သိုးသငယ်တော်နှင့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်
သိုးသငယ်တော်သည် ခမည်းတော်၏ နာမတော် အမှတ်တံဆိပ်ပါသော ၁၄၄,၀၀၀ နှင့်အတူ ဇိအုန်တောင်ပေါ်၌ ရပ်တော်မူ၏၊ သူတို့သည် အခြားမည်သူမျှ မသင်ယူနိုင်သော သီချင်းကို သိကြ၏။ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး ပျံသန်းသွားကြ၏ — လူမျိုးတကာအတွက် သတင်းကောင်း၊ ဗာဗုလုန်ပြိုလဲခြင်း၊ သားရဲကို ကိုးကွယ်သူတို့အား သတိပေးချက်။ ထို့နောက် မြေကြီးကို ရိတ်သိမ်း၍ စပျစ်သီးတို့ကို နင်းနယ်ကြ၏။
14 1ဇိအုန်တောင်ပေါ်၌ သိုးသငယ်တော်ဖြစ်တော်မူသော ယေရှု ရပ်တော်မူသည်ကို ငါမြင်၏။ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သော သူတို့ရှိ၍၊ သူတို့၏နဖူး၌ ကိုယ်တော်၏နာမတော်နှင့် ခမည်းတော်၏နာမတော်ကို ရေးထားလျက်ရှိ၏။ 2ကောင်းကင်မှ အသံတစ်ခုကို ငါကြား၏။ ထိုအသံသည် ရေများဟောက်သောအသံကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ကျယ်သောမိုးချုန်းသံကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်၏။ ငါကြားသောအသံသည် စောင်းသမားတို့ မိမိတို့စောင်းကို တီးသောအသံနှင့်တူ၏။ 3သူတို့သည် ပလ္လင်တော်ရှေ့၌၎င်း၊ သတ္တဝါလေးပါးနှင့် အသက်ကြီးသူတို့ရှေ့၌၎င်း သီချင်းသစ်ကို သီဆိုကြ၏။ မြေကြီးမှ ကယ်နုတ်ခြင်းခံရသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သော သူတို့မှတစ်ပါး အဘယ်သူမျှ ထိုသီချင်းကို မသင်ယူနိုင်ကြ။ 4ဤသူတို့ကား မိန်းမနှင့် ညစ်ညူးခြင်းမရှိသော သူများဖြစ်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် အပျိုစင်များဖြစ်ကြ၏။ သိုးသငယ်တော်ဖြစ်သော ယေရှု ကြွတော်မူရာ အရပ်ရပ်သို့ သူတို့သည် နောက်တော်သို့ လိုက်ကြ၏။ လူသားတို့ထဲမှ ရွေးဝယ်ခြင်းခံရ၍၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်နှင့် သိုးသငယ်တော်အဖို့ အဦးသီးသောအသီးဖြစ်ကြ၏။ 5သူတို့၏နှုတ်၌ မုသားစကားကို ရှာမတွေ့ရ။ သူတို့သည် အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိကြ။
ထာဝရဧဝံဂေလိတရား ကြွေးကြော်သွားခြင်း
6အခြားကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ထာဝရဧဝံဂေလိတရားကို ဆောင်လျက် မိုးကောင်းကင်အလယ်၌ ပျံဝဲနေသည်ကို ငါမြင်၏။ ထိုတရားကို မြေကြီးသားတို့၊ လူမျိုးတိုင်း၊ အနွယ်တိုင်း၊ ဘာသာစကားတိုင်းနှင့် လူစုတိုင်းအား ကြွေးကြော်ရန် ဖြစ်၏။ 7ထိုကောင်းကင်တမန်က “ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းကြလော့။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော် တရားစီရင်တော်မူသောအချိန် ရောက်လာပြီ။ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် စမ်းရေတွင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ကို ကိုးကွယ်ကြလော့” ဟု ကျယ်သောအသံဖြင့် ကြွေးကြော်၏။
8ဒုတိယကောင်းကင်တမန်သည် နောက်သို့လိုက်လျက် “ပြိုလဲပြီ၊ ဗာဗုလုန်မြို့ကြီး ပြိုလဲပြီ။ ထိုမြို့သည် မိမိ၏ကာမဂုဏ်လိုက်စားမှု၏ စပျစ်ရည်ကို လူမျိုးအပေါင်းအား တိုက်ခဲ့ပြီ” ဟု ဆို၏။
