ମେଷଶାବକ ଓ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉରାଳିଶ ହଜାର

ମେଷଶାବକ ସିୟୋନ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମରେ ଚିହ୍ନିତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉରାଳିଶ ହଜାର ଲୋକ, ଯେଉଁମାନେ ଏପରି ଏକ ଗୀତ ଜାଣନ୍ତି ଯାହା ଅନ୍ୟ କେହି ଶିଖିପାରେ ନାହିଁ। ତିନି ଦୂତ ଉପର ଦେଇ ଉଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି: ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି ପାଇଁ ସୁସମାଚାର, ବାବିଲର ପତନ, ପଶୁର ଉପାସକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚେତାବନୀ। ତାʼପରେ ପୃଥିବୀର ଶସ୍ୟ କଟାଯାଏ ଓ ଅଙ୍ଗୁର ଦଳାଯାଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 14।

ମୁଁ ଦେଖିଲି, ମେଷଶାବକ ଯୀଶୁ ସିୟୋନ ପର୍ବତ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉରାଳିଶ ହଜାର ଲୋକ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ କପାଳରେ ତାହାଙ୍କ ନାମ ଓ ତାହାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଲିଖିତ ଥିଲା। ମୁଁ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଏକ ସ୍ଵର ଶୁଣିଲି, ତାହା ଅନେକ ଜଳରାଶିର ଗର୍ଜନ ଓ ପ୍ରବଳ ମେଘଗର୍ଜନ ସଦୃଶ ଥିଲା, ପୁଣି ମୁଁ ଯେଉଁ ସ୍ଵର ଶୁଣିଲି, ତାହା ଆପଣା ବୀଣା ବଜାଉଥିବା ବୀଣାବାଦକମାନଙ୍କ ସଦୃଶ ଥିଲା। ସେମାନେ ସିଂହାସନ, ଚାରି ଜୀବିତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ନୂତନ ଗୀତ ଗାୟନ କଲେ; ପୃଥିବୀରୁ ଉଦ୍ଧାର ପ୍ରାପ୍ତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉରାଳିଶ ହଜାର ଲୋକ ବିନା ଆଉ କେହି ସେହି ଗୀତ ଶିଖି ପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏମାନେ ସେହିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଆପଣାକୁ ଅଶୁଚି କରି ନାହାନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଅଟନ୍ତି। ମେଷଶାବକ ଯୀଶୁ ଯେଉଁଆଡ଼େ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଅନୁଗମନ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କ୍ରୀତ ହୋଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଓ ମେଷଶାବକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରଥମ ଫଳ ସ୍ଵରୂପ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ମୁଖରେ କୌଣସି ମିଥ୍ୟା ମିଳିଲା ନାହିଁ; ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଅଟନ୍ତି।

ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାର ଘୋଷିତ ହୁଏ

ମୁଁ ଆଉ ଜଣେ ଦୂତଙ୍କୁ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ଦେଖିଲି, ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ପୃଥିବୀନିବାସୀ ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ — ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି, ବଂଶ, ଭାଷା ଓ ଗୋଷ୍ଠୀ ନିକଟରେ — ଘୋଷଣା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଏକ ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାର ଥିଲା। ସେ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଭୟ କର ଓ ତାହାଙ୍କୁ ମହିମା ଦିଅ, କାରଣ ତାହାଙ୍କ ବିଚାରର ସମୟ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି। ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର ଓ ଜଳନିର୍ଝରର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କର।”

ଦ୍ଵିତୀୟ ଜଣେ ଦୂତ ଅନୁଗମନ କରି କହିଲେ, “ପତିତା ହେଲା, ମହାନଗରୀ ବାବିଲୋନ ପତିତା ହେଲା, ଯେ ସମସ୍ତ ଜାତିଙ୍କୁ ଆପଣା ବ୍ୟଭିଚାରର ଆସକ୍ତିଜନକ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରାଇଲା।”

