυσή μου». Κι όμως τα έργα του είχαν τελειώσει από τη δημιουργία του κόσμου.
4Γιατί κάπου λέει για την έβδομη ημέρα: «Και ο Πατέρας μας αναπαύτηκε την έβδομη ημέρα από όλα τα έργα του».
5Και πάλι στο ίδιο χωρίο λέει: «Ποτέ δε θα μπουν στην ανάπαυσή μου».
6Αφού λοιπόν μένει να μπουν κάποιοι σ’ αυτήν, και εκείνοι που πρώτοι άκουσαν το χαρμόσυνο μήνυμα δεν μπήκαν εξαιτίας της απείθειάς τους,
7ορίζει πάλι μια ημέρα, «Σήμερα», μιλώντας μέσω του Δαβίδ πολύ αργότερα, όπως ειπώθηκε ήδη: «Σήμερα, αν ακούσετε τη φωνή του, μη σκληρύνετε τις καρδιές σας».
8Γιατί αν ο Ιησούς τους είχε δώσει ανάπαυση, ο Πατέρας μας δε θα μιλούσε αργότερα για άλλη ημέρα. 9Απομένει λοιπόν μια σαββατική ανάπαυση για τον λαό του Πατέρα μας. 10Όποιος μπήκε στην ανάπαυση του Πατέρα μας, αναπαύτηκε κι αυτός από τα έργα του, όπως ο Πατέρας μας από τα δικά του. 11Ας αγωνιστούμε λοιπόν να μπούμε σ’ εκείνη την ανάπαυση, ώστε να μην πέσει κανείς ακολουθώντας το ίδιο παράδειγμα απείθειας.
12Γιατί ο λόγος του Πατέρα μας είναι ζωντανός και δραστικός, κοφτερότερος από κάθε δίκοπο μαχαίρι· διαπερνάει τόσο βαθιά, ώστε χωρίζει την ψυχή και το πνεύμα, τις αρθρώσεις και το μεδούλι, και κρίνει τις σκέψεις και τις προθέσεις της καρδιάς. a a v12 Το «λόγος του Πατέρα μας» αντικαθιστά το «λόγος του Θεού» — η Γραφή είναι η ζωντανή φωνή του Πατέρα που γνωρίζει κάθε σκέψη των παιδιών του. 13Κανένα πλάσμα δεν είναι κρυμμένο από τα μάτια του· όλα είναι γυμνά και φανερά στα μάτια εκείνου στον οποίο θα δώσουμε λόγο.
14Αφού λοιπόν έχουμε έναν μεγάλο αρχιερέα που πέρασε τους ουρανούς, τον Ιησού, τον Υιό του Πατέρα μας, ας κρατήσουμε σταθερά την πίστη που ομολογούμε.
Ο Ιησούς, ο μεγάλος Αρχιερέας μας
15Γιατί δεν έχουμε έναν αρχιερέα ανίκανο να συμπονέσει τις αδυναμίες μας, αλλά έναν που δοκιμάστηκε σε όλα όπως κι εμείς, χωρίς όμως να αμαρτήσει. 16Ας πλησιάσουμε λοιπόν με θάρρος τον θρόνο της χάρης, για να λάβουμε έλεος και να βρούμε χάρη που θα μας βοηθήσει στην ώρα της ανάγκης.