9တတိယကောင်းကင်တမန်သည် နောက်သို့လိုက်လျက် ကျယ်သောအသံဖြင့် “သားရဲနှင့် သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်၍၊ မိမိ၏နဖူး သို့မဟုတ် လက်၌ အမှတ်တံဆိပ်ကို ခံယူသောသူတိုင်းသည် 10ထိုသူသည်လည်း ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အမျက်တော်စပျစ်ရည်ကို၊ အမျက်တော်ဖလား၌ အရောမပါဘဲ သောက်ရလိမ့်မည်။ သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်များနှင့် သိုးသငယ်တော်ရှေ့တွင် မီးနှင့် ကန့်ဖြင့် ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ 11သူတို့ ညှဉ်းဆဲခြင်းခံရာ၏ မီးခိုးသည် ကမ္ဘာအဆက်ဆက် တက်လျက်ရှိ၏။ သားရဲနှင့် သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်သောသူ၊ သူ၏နာမအမှတ်တံဆိပ်ကို ခံယူသောသူတို့သည် နေ့ညဉ့်မပြတ် ချမ်းသာရခြင်းမရှိ” ဟု ကြွေးကြော်၏။
12ဤအရာ၌ သန့်ရှင်းသူတို့၏ သည်းခံခြင်းရှိ၏။ ဤသူတို့ကား ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ပညတ်တော်များကို စောင့်ရှောက်၍ ယေရှုကို ယုံကြည်ခြင်း၌ တည်ကြသောသူများတည်း။
13ကောင်းကင်မှ အသံတစ်ခုကို ငါကြား၏။ ထိုအသံက “‘ယခုမှစ၍ သခင်ဘုရား၌ သေသောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏’ ဟု ရေးမှတ်လော့” ဟု ဆို၏။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က “မှန်ပေ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့လုပ်ဆောင်ချက်များမှ ချမ်းသာရကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့၏အကျင့်တို့သည် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
လူသားနှင့်တူသောသူ
14ငါကြည့်လိုက်သောအခါ ဖြူသောမိုးတိမ်ကို မြင်၏။ ထိုမိုးတိမ်ပေါ်တွင် လူသားနှင့်တူသောသူ ဖြစ်တော်မူသော ယေရှုသည် ထိုင်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ရွှေသရဖူ ရှိ၍၊ လက်တော်၌ ထက်သောတံစဉ်ကို ကိုင်ထားတော်မူ၏။ 15အခြားကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ဗိမာန်တော်ထဲမှ ထွက်လာ၍၊ မိုးတိမ်ပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူသောသူအား ကျယ်သောအသံဖြင့် “ကိုယ်တော်၏တံစဉ်ကို သွင်း၍ ရိတ်သိမ်းတော်မူပါ။ ရိတ်သိမ်းရန်အချိန် ရောက်လာပြီ။ မြေကြီး၏ ကောက်ပဲသီးနှံသည် မှည့်လုံးပြီ” ဟု ဟစ်ကြော်၏။ 16ထိုအခါ မိုးတိမ်ပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူသောသူသည် မြေကြီးပေါ်၌ မိမိ၏တံစဉ်ကို ဝှေ့ယမ်းတော်မူသဖြင့်၊ မြေကြီး၏ ကောက်ပဲသီးနှံကို ရိတ်သိမ်းပြီးဖြစ်လေ၏။
17ထို့နောက် အခြားကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဗိမာန်တော်ထဲမှ ထွက်လာ၏။ ထိုသူ၌လည်း ထက်သောတံစဉ် ရှိ၏။ 18မီးကို အစိုးရသော အခြားကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ယဇ်ပလ္လင်ထဲမှ ထွက်လာ၍၊ ထက်သောတံစဉ်ကို ကိုင်ထားသောသူအား ကျယ်သောအသံဖြင့် “သင်၏ထက်သောတံစဉ်ကို လွှတ်၍ မြေကြီး၏စပျစ်နွယ်မှ အသီးအပြွတ်များကို စုသိမ်းလော့။ အကြောင်းမူကား ၎င်း၏စပျစ်သီးများ မှည့်ပြီ” ဟု ဟစ်ကြော်၏။ 19ထိုကောင်းကင်တမန်သည် မိမိ၏တံစဉ်ကို မြေကြီးထဲသို့ သွင်းချ၍ မြေကြီး၏စပျစ်နွယ်ကို ရိတ်သိမ်းပြီးလျှင်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အမျက်တော်နှင့်ဆိုင်သော စပျစ်သီးနယ်ရာ ကျင်းကြီးထဲသို့ ပစ်ချလေ၏။ 20ထိုစပျစ်သီးနယ်ရာကျင်းကို မြို့ပြင်၌ နင်းနယ်ကြ၏။ ကျင်းထဲမှ သွေးသည် မြင်းဇက်ကြိုးမြင့်သည့်အထိ ထွက်၍၊ မိုင်တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်ခန့် ဝေးကွာသည့်တိုင်အောင် စီးဆင်းလေ၏။