Qoʻzi va 144 000 kishi
Qoʻzi Sion togʻida Otasining nomi bilan belgilangan 144 000 kishi bilan turibdi; ular boshqa hech kim oʻrgana olmaydigan qoʻshiqni biladilar. Uch farishta tepadan uchib oʻtadi: har bir xalq uchun xushxabar, Bobilning qulashi, yirtqich hayvonga sajda qiluvchilarga ogohlantirish. Soʻng yer hosili yigʻiladi va uzumlar ezgʻilanadi.
14 1Men Qoʻzini — Isoni Sion togʻida turganini koʻrdim. Uning yonida 144 000 kishi bor edi, ularning peshonasiga Uning nomi va Otasining nomi yozilgan edi. 2Men osmondan kelgan bir ovozni eshitdim — u shovullagan ulkan suvlar kabi, kuchli momaqaldiroq kabi edi. Eshitgan bu ovozim arfachilar arfalarini chalayotgandek edi. 3Ular taxt oldida, toʻrtta jonzot va oqsoqollar oldida yangi bir qoʻshiq kuyladilar. Bu qoʻshiqni yer yuzidan qutqarilgan 144 000 kishidan boshqa hech kim oʻrgana olmasdi. 4Bular ayollar bilan oʻzlarini harom qilmagan kishilardir, chunki ular pokdomondir. Qoʻzi — Iso qayerga borsa, ular Unga ergashadilar. Ular insoniyat orasidan sotib olingan, Otamiz va Qoʻzi uchun atalgan ilk hosildir, 5ularning ogʻzidan hech qanday yolgʻon topilmadi; ular benuqsondir.
Abadiy Xushxabar eʼlon qilinadi
6Men yana bir farishtani koʻrdim. U osmon qaʼrida uchib, yer yuzida yashovchilarga — har bir xalq, qabila, til va elatga eʼlon qilish uchun abadiy Xushxabarni olib yurardi. 7U baland ovoz bilan nido qildi: “Otamizdan qoʻrqinglar, Unga shuhrat ato etinglar, chunki Uning hukm chiqarish soati keldi. Osmonu yerni, dengizu suv buloqlarini Yaratganga sajda qilinglar.”
8Ikkinchi farishta uning ketidan keldi: “Quladi, buyuk Bobil quladi! U barcha xalqlarga oʻz jinsiy gunohi nafsining sharobini ichirgan edi.”
9Uchinchi farishta ularning ketidan kelib, baland ovoz bilan qichqirdi: “Kimki vahshiyga va uning suratiga sajda qilsa hamda peshonasiga yoki qoʻliga tamgʻa olsa, 10u ham Otamizning gʻazab sharobini ichadi. Bu sharob Uning qahr kosasiga suyultirilmay quyilgan. U muqaddas farishtalar va Qoʻzi oldida olov va oltingugurtda azoblanadi. 11Ularning azobidan chiqqan tutun abadulabad koʻtarilib turadi. Vahshiyga va uning suratiga sajda qilayotganlar hamda uning nomi tamgʻasini qabul qilganlar uchun na kunduzi, na kechasi orom bor.”
12Muqaddas kishilarning sabr-matonati mana shundadir: ular Otamizning amrlariga rioya qiladilar va Isoga boʻlgan imonlarini saqlaydilar.
13Men osmondan kelgan bir ovozni eshitdim: “Yoz: bundan buyon Rabbimizga birikib olamdan oʻtgan oʻliklar baxtlidir.” “Ha,” deydi Muqaddas Ruh, “ular oʻz mehnatlaridan orom topadilar, chunki qilgan ishlari ular ketidan boradi.”
Inson Oʻgʻliga oʻxshagan Zot
14Men qaradim: oppoq bir bulut, uning ustida Inson Oʻgʻliga oʻxshagan Zot — Iso oʻtirardi. Uning boshida tilla toj, qoʻlida oʻtkir oʻroq bor edi. 15Maʼbaddan yana bir farishta chiqib, bulut ustida oʻtirgan Zotga baland ovoz bilan nido qildi: “Oʻrogʻingni sol va oʻrim-yigʻimni boshla, chunki oʻrim soati keldi, yer yuzining hosili toʻliq pishib yetildi.” 16Shunda bulut ustidagi Zot oʻrogʻini yer uzra yurgizdi va yerning hosili oʻrib olindi.
17Keyin osmondagi maʼbaddan yana bir farishta chiqdi, uning ham oʻtkir oʻrogʻi bor edi. 18Olov ustidan hokimiyatga ega boʻlgan yana bir farishta qurbongohdan kelib, oʻtkir oʻroqni ushlab turgan farishtaga baland ovoz bilan nido qildi: “Oʻtkir oʻrogʻingni yubor va yer yuzining tokidan uzum shingillarini yigʻib ol, chunki uning uzumlari pishdi.” 19Farishta oʻrogʻini yerga soldi, yer yuzining tokini oʻrib oldi va uni Otamizning buyuk gʻazab uzumsiqqichiga tashladi. 20Uzumsiqqich shahar tashqarisida yanchildi va uzumsiqqichdan otning jilovigacha koʻtarilgan qon oqib chiqib, qariyb 180 mil masofaga yoyildi.