Ayeuna parantos aya citakanana

Bilangan 8 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Tihang Palita

Harun masang tujuh lampu, sarta urang Lewi dimandian, dicukur, jeung digoyangkeun di payuneun Rama urang minangka kurban hirup ti Israil — dipasrahkeun minangka gaganti anak cikal sangkan rahayat bisa ngadeukeut tanpa katarajang pageblug. Pangabdianna ti umur dua puluh lima nepi ka lima puluh taun.

Pasal 8.

Rama urang ngandika ka Musa, saur-Na:

“Bejakeun ka Harun: Lamun maneh masang palita-palita, nu tujuh teh kudu nyaangan ka hareupeun tihang palita.”

Harun ngalampahkeun kitu, nyeungeut palita-palitana sangkan nyaangan ka hareupeun tihang palita, sakumaha anu diparentahkeun ku Rama urang ka Musa. Ari tihang palita teh dijieun tina emas tempaan, ditempa ti dasarna nepi ka kembang-kembangna—dijieunna persis sakumaha anu ditembongkeun ku Rama urang ka Musa.

Disucikeun pikeun Rama urang

Rama urang ngandika ka Musa, saur-Na:

“Pisahkeun urang Lewi ti antara urang Israil, sarta sucikeun maranehna. Pikeun nyucikeun maranehna, kieu carana: percikan cai panyucian ka maranehna, cukur sakujur awakna ku piso cukur, kumbah pakeanana, sarta sing beresih. a a v7 Cai panyucian teh cai husus pikeun nyucikeun anu dipake dina upacara misahkeun urang Lewi, minangka tanda yen maranehna geus disucikeun pikeun ngawula di payuneun Rama urang. Sina maranehna nyokot hiji sapi jalu ngora ti kandang, katut kurban gandumna tina tipung lemes anu diadonan jeung minyak, sarta maneh kudu nyokot deui sapi jalu ngora kadua ti kandang pikeun kurban panebus dosa. Bawa urang Lewi ka hareupeun Kemah Pasamoan, sarta kumpulkeun sakabeh jamaah urang Israil. Lamun maneh ngunjukkeun urang Lewi ka payuneun Kami, urang Israil kudu numpangkeun leungeunna ka urang Lewi, Harun kudu ngagoyangkeun urang Lewi di payuneun Kami, minangka kurban goyangan ti urang Israil, sangkan maranehna bisa ngalampahkeun pagawean Kami. Urang Lewi bakal numpangkeun leungeunna kana sirah sapi-sapi jalu tea; haturkeun nu hiji minangka kurban panebus dosa, nu hiji deui minangka kurban beuleuman ka Kami, pikeun nebus dosa urang Lewi. Tempatkeun urang Lewi di hareupeun Harun jeung putra-putrana, sarta unjukkeun ka Kami minangka kurban goyangan. Pisahkeun urang Lewi ti antara urang Israil; urang Lewi teh kagungan Kami. Sanggeus kitu, urang Lewi bakal arasup pikeun ngawula di Kemah Pasamoan, sanggeus maneh nyucikeun jeung ngagoyangkeun maranehna minangka kurban goyangan. Sabab maranehna geus dipasrahkeun pinuh ka Kami ti antara bani Israil, minangka gaganti unggal anu muka beuteung indungna—cikal ti sakabeh bani Israil—maranehna ku Kami dicokot pikeun Kami. Sakabeh anak cikal urang Israil, boh manusa boh sato, teh kagungan Kami; dina poe Kami numpes sakabeh anak cikal urang Mesir, maranehna ku Kami disucikeun pikeun Kami. Jeung Kami geus nyokot urang Lewi minangka gaganti sakabeh anak cikal di antara urang Israil. Kami geus maparinkeun urang Lewi ka Harun jeung putra-putrana, minangka pamere ti urang Israil, pikeun ngawula ka urang Israil di Kemah Pasamoan, nebus dosa urang Israil, sangkan ulah aya pageblug anu nerap ka urang Israil waktu maranehna ngadeukeutan tempat suci.”

Musa, Harun, jeung sakabeh jamaah urang Israil ngalampahkeun ka urang Lewi sagala rupa anu diparentahkeun ku Rama urang ka Musa ngeunaan urang Lewi; kitu anu dilampahkeun ku urang Israil ka maranehna. Urang Lewi nyucikeun maneh tina dosa, ngumbah pakeanana; Harun ngunjukkeun maranehna minangka kurban goyangan di payuneun Rama urang, sarta nebus dosa maranehna pikeun nyucikeun maranehna. Sanggeus kitu, urang Lewi arasup pikeun ngawula di Kemah Pasamoan di hareupeun Harun jeung putra-putrana; maranehna dilampahkeun ka urang Lewi sakumaha anu diparentahkeun ku Rama urang ka Musa.

Rama urang ngandika ka Musa, saur-Na:

“Ieu katangtuan pikeun urang Lewi: ti umur dua puluh lima taun ka luhur, maranehna kudu datang pikeun ngawula dina pagawean di Kemah Pasamoan. Ti umur lima puluh taun, maranehna kudu eureun tina pagawean ngawula sarta henteu ngawula deui. Maranehna meunang mantuan dulur-dulurna di Kemah Pasamoan ku cara jaga, tapi henteu meunang ngalakukeun pagawean. Kieu cara maneh kudu ngatur pancen urang Lewi.”