ତୃତୀୟ ଜଣେ ଦୂତ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଗମନ କରି ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିଲେ, “ଯେକେହି ସେହି ପଶୁ ଓ ତାହାର ପ୍ରତିମାକୁ ପୂଜା କରେ, ପୁଣି ଆପଣା କପାଳରେ କିମ୍ବା ହସ୍ତରେ ଛାପ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରିବ, ତାହା ତାହାଙ୍କ କ୍ରୋଧର ପାତ୍ରରେ ଅମିଶ୍ରିତ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଅଛି, ଆଉ ସେ ପବିତ୍ର ଦୂତମାନଙ୍କ ଓ ମେଷଶାବକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଗ୍ନି ଓ ଗନ୍ଧକ ଦ୍ଵାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଇବ। ସେମାନଙ୍କ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଧୂମ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଉଠୁଥାଏ; ଯେଉଁମାନେ ସେହି ପଶୁ ଓ ତାହାର ପ୍ରତିମାକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ତାହାର ନାମର ଛାପ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦିବାରାତ୍ର କୌଣସି ବିଶ୍ରାମ ନାହିଁ।”

ଯେଉଁମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତି ଓ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଆପଣା ବିଶ୍ଵାସ ଦୃଢ଼ ରଖନ୍ତି, ସେହି ପବିତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଏଠାରେ ପ୍ରକାଶିତ।

ମୁଁ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଏକ ସ୍ଵର ଶୁଣିଲି, “ଲେଖ, ଏହି ସମୟଠାରୁ ଯେଉଁ ମୃତ ଲୋକମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ।” ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା କହନ୍ତି, “ହଁ, ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ପରିଶ୍ରମରୁ ବିଶ୍ରାମ ପାଆନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ କର୍ମ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଗମନ କରେ।”

ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ସଦୃଶ ଜଣେ

ମୁଁ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କଲି, ଆଉ ଦେଖ, ଗୋଟିଏ ଶୁଭ୍ର ମେଘ, ପୁଣି ସେହି ମେଘ ଉପରେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ସଦୃଶ ଜଣେ — ଯୀଶୁ — ଉପବିଷ୍ଟ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ତାହାଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁକୁଟ ଓ ହସ୍ତରେ ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାଆ। ଆଉ ଜଣେ ଦୂତ ମନ୍ଦିରରୁ ବାହାରି ଆସି ସେହି ମେଘ ଉପରେ ଉପବିଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ଦାଆ ଚଳାଇ ଶସ୍ୟ କାଟନ୍ତୁ, କାରଣ ଶସ୍ୟ କାଟିବାର ସମୟ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି, ପୃଥିବୀର ଶସ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାଚିଅଛି।” ତହିଁରେ ମେଘ ଉପରେ ଉପବିଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆପଣା ଦାଆ ଚଳାଇଲେ, ଆଉ ପୃଥିବୀର ଶସ୍ୟ କଟାଗଲା।

ତତ୍ପରେ ଆଉ ଜଣେ ଦୂତ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ମନ୍ଦିରରୁ ବାହାରି ଆସିଲେ, ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାଆ ଥିଲା। ଆଉ ଜଣେ ଦୂତ, ଯାହାଙ୍କ ଅଗ୍ନି ଉପରେ ଅଧିକାର ଥିଲା, ବେଦିରୁ ବାହାରି ଆସି ସେହି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାଆ ଧରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାଆ ଚଳାଇ ପୃଥିବୀର ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତାରୁ ପେଣ୍ଡାସବୁ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ, କାରଣ ତହିଁର ଦ୍ରାକ୍ଷାଫଳ ପାଚିଅଛି।” ତହିଁରେ ସେହି ଦୂତ ପୃଥିବୀରେ ଆପଣା ଦାଆ ଚଳାଇ ପୃଥିବୀର ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତା ସଂଗ୍ରହ କଲେ, ଆଉ ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କ୍ରୋଧର ମହା ଦ୍ରାକ୍ଷାକୁଣ୍ଡରେ ପକାଇଲେ। ପୁଣି ସେହି ଦ୍ରାକ୍ଷାକୁଣ୍ଡ ନଗରର ବାହାରେ ଦଳିତ ହେଲା, ଆଉ ଦ୍ରାକ୍ଷାକୁଣ୍ଡରୁ ରକ୍ତ ବାହାରି ପ୍ରାୟ ତିନି ଶହ କିଲୋମିଟର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶ୍ଵର ଲଗାମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା।