Vahiy 14

14 ¹Kuzu'yu, İsa'yı, Siyon Dağı'nda dururken gördüm. Yanında, alınlarına O'nun adı ve Babası'nın adı yazılmış 144.000 kişi vardı. ²Gökten, gürleyen büyük sular gibi ve güçlü gök gürlemesi gibi bir ses işittim. İşittiğim ses, lirlerini çalan lir çalıcılarının sesi gibiydi. ³Tahtın önünde, dört yaratığın ve ihtiyarların önünde yeni bir ezgi söylüyorlardı. Bu ezgiyi, yeryüzünden kurtarılmış olan 144.000 kişiden başka kimse öğrenemedi. ⁴Bunlar, kadınlarla kirlenmemiş olanlardır; çünkü onlar bakirdir. Kuzu'yu, İsa'yı, gittiği her yere izlerler. İnsanlar arasından, Babamız'a ve Kuzu'ya sunulacak ilk ürünler olarak satın alınmışlardır. ⁵Ağızlarında hiçbir yalan bulunmadı; onlar kusursuzdur.

Sonsuz Müjde Duyuruluyor

⁶Sonra, göğün ortasında uçan başka bir melek gördüm. Yeryüzünde yaşayanlara —her ulusa, her oymağa, her dile ve her halka— duyurmak üzere sonsuz bir müjdesi vardı. ⁷Yüksek sesle şöyle diyordu: «Babamız'dan korkun ve O'nu yüceltin! Çünkü O'nun yargı saati geldi. Göğü, yeri, denizi ve su pınarlarını Yaratan'a tapının.»

⁸Ardından ikinci bir melek geldi ve şöyle dedi: «Yıkıldı, yıkıldı büyük Babil! Bütün ulusları, cinsel günahının tutkulu şarabından içirdi.»

⁹Üçüncü bir melek de onları izleyerek yüksek sesle bağırdı: «Kim canavara ve onun putuna taparsa, alnına ya da eline onun işaretini alırsa, ¹⁰O da Babamız'ın öfkesinin şarabından içecek; bu şarap, O'nun gazabının kâsesinde katıksız olarak hazırlanmıştır. Kutsal meleklerin ve Kuzu'nun önünde ateş ve kükürtle işkence görecek. ¹¹İşkencelerinin dumanı sonsuzlara dek yükselir. Canavara ve onun putuna tapanlara, onun adının işaretini alanlara gece gündüz hiç rahat yoktur.»

¹²Kutsalların sabrı işte buradadır: Onlar Babamız'ın buyruklarını yerine getirir ve İsa'ya olan imanlarını korurlar.

¹³Gökten bir ses işittim: «Yaz: Bundan böyle Rab'de ölenler ne mutludur!» Kutsal Ruh, «Evet» diyor, «emeklerinden dinlenecekler; çünkü yaptıkları işler onları izler.»

İnsanoğlu'na Benzeyen Biri

¹⁴Sonra baktım, işte beyaz bir bulut ve bulutun üzerinde İnsanoğlu'na benzeyen biri —İsa— oturuyordu. Başında altın bir taç, elinde keskin bir orak vardı. ¹⁵Tapınaktan başka bir melek çıktı; bulutun üzerinde oturana yüksek sesle seslendi: «Orağını uzat ve biç; biçme saati geldi, yeryüzünün ekini olgunlaştı.» ¹⁶Bunun üzerine bulutun üzerinde oturan, orağını yeryüzüne salladı ve yeryüzünün ekini biçildi.

¹⁷Sonra gökteki tapınaktan başka bir melek çıktı; onun da keskin bir orağı vardı. ¹⁸Ateş üzerinde yetkisi olan başka bir melek de sunaktan geldi ve keskin orağı tutan meleğe yüksek sesle seslendi: «Keskin orağını sal ve yeryüzünün asmasındaki üzüm salkımlarını topla; çünkü üzümleri olgunlaştı.» ¹⁹Melek orağını yeryüzüne salladı, yeryüzünün asmasının ürününü topladı ve onu Babamız'ın büyük gazap masarasına attı. ²⁰Masara kentin dışında çiğnendi; masaradan, atların gemlerine dek yükselen ve yaklaşık 180 mil boyunca akan bir kan seli çıktı.