Ο Πατέρας ανανεώνει το Πάσχα
Το Πάσχα τηρείται στην έρημο, και όσοι έγιναν ακάθαρτοι από νεκρό δεν αποκλείονται απλώς — ο Πατέρας μας τους δίνει μια δεύτερη ημερομηνία έναν μήνα αργότερα. Έπειτα η νεφέλη πάνω από τη σκηνή ορίζει τον ρυθμό: ο Ισραήλ ξεκινά και στρατοπεδεύει μόνο όταν κινείται εκείνος.
9 1Ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή στην έρημο του Σινά, τον πρώτο μήνα του δεύτερου χρόνου μετά την έξοδό τους από την Αίγυπτο:
2«Ας γιορτάσουν οι Ισραηλίτες το Πάσχα στον καθορισμένο του καιρό. 3Τη δέκατη τέταρτη μέρα αυτού του μήνα, το σούρουπο, να το γιορτάσετε στον ορισμένο του χρόνο, σύμφωνα με όλους τους νόμους και όλες τις διατάξεις του».
4Έτσι ο Μωυσής είπε στους Ισραηλίτες να γιορτάσουν το Πάσχα. 5Στην έρημο του Σινά γιόρτασαν το Πάσχα τη δέκατη τέταρτη μέρα του πρώτου μήνα, το σούρουπο, όπως ο Πατέρας μας είχε προστάξει τον Μωυσή· έτσι έκαναν οι Ισραηλίτες. 6Μερικοί άντρες ήταν ακάθαρτοι επειδή είχαν αγγίξει νεκρό και δεν μπορούσαν να γιορτάσουν το Πάσχα εκείνη τη μέρα· γι' αυτό ήρθαν εκείνη τη μέρα μπροστά στον Μωυσή και στον Ααρών. 7Εκείνοι οι άντρες του είπαν: «Είμαστε ακάθαρτοι εξαιτίας ενός νεκρού. Γιατί να μας εμποδίζουν να προσφέρουμε την προσφορά του Πατέρα μας στον καθορισμένο της χρόνο ανάμεσα στους Ισραηλίτες;»
8Ο Μωυσής τους απάντησε: «Περιμένετε εδώ, ώσπου να ακούσω τι θα προστάξει ο Πατέρας μας γι' αυτό».
9Ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή και είπε:
10«Πες στους Ισραηλίτες: Αν κάποιος από εσάς ή από τους απογόνους σας είναι ακάθαρτος εξαιτίας ενός νεκρού ή βρίσκεται σε μακρινό ταξίδι, μπορεί κι αυτός να γιορτάσει το Πάσχα για τον Πατέρα μας. 11Τον δεύτερο μήνα, τη δέκατη τέταρτη μέρα, το σούρουπο, πρέπει να το γιορτάσουν, τρώγοντάς το με άζυμο ψωμί και πικρά χόρτα. 12Δεν θα αφήσουν τίποτε απ' αυτό ως το πρωί ούτε θα σπάσουν κανένα κόκαλό του, και θα το γιορτάσουν σύμφωνα με όλους τους νόμους του Πάσχα. 13Αν όμως κάποιος είναι καθαρός και δεν ταξιδεύει, κι όμως δεν γιορτάσει το Πάσχα, αυτός θα αποκοπεί από τον λαό του, επειδή δεν έφερε την προσφορά του Πατέρα μας στον ορισμένο της χρόνο· αυτός ο άνθρωπος θα βαστάξει την αμαρτία του. a a v13 Το να «αποκοπεί κανείς από τον λαό του» σήμαινε την επίσημη αποβολή από την κοινότητα της διαθήκης του Ισραήλ.
14«Αν κάποιος ξένος που ζει ανάμεσά σας θέλει να γιορτάσει το Πάσχα για τον Πατέρα μας, πρέπει να ακολουθήσει τον νόμο και τη διάταξη του Πάσχα. Ένας νόμος ισχύει και για τον ξένο και για τον ντόπιο της χώρας».
Η νεφέλη δείχνει τον δρόμο
15Τη μέρα που στήθηκε η σκηνή —η σκηνή του μαρτυρίου— η νεφέλη τη σκέπασε· από το βράδυ ως το πρωί φαινόταν σαν φωτιά πάνω από τη σκηνή. 16Έτσι ήταν συνεχώς: τη μέρα τη σκέπαζε η νεφέλη και τη νύχτα η όψη φωτιάς. 17Κάθε φορά που η νεφέλη σηκωνόταν από πάνω από τη σκηνή, οι Ισραηλίτες ξεκινούσαν· και όπου κατέβαινε, εκεί στρατοπέδευαν οι Ισραηλίτες. 18Με την προσταγή του Πατέρα μας ξεκινούσαν οι Ισραηλίτες και με την προσταγή του Πατέρα μας στρατοπέδευαν. Όσο η νεφέλη έμενε πάνω από τη σκηνή, παρέμεναν στρατοπεδευμένοι. 19Όταν η νεφέλη έμενε πάνω από τη σκηνή πολλές μέρες, οι Ισραηλίτες τηρούσαν την εντολή του Πατέρα μας και δεν ξεκινούσαν. 20Μερικές φορές η νεφέλη έμενε πάνω στη σκηνή μόνο λίγες μέρες· με την προσταγή του Πατέρα μας στρατοπέδευαν, με την προσταγή του Πατέρα μας ξεκινούσαν. 21Μερικές φορές η νεφέλη έμενε από το βράδυ ως το πρωί· κι όταν σηκωνόταν το πρωί, ξεκινούσαν. Είτε μέρα είτε νύχτα, όταν σηκωνόταν η νεφέλη, ξεκινούσαν. 22Είτε δύο μέρες είτε έναν μήνα είτε περισσότερο, όσο η νεφέλη έμενε πάνω από τη σκηνή, οι Ισραηλίτες παρέμεναν στρατοπεδευμένοι και δεν ξεκινούσαν· όταν σηκωνόταν, ξεκινούσαν. 23Με την προσταγή του Πατέρα μας στρατοπέδευαν· με την προσταγή του ξεκινούσαν. Τηρούσαν την εντολή του, σύμφωνα με την προσταγή του Πατέρα μας μέσω του Μωυσή.