پيءُ فسح کي نئين سر قائم ڪري ٿو
ويران ۾ فسح ملهائجي ٿي، ۽ جيڪي ماڻهو لاش سبب ناپاڪ ٿيا انھن کي رڳو ٻاهر نه ڪيو ويو — اسان جو پيءُ کين مهيني کان پوءِ ٻي تاريخ ڏئي ٿو. پوءِ خيمي مٿان وارو ڪڪر رفتار مقرر ڪري ٿو: بني اسرائيل تڏهن ئي هلن ٿا ۽ خيما کوڙين ٿا جڏهن اھو هلي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–3, 10–14
9 1مصر مان نڪرڻ کان پوءِ ٻئي سال جي پهرئين مهيني ۾ اسان جي پيءُ سينا جي ريگستان ۾ موسيٰ سان ڳالهائيندي فرمايو تہ
2”بني اسرائيل کي گھرجي تہ فسح پنهنجي مقرر وقت تي ملهائين. 3هن مهيني جي چوڏهين تاريخ تي شام جو ان کي ان جي مقرر وقت تي ملهايو، ان جي سڀني قاعدن ۽ سڀني ضابطن موجب ملهايو.“
4سو موسيٰ بني اسرائيل کي چيو تہ فسح ملهايو. 5جيئن اسان جي پيءُ موسيٰ کي حڪم ڏنو هو، تيئن بني اسرائيل سينا جي ريگستان ۾ پهرئين مهيني جي چوڏهين تاريخ تي شام جو فسح ملهائي. 6ڪي ماڻهو لاش کي هٿ لڳڻ ڪري ناپاڪ هئا، تنهنڪري انهيءَ ڏينهن فسح ملهائي نہ سگھيا، سو اهي انهيءَ ڏينهن موسيٰ ۽ هارون جي اڳيان آيا. 7انهن ماڻهن کيس چيو تہ ”اسان لاش ڪري ناپاڪ آهيون. اسان کي بني اسرائيل جي وچ ۾ اسان جي پيءُ جو نذرانو ان جي مقرر وقت تي پيش ڪرڻ کان ڇو روڪيو وڃي؟“
8موسيٰ هنن کي چيو تہ ”جيستائين آءٌ ٻڌان تہ اسان جو پيءُ هن بابت ڇا حڪم ڏيندو، تيستائين هتي ترسو.“
9اسان جي پيءُ موسيٰ سان ڳالهائيندي فرمايو تہ
10”بني اسرائيل کي چئو تہ جيڪڏهن اوهان مان يا اوهان جي نسل مان ڪو ماڻهو لاش ڪري ناپاڪ هجي، يا پري جي سفر تي هجي، تہ بہ اهو اسان جي پيءُ لاءِ فسح ملهائي سگھي ٿو. 11ٻئي مهيني جي چوڏهين تاريخ تي شام جو اهي ان کي بي خميري ماني ۽ ڪڙين ڀاڄين سان گڏ کائيندي ملهائين. 12اهي ان مان ڪجھ بہ صبح تائين نہ ڇڏين، ان جي ڪابہ هڏي نہ ڀڃين، ۽ فسح جي سڀني قاعدن موجب ان کي ملهائين. 13پر جيڪو ماڻهو پاڪ هجي ۽ سفر تي نہ هجي، تڏهن بہ فسح نہ ملهائي، تہ اهو شخص پنهنجي قوم مان ڪٽيو وڃي، ڇاڪاڻ تہ هن اسان جي پيءُ جو نذرانو ان جي مقرر وقت تي نہ آندو، اهو ماڻهو پنهنجي گناهه جو بار پاڻ کڻندو. a a v13 ’پنهنجي قوم مان ڪٽجي وڃڻ‘ جو مطلب اسرائيل جي عهد واري جماعت مان باضابطه ڪڍيو وڃڻ هو.
14جيڪڏهن اوهان وٽ رهندڙ ڪو پرڏيهي اسان جي پيءُ لاءِ فسح ملهائڻ گھري، تہ هو فسح جي قاعدي ۽ ضابطي موجب ملهائي. پرڏيهي ۽ ملڪ جي رهاڪو ٻنهي لاءِ هڪڙو ئي قاعدو آهي.“
ڪڪر رستو ڏيکاري ٿو
15جڏهن مسڪن، يعني شهادت جو خيمو، کڙو ڪيو ويو، تڏهن ڪڪر ان کي ڍڪي ڇڏيو، ۽ شام کان صبح تائين مسڪن مٿان ان جو نظارو باهه جهڙو هو. 16هميشه ائين ئي ٿيندو رهيو، ڏينهن جو ڪڪر ان کي ڍڪيندو هو ۽ رات جو باهه جهڙو نظارو ڍڪيندو هو. 17جڏهن بہ ڪڪر خيمي مٿان کان کڄندو هو، تڏهن بني اسرائيل ڪوچ ڪندا هئا، ۽ جتي ڪڪر ترسندو هو، اتي بني اسرائيل ڊيرو وجهندا هئا. 18اسان جي پيءُ جي حڪم تي بني اسرائيل ڪوچ ڪندا هئا، ۽ اسان جي پيءُ جي حڪم تي ڊيرو وجهندا هئا. جيستائين ڪڪر مسڪن مٿان ترسيل رهندو هو، تيستائين اهي ڊيرو وجهي رهندا هئا. 19جڏهن ڪڪر گھڻن ڏينهن تائين مسڪن مٿان ترسيل رهندو هو، تڏهن بني اسرائيل اسان جي پيءُ جي ذميواري نڀائيندا هئا ۽ ڪوچ نہ ڪندا هئا. 20ڪڏهن ڪڏهن ڪڪر مسڪن تي رڳو ڪجھ ڏينهن رهندو هو، اسان جي پيءُ جي حڪم تي اهي ڊيرو وجهندا هئا، ۽ اسان جي پيءُ جي حڪم تي ڪوچ ڪندا هئا. 21ڪڏهن ڪڏهن ڪڪر شام کان صبح تائين رهندو هو، ۽ جڏهن صبح جو کڄندو هو، تڏهن اهي ڪوچ ڪندا هئا. ڏينهن هجي يا رات، جڏهن ڪڪر کڄندو هو، تڏهن اهي ڪوچ ڪندا هئا. 22ٻہ ڏينهن هجن، هڪ مهينو هجي، يا ان کان وڌيڪ، جيستائين ڪڪر مسڪن مٿان رهندو هو، تيستائين بني اسرائيل ڊيري ۾ رهندا هئا ۽ ڪوچ نہ ڪندا هئا، ۽ جڏهن اهو کڄندو هو، تڏهن اهي ڪوچ ڪندا هئا. 23اسان جي پيءُ جي حڪم تي اهي ڊيرو وجهندا هئا، ۽ سندس حڪم تي ڪوچ ڪندا هئا. موسيٰ جي وسيلي اسان جي پيءُ جي حڪم موجب اهي سندس ذميواري نڀائيندا هئا.