Kalasangkane Rama Nimbali Umate
Kompret salaka loro digawe kanggo nglumpukake umat, mangkatake pakuwon-pakuwon, lan nguwarake tandha bebaya ing perang. Banjur mega kaangkat, Israel ninggal Sinai kanthi tata baris, lan Musa nyuwun marang Ramane supaya jumeneng lan nyebarake mungsuh-mungsuhe ing ngarepe pethi prajanjian.
10 1Rama kita ngandika marang Musa, pangandikane:
2“Sira gawea kalasangka salaka loro, kang digawe kanthi ditempa; iku kanggo nglumpukake pasamuwan lan kanggo mangkatake pakemahan. 3Yen loro-lorone diunekake, sakabehing pasamuwan kudu padha ngumpul marang kowe ing ngarep lawanging Tarub Pasewakan. 4Nanging yen mung siji kang diunekake, para pemimpin—yaiku para panggedhening suku-sukune Israel—kang padha ngumpul marang kowe. 5Yen kowe ngunekake tengara, pakemahan kang ana ing sisih wetan kudu padha mangkat. 6Ngunekna tengara kang kapindho: pakemahan kang ana ing sisih kidul padha mangkat. Tengara iku kanggo tandha mangkate. 7Nanging yen kowe nglumpukake pasamuwan, ngunekna swara kang ajeg, dudu tengara. 8Para anake Harun, yaiku para imam, kang padha ngunekake kalasangka iku—iku dadi pranatan langgeng tumrap kowe turun-tumurun. 9Yen kowe maju perang ing tanahmu nglawan mungsuh kang nindhes kowe, ngunekna tengara nganggo kalasangka iku—kowe bakal padha Dakeling-eling ana ing ngarsaKu lan padha Dakslametake saka mungsuhmu. 10Uga ing dina kabungahanmu, ing riyaya-riyayamu kang katetepake lan ing wiwitaning sasi, padha ngunekna kalasangka ngiringi kurban obaranmu lan kurban keslametanmu—iku dadi pengeling-eling tumrap kowe ana ing ngarsane Rama kita. Aku iki Ramamu.”
Wiwitane Lelakon saka Sinai
11Ing taun kang kapindho, sasi kapindho, tanggal rong puluh, megane sumengka saka ing sadhuwure Tarub Suci paseksen. 12Wong Israel banjur padha mangkat saka ing ara-ara samun Sinai, saka panggonan menyang panggonan liyane; megane lerem ana ing ara-ara samun Paran. 13Iki mangkate kang kaping pisanan, miturut dhawuhe Rama kita lantaran Musa.
14Benderane pakemahan Yehuda mangkat dhisik dhewe, manut golongan-golongane, Nahason anake Aminadab dadi panggedhene golongane. 15Netaneel anake Zuar dadi panggedhening golongane taler Isakhar, 16lan Eliab anake Helon dadi panggedhening golongane taler Zebulon. 17Tarub Suci banjur dibubrah, lan para anake Gerson sarta para anake Merari padha mangkat, ngusung Tarub mau. 18Benderane pakemahan Ruben mangkat manut golongan-golongane, Elizur anake Sedeur dadi panggedhening golongane. 19Selumiel anake Zurisyadai dadi panggedhening golongane taler Simeon, 20lan Eliasaf anake Deuel dadi panggedhening golongane taler Gad. 21Wong Kehat banjur padha mangkat ngusung barang-barang suci, lan Tarub Suci wis dibangun maneh sadurunge wong-wong mau teka.
22Benderane pakemahan Efraim mangkat manut golongane, Elisama anake Amihud dadi panggedhening golongane. 23Gamaliel anake Pedazur dadi panggedhening golongane taler Manasye, 24lan Abidan anake Gideoni dadi panggedhening golongane taler Benyamin.
25Benderane pakemahan Dan mangkat minangka pangreksa ing buri kanggo sakabehing pakemahan, manut golongan-golongane, Ahiezer anake Amisyadai dadi panggedhening golongane. 26Pagiel anake Okhran dadi panggedhening golongane taler Asyer, 27lan Ahira anake Enan dadi panggedhening golongane taler Naftali. 28Iki urut-urutane lakune wong Israel manut golongan-golongane nalika padha mangkat.
29Musa kandha marang Hobab anake Rehuel wong Midian, maratuwane Musa: “Aku kabeh lagi lelungan menyang panggonan kang wis dingandikakake dening Rama kita, ‘Iki bakal Dakwenehake marang kowe.’ Melua aku kabeh; kowe bakal dakopeni becik, awit Rama kita wis njanjekake kabecikan marang Israel.”
30Nanging Hobab mangsuli marang Musa: “Aku ora melu; aku arep bali menyang tanahku dhewe lan marang bangsaku dhewe.”
31Musa banjur kandha: “Aku njaluk, kowe aja ninggal aku kabeh, awit kowe ngerti ing ngendi aku kabeh kudu lereb ing ara-ara samun, lan kowe bakal dadi mripatku kabeh. 32Yen kowe melu aku kabeh, sakabehing kabecikan kang ditindakake Rama kita marang aku kabeh, iku uga bakal daktindakake marang kowe.”
33Wong-wong mau banjur padha mangkat saka gununge Rama kita, laku telung dina, lan Pethi Prajanjiane Rama kita lumaku ndhisiki wong-wong mau sajrone laku telung dina iku, nggoleki papan palerenan kanggo wong-wong mau. a a v33 Sanadyan ing satengahing laku, Rama kita tetep tindak ndhisiki para putrane kanggo nggoleki papan palerenane—Panjenengane iku Sang Pangon kang tansah ngirid, kang ora tau ngutus umate menyang papan kang durung tau dirawuhi dening Panjenengane dhewe. 34Megane Rama kita ana ing sadhuwure wong-wong mau ing wayah awan nalika padha budhal saka pakemahan. 35Saben-saben Pethi mau mangkat, Musa ngucap: “Dhuh Rama, Paduka mugi karsaa jumeneng! Mugi para mengsah Paduka sami kabuyarna; mugi para ingkang sengit dhateng Paduka sami lumajeng saking ngarsa Paduka.” 36Lan saben-saben Pethi mau lerem, Musa ngucap: “Dhuh Rama, Paduka mugi karsaa wangsul dhateng cacahing ewon Israel ingkang tanpa wilangan.”