Rama Ngaanyarkeun Paska
Paska dirayakeun di gurun keusik, sarta jalma-jalma anu najis lantaran keuna ku mayit henteu ngan saukur disingkurkeun — Rama urang méré maranéhna titimangsa kadua sabulan engkéna. Tuluy méga di luhur Kemah Suci nu nangtukeun lengkahna: Israil ngan miang jeung ngarandeg lamun Mantenna miang.
9 1Rama urang ngandika ka Musa di gurun keusik Sinai, dina bulan kahiji taun kadua sanggeus maranehna budal ti Mesir:
2“Urang Israil kudu ngayakeun Paska dina waktu anu geus ditangtukeun. 3Dina poe kaopat belas bulan ieu, waktu sareupna, laksanakeun dina waktu anu geus ditangtukeun, nurutkeun sagala katangtuan jeung sagala aturanana.”
4Ku sabab kitu Musa nitah urang Israil sangkan ngayakeun Paska. 5Di gurun keusik Sinai, maranehna ngayakeun Paska dina poe kaopat belas bulan kahiji, waktu sareupna, cocog jeung timbalan Rama urang ka Musa; kitu anu dilampahkeun ku urang Israil. 6Aya sawatara jalma anu najis lantaran nyabak mayit, nepi ka teu bisa ngariksa Paska poe eta, nya tuluy datang ka hareupeun Musa jeung Harun dina poe eta. 7Jalma-jalma tea ngomong ka anjeunna, “Abdi sadaya najis ku sabab mayit. Naha abdi sadaya kedah dicaram ngahaturkeun kurban kagungan Rama urang dina waktos anu tos ditangtukeun di antawis urang Israil?”
8Saur Musa ka maranehna, “Dago heula di dieu nepi ka kami ngadenge naon anu bakal dipidawuh ku Rama urang ngeunaan perkara ieu.”
9Rama urang ngandika ka Musa, saur-Na,
10“Bejakeun ka urang Israil: lamun aya di antara maraneh atawa turunan maraneh anu najis ku mayit, atawa keur indit ka tempat anu jauh, manehna tetep bisa ngayakeun Paska ka Rama urang. 11Dina bulan kadua, poe kaopat belas, waktu sareupna, maranehna kudu ngariksana, didahar jeung roti anu teu make ragi katut jukut-jukut anu pait. 12Maranehna ulah nyesakeun saeutik ge nepi ka isuk, ulah motongkeun tulangna, sarta kudu ngalaksanakeunana nurutkeun unggal katangtuan Paska. 13Tapi lamun aya jalma anu beresih sarta teu keur lalampahan, tapi teu ngayakeun Paska, jalma eta kudu dipiceun ti kaumna, sabab manehna geus henteu ngahaturkeun kurban Rama urang dina waktu anu geus ditangtukeun; jalma eta kudu nanggung dosana sorangan. a a v13 Ari ‘dipiceun ti kaumna’ teh hartina dikaluarkeun sacara resmi ti pakumpulan jalma-jalma anu kabawa dina perjangjian Israil.
14“Lamun aya urang asing anu cicing di tengah-tengah maraneh hayang ngayakeun Paska ka Rama urang, manehna kudu nurut kana katangtuan jeung aturan Paska. Hiji katangtuan anu sarua lumaku pikeun urang asing jeung pikeun pribumi.”
Mega Nungtun Jalan
15Waktu Kemah Suci — nya eta kemah pasaksen — geus ngadeg, Kemah Suci teh katutupan ku mega; ti burit nepi ka isuk katembongna siga seuneu di luhureun Kemah Suci. 16Kitu salilana: beurang katutupan ku mega, ari peuting siga seuneu. 17Unggal mega naek ti luhureun kemah, urang Israil arangkat; di mana bae mega eta eureun, di dinya urang Israil masanggrahan. 18Nurutkeun timbalan Rama urang, urang Israil arangkat; nurutkeun timbalan Rama urang, maranehna masanggrahan. Salila mega eta aya di luhureun Kemah Suci, maranehna tetep masanggrahan. 19Waktu mega eta cicing lila di luhureun Kemah Suci mangpoe-poe, urang Israil ngestokeun papakon Rama urang sarta henteu arangkat. 20Sakapeung mega eta ngan sawatara poe di luhureun Kemah Suci: nurutkeun timbalan Rama urang maranehna masanggrahan, nurutkeun timbalan Rama urang maranehna arangkat. 21Sakapeung mega eta cicing ti burit nepi ka isuk; sanggeus mega eta naek isuk-isuk, maranehna arangkat. Boh beurang boh peuting, sanggeus mega eta naek, maranehna arangkat. 22Boh dua poe, sabulan, atawa leuwih lila deui, salila mega eta aya di luhureun Kemah Suci, urang Israil tetep masanggrahan sarta henteu arangkat; sanggeus mega eta naek, maranehna arangkat. 23Nurutkeun timbalan Rama urang maranehna masanggrahan; nurutkeun timbalan-Na maranehna arangkat. Maranehna ngestokeun papakon-Na, nurutkeun timbalan Rama urang ngaliwatan Musa.