شمېر 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹زمونږ پلار په سينا بيابان کښې، د مصر نه د وتلو نه پس په دوېم کال کښې په اول مياشت کښې موسىٰ ته داسې وفرمائيل چې،

²”د اِسرائيل قوم دې د فسح عيد په مقررې وخت کښې ونمانځى. ³د دې مياشتې په څوارلسمه ورځ، د ماښام په وخت کښې، د هغۀ په مقررې وخت کښې يې ونمانځئ، د دې د ټولو قاعدو او د ټولو حُکمونو مطابق.“

⁴نو موسىٰ د اِسرائيل قوم ته ووئيل چې د فسح عيد دې ونمانځى. ⁵نو هغوئ د سينا په بيابان کښې د اول مياشتې په څوارلسمه ورځ، د ماښام په وخت کښې د فسح عيد ونمانځلو، لکه څنګه چې زمونږ پلار موسىٰ ته حُکم کړے وو؛ هم هغه شان د اِسرائيل اولاد وکړل. ⁶څۀ کسان د مړى په لمس کولو ناپاک وُو او په هغه ورځ يې فسح نۀ شوه نمانځلے، نو هغوئ په هغه ورځ د موسىٰ او هارون مخکښې راغلل. ⁷هغه کسانو هغۀ ته ووئيل چې، ”مونږ د مړى د جسد نه ناپاک يُو. مونږ ولې دې د اِسرائيليانو په مينځ کښې د زمونږ پلار قربانى په مقررې وخت کښې د وړاندې کولو نه منع کولے شُو؟“

⁸موسىٰ هغوئ ته ووئيل چې، ”دلته انتظار وکړئ ترڅو چې زۀ واورم چې زمونږ پلار به د دې په حقله څۀ حُکم کوى.“

⁹زمونږ پلار موسىٰ ته داسې وفرمائيل چې،

¹⁰”اِسرائيليانو ته ووايه چې، کۀ ستاسو نه يا ستاسو د اولاد نه څوک د مړى په سبب ناپاک وى، يا په لرې سفر باندې لاړ وى، نو بيا هم هغه زمونږ پلار ته د فسح عيد نمانځلے شى. ¹¹په دوېمه مياشت کښې، په څوارلسمه ورځ، د ماښام په وخت کښې يې دې ونمانځى، او دا دې د بې‌خميرې ډوډۍ او تريو واښو سره وخورى. ¹²هغوئ دې د دې نه هيڅ شے تر سحره نۀ پرېږدى، د دې هيڅ هډوکے دې مات نۀ کړى، او دا دې د فسح د هرې قاعدې مطابق ونمانځى. ¹³خو کۀ څوک سړے پاک وى او په سفر باندې نۀ وى، خو بيا هم د فسح عيد نۀ نمانځى، نو هغه کس دې د خپل قوم نه بېل کړے شى، ځکه چې هغۀ د زمونږ پلار قربانى په مقررې وخت کښې راوړه نه؛ هغه سړے به د خپلې ګناه بار اوچتوى. ^a a v13 ”د خپل قوم نه بېل کول“ د دې مطلب وو چې د اِسرائيل د لوظ د جماعت نه رسمى شان ويستل.

¹⁴”کۀ ستاسو په مينځ کښې اوسېدونکے پردے غواړى چې زمونږ پلار ته د فسح عيد ونمانځى، نو هغه دې د فسح د قاعدې او د حُکم پېروى وکړى. يوه قاعده دې په پردى او د دې ملک په اوسېدونکى، دواړو باندې نافذه وى.“

ورېځ لاره ښائى

¹⁵کله چې خېمه—د ګواهۍ خېمه—جوړه کړے شوه، نو ورېځ پرې راخوره شوه؛ د ماښام نه تر سحره دا د خېمې د پاسه د اور په شان ښکارېده. ¹⁶نو همېشه داسې وه: ورېځ په ورځ پرې راخوره وه، او د شپې د اور په شان ښکارېده. ¹⁷هر کله چې ورېځ به د خېمې د پاسه نه پورته شوه، نو اِسرائيليان به روان شول؛ چرته چې به دا ودرېده، نو اِسرائيليانو به هلته خېمې ودرولې. ¹⁸د زمونږ پلار په حُکم به د اِسرائيل قوم روان شو؛ د زمونږ پلار په حُکم به يې خېمې ودرولې. ترڅو پورې چې به ورېځ د خېمې د پاسه ولاړه وه، هغوئ به خېمو کښې پاتې وُو. ¹⁹کله چې به ورېځ د خېمې د پاسه ډېرې ورځې ولاړه وه، نو اِسرائيليانو به د زمونږ پلار امانت ساتلو او روان به نۀ شول. ²⁰کله کله به ورېځ د مسکن د پاسه يواځې څو ورځې پاتې وه: د زمونږ پلار په حُکم به يې خېمې ودرولې، د زمونږ پلار په حُکم به روان شول. ²¹کله کله به ورېځ د ماښام نه تر سحره پاتې وه؛ کله چې به دا سحر وختى پورته شوه، نو هغوئ به روان شول. که په ورځ وُو او که په شپه، کله چې به ورېځ پورته شوه، هغوئ به روان شول. ²²که دوه ورځې وُو، که يوه مياشت، او که د دې نه زياته، ترڅو پورې چې به ورېځ د خېمې د پاسه پاتې وه، اِسرائيل به په خېمو کښې پاتې وو او روان به نۀ شول؛ کله چې به دا پورته شوه، هغوئ به روان شول. ²³د زمونږ پلار په حُکم به يې خېمې ودرولې؛ د هغۀ په حُکم به روان شول. هغوئ د هغۀ امانت ساتلو، د زمونږ پلار په حُکم د موسىٰ په وسيله.