Wilangan 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Rama kita ngandika marang Musa ing ara-ara samun Sinai, ing sasi kapisan taun kapindho sawise padha metu saka tanah Mesir:

²“Wong Israel kudu padha netepi Paskah ing wektu kang wis katetepake. ³Ing dina kaping patbelas sasi iki, ing wayah surup, padha netepana ing wektu kang wis katetepake, miturut sakabehing katetepan lan sakabehing pranatane.”

⁴Mulane Musa banjur ngandhani wong Israel supaya padha netepi Paskah. ⁵Ing ara-ara samun Sinai, wong-wong mau padha netepi Paskah ing dina kaping patbelas sasi kapisan, ing wayah surup, kaya kang didhawuhake dening Rama kita marang Musa; mangkono anggone wong Israel padha nindakake. ⁶Ana wong lanang sawatara kang najis marga ndemek jisim, temah ora bisa netepi Paskah ing dina iku, mula padha sowan ing ngarsane Musa lan Harun ing dina iku. ⁷Wong-wong mau padha matur marang Musa: “Kawula sami najis marga ndemek jisim. Punapa sababipun dene kawula kedah dipunpenging ngaturaken pisungsung dhateng Rama kita ing wekdal ingkang sampun katetepaken ing antawisipun tiyang Israel?”

⁸Musa banjur ngandika marang wong-wong mau: “Padha ngentenana ing kene, nganti aku krungu apa kang bakal didhawuhake dening Rama kita bab prakara iki.”

⁹Rama kita ngandika marang Musa, pangandikane:

¹⁰“Kandhanana wong Israel: manawa ana ing antaramu utawa turunmu kang najis marga ndemek jisim, utawa lagi lelungan adoh, iku isih kena netepi Paskah konjuk marang Rama kita. ¹¹Ing sasi kapindho, dina kaping patbelas, ing wayah surup, kudu padha netepi Paskah mau, dipangan karo roti tanpa ragi lan jejamu kang pait. ¹²Aja ana kang disisakake nganti esuk, aja ana balunge kang dipuntugel, lan kudu ditetepi miturut sakabehing katetepane Paskah. ¹³Nanging manawa ana wong kang resik lan ora lagi lelungan, mangka ora netepi Paskah, wong iku kudu kapisah saka bangsane, amarga ora ngaturake pisungsunge Rama kita ing wektu kang wis katetepake; wong iku bakal nanggung dosane. ^a a v13 'Kapisah saka bangsane' tegese dikipatake kanthi resmi saka pasamuwan prajanjiane Israel.

¹⁴“Manawa ana wong manca kang manggon ing antaramu kepengin netepi Paskah konjuk marang Rama kita, iku kudu manut katetepan lan pranatane Paskah. Mung ana siji katetepan tumrap wong manca lan wong pribumi.”

Mega kang Nuntun Dalan

¹⁵Nalika Tarub Suci—yaiku kemah paseksen—wis kadegake, mega nuli nutupi; wiwit sore nganti esuk mega mau katon kaya geni ing sadhuwure Tarub Suci. ¹⁶Mangkono kaanane terus-terusan: mega nutupi ing wayah awan, lan wujud geni ing wayah bengi. ¹⁷Saben mega sumingkir saka sadhuwuring kemah, wong Israel banjur padha budhal; ing ngendi mega mau mandheg, ing kono wong Israel padha makemah. ¹⁸Miturut dhawuhe Rama kita wong Israel padha budhal; lan miturut dhawuhe Rama kita uga padha makemah. Sasuwene mega iku dumunung ing sadhuwure Tarub Suci, wong-wong mau padha tetep makemah. ¹⁹Nalika mega mau tetep ana ing sadhuwure Tarub Suci nganti pirang-pirang dina, wong Israel padha netepi kewajibane marang Rama kita lan ora budhal. ²⁰Ana kalane mega mau mung ana ing sadhuwure Tarub Suci sawatara dina: miturut dhawuhe Rama kita padha makemah, lan miturut dhawuhe Rama kita padha budhal. ²¹Ana kalane mega mau mung ana wiwit sore nganti esuk; bareng ing wayah esuk mega iku sumingkir, wong-wong mau banjur padha budhal. Dadia ing wayah awan dadia ing wayah bengi, saben mega iku sumingkir, wong-wong mau padha budhal. ²²Dadia rong dina, dadia sesasi, utawa luwih suwe, sasuwene mega iku tetep ana ing sadhuwure Tarub Suci, wong Israel padha tetep makemah lan ora budhal; bareng mega mau sumingkir, lagi padha budhal. ²³Miturut dhawuhe Rama kita wong-wong mau padha makemah; lan miturut dhawuhe uga padha budhal. Padha netepi kewajibane, miturut dhawuhe Rama kita lantaran Musa.