ڇپيل
ڪتاب

پيءُ فسح کي نئين سر قائم ڪري ٿو

ويران ۾ فسح ملهائجي ٿي، ۽ جيڪي ماڻهو لاش سبب ناپاڪ ٿيا انھن کي رڳو ٻاهر نه ڪيو ويو — اسان جو پيءُ کين مهيني کان پوءِ ٻي تاريخ ڏئي ٿو. پوءِ خيمي مٿان وارو ڪڪر رفتار مقرر ڪري ٿو: بني اسرائيل تڏهن ئي هلن ٿا ۽ خيما کوڙين ٿا جڏهن اھو هلي ٿو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–3, 10–14

باب 9.

مصر مان نڪرڻ کان پوءِ ٻئي سال جي پهرئين مهيني ۾ اسان جي پيءُ سينا جي ريگستان ۾ موسيٰ سان ڳالهائيندي فرمايو تہ

”بني اسرائيل کي گھرجي تہ فسح پنهنجي مقرر وقت تي ملهائين. هن مهيني جي چوڏهين تاريخ تي شام جو ان کي ان جي مقرر وقت تي ملهايو، ان جي سڀني قاعدن ۽ سڀني ضابطن موجب ملهايو.“

سو موسيٰ بني اسرائيل کي چيو تہ فسح ملهايو. جيئن اسان جي پيءُ موسيٰ کي حڪم ڏنو هو، تيئن بني اسرائيل سينا جي ريگستان ۾ پهرئين مهيني جي چوڏهين تاريخ تي شام جو فسح ملهائي. ڪي ماڻهو لاش کي هٿ لڳڻ ڪري ناپاڪ هئا، تنهنڪري انهيءَ ڏينهن فسح ملهائي نہ سگھيا، سو اهي انهيءَ ڏينهن موسيٰ ۽ هارون جي اڳيان آيا. انهن ماڻهن کيس چيو تہ ”اسان لاش ڪري ناپاڪ آهيون. اسان کي بني اسرائيل جي وچ ۾ اسان جي پيءُ جو نذرانو ان جي مقرر وقت تي پيش ڪرڻ کان ڇو روڪيو وڃي؟“

موسيٰ هنن کي چيو تہ ”جيستائين آءٌ ٻڌان تہ اسان جو پيءُ هن بابت ڇا حڪم ڏيندو، تيستائين هتي ترسو.“

اسان جي پيءُ موسيٰ سان ڳالهائيندي فرمايو تہ

”بني اسرائيل کي چئو تہ جيڪڏهن اوهان مان يا اوهان جي نسل مان ڪو ماڻهو لاش ڪري ناپاڪ هجي، يا پري جي سفر تي هجي، تہ بہ اهو اسان جي پيءُ لاءِ فسح ملهائي سگھي ٿو. ٻئي مهيني جي چوڏهين تاريخ تي شام جو اهي ان کي بي خميري ماني ۽ ڪڙين ڀاڄين سان گڏ کائيندي ملهائين. اهي ان مان ڪجھ بہ صبح تائين نہ ڇڏين، ان جي ڪابہ هڏي نہ ڀڃين، ۽ فسح جي سڀني قاعدن موجب ان کي ملهائين. پر جيڪو ماڻهو پاڪ هجي ۽ سفر تي نہ هجي، تڏهن بہ فسح نہ ملهائي، تہ اهو شخص پنهنجي قوم مان ڪٽيو وڃي، ڇاڪاڻ تہ هن اسان جي پيءُ جو نذرانو ان جي مقرر وقت تي نہ آندو، اهو ماڻهو پنهنجي گناهه جو بار پاڻ کڻندو. a a v13 ’پنهنجي قوم مان ڪٽجي وڃڻ‘ جو مطلب اسرائيل جي عهد واري جماعت مان باضابطه ڪڍيو وڃڻ هو.

جيڪڏهن اوهان وٽ رهندڙ ڪو پرڏيهي اسان جي پيءُ لاءِ فسح ملهائڻ گھري، تہ هو فسح جي قاعدي ۽ ضابطي موجب ملهائي. پرڏيهي ۽ ملڪ جي رهاڪو ٻنهي لاءِ هڪڙو ئي قاعدو آهي.“

ڪڪر رستو ڏيکاري ٿو

جڏهن مسڪن، يعني شهادت جو خيمو، کڙو ڪيو ويو، تڏهن ڪڪر ان کي ڍڪي ڇڏيو، ۽ شام کان صبح تائين مسڪن مٿان ان جو نظارو باهه جهڙو هو. هميشه ائين ئي ٿيندو رهيو، ڏينهن جو ڪڪر ان کي ڍڪيندو هو ۽ رات جو باهه جهڙو نظارو ڍڪيندو هو. جڏهن بہ ڪڪر خيمي مٿان کان کڄندو هو، تڏهن بني اسرائيل ڪوچ ڪندا هئا، ۽ جتي ڪڪر ترسندو هو، اتي بني اسرائيل ڊيرو وجهندا هئا. اسان جي پيءُ جي حڪم تي بني اسرائيل ڪوچ ڪندا هئا، ۽ اسان جي پيءُ جي حڪم تي ڊيرو وجهندا هئا. جيستائين ڪڪر مسڪن مٿان ترسيل رهندو هو، تيستائين اهي ڊيرو وجهي رهندا هئا. جڏهن ڪڪر گھڻن ڏينهن تائين مسڪن مٿان ترسيل رهندو هو، تڏهن بني اسرائيل اسان جي پيءُ جي ذميواري نڀائيندا هئا ۽ ڪوچ نہ ڪندا هئا. ڪڏهن ڪڏهن ڪڪر مسڪن تي رڳو ڪجھ ڏينهن رهندو هو، اسان جي پيءُ جي حڪم تي اهي ڊيرو وجهندا هئا، ۽ اسان جي پيءُ جي حڪم تي ڪوچ ڪندا هئا. ڪڏهن ڪڏهن ڪڪر شام کان صبح تائين رهندو هو، ۽ جڏهن صبح جو کڄندو هو، تڏهن اهي ڪوچ ڪندا هئا. ڏينهن هجي يا رات، جڏهن ڪڪر کڄندو هو، تڏهن اهي ڪوچ ڪندا هئا. ٻہ ڏينهن هجن، هڪ مهينو هجي، يا ان کان وڌيڪ، جيستائين ڪڪر مسڪن مٿان رهندو هو، تيستائين بني اسرائيل ڊيري ۾ رهندا هئا ۽ ڪوچ نہ ڪندا هئا، ۽ جڏهن اهو کڄندو هو، تڏهن اهي ڪوچ ڪندا هئا. اسان جي پيءُ جي حڪم تي اهي ڊيرو وجهندا هئا، ۽ سندس حڪم تي ڪوچ ڪندا هئا. موسيٰ جي وسيلي اسان جي پيءُ جي حڪم موجب اهي سندس ذميواري نڀائيندا هئا.