Telung Tetingalan bab Paukuman
Amos weruh walang lan geni, lan kaping pindho nyuwun marang Ramane supaya mbatalake niyate, lan kaping pindho Panjenengane nuruti. Wahyu kang katelu, sawijining unting-unting, ora bisa dibantah. Nalika Amazia ngusir dheweke saka Betel, dheweke mangsuli yen dheweke mbiyen pangon nganti Rama kita njupuk dheweke.
7 1Rama kang Mahakwasa maringi tetingalan marang aku mangkene: Panjenengane lagi nyawisake grombolan walang nalika tanduran kang kari wiwit thukul—yaiku tanduran mburi sawise suket wis diarit kagem sang prabu. 2Bareng walang mau wis mangan entek tetukulan ing tanah kono, aku banjur matur: “Dhuh Rama ingkang Mahakwasa, mugi karsaa paring pangapunten! Kadospundi Yakub saged ngadeg? Piyambakipun alit sanget!” a a v2 Nalika sang nabi nyuwun kanthi adreng, Rama kita miyarsa lan ngendheg paukumane — panggalih kang ndhasari pangwasane iku welas asih, dudu pepenginan numpes.
3Rama kita banjur piduwung ing bab prakara iku. Pangandikane Rama kita: “Iku ora bakal kelakon.”
4Rama kang Mahakwasa maringi tetingalan marang aku mangkene: Rama kang Mahakwasa nimbali paukuman srana geni; geni iku mangan teleng samodra raya lan wiwit mangan tanah. 5Aku banjur matur: “Dhuh Rama ingkang Mahakwasa, mugi karsaa mandheg! Kadospundi Yakub saged ngadeg? Piyambakipun alit sanget!”
6Rama kita banjur piduwung ing bab prakara iku. Pangandikane Rama kang Mahakwasa: “Iki uga ora bakal kelakon.”
7Panjenengane maringi tetingalan marang aku mangkene: Rama kang Mahakwasa jumeneng ing sandhing tembok kang kabangun jejeg, kanthi ngasta tali timbang. b b v7 Tali timbang iku tali kang dibandhuli, kanggo nitipriksa apa tembok ngadeg jejeg — ing kene minangka pasemon Rama kita anggone ngukur apa uripe umate iku jujur.
8Rama kita banjur ngandika marang aku: “Kowe weruh apa, Amos?” Aku matur: “Tali timbang.” Rama kang Mahakwasa tumuli ngandika: “Delengen, Aku masang tali timbang ing satengahe umatKu Israel; Aku ora bakal maneh nglirwakake wong-wong iku.”
9“Papan-papan pamujan ing pucuking gunung duweke Iskak bakal dirusak, lan papan-papan suci Israel bakal dadi jugrugan, sarta Aku bakal ngadeg nglawan brayate Yerobeam srana pedhang.”
Amazia Mbungkem Sang Nabi
10Amazia, imame Betel, banjur kongkonan ngaturake pawarta marang Yerobeam, raja Israel: “Amos sampun damel sekongkelan nglawan panjenengan wonten ing satengahing brayat Israel. Nagari punika boten kuwawi nanggung sedaya tetembunganipun. 11Makaten tetembunganipun Amos: ‘Yerobeam badhe pejah dening pedhang, saha Israel temtu badhe kabucal dhateng pambuwangan, tebih saking tanahipun.’”
12Amazia banjur kandha marang Amos: “Lungaa, kowe juru ningali! Mlayua menyang tanah Yehuda. Golekana rejekimu ana ing kana, lan medhara wangsit ana ing kana. 13Nanging kowe aja wani-wani medhar wangsit maneh ana ing Betel, amarga kuwi papan sucine raja, yaiku padaleman karaton.”
14Amos mangsuli marang Amazia: “Aku iki dudu nabi, lan dudu anake nabi, nanging aku iki pangon lan tukang ngrumat wit anjir. 15Nanging Rama kita mundhut aku saka anggonku ngengon pepanthan, lan Rama kita ngandika marang aku: ‘Lungaa, medhara wangsit marang umatKu Israel.’ 16Saiki rungokna pangandikane Rama kita. Kowe kandha: ‘Aja medhar wangsit nglawan Israel, lan aja medhar pangandika nglawan turune Iskak.’
17Mulane mangkene pangandikane Rama kita: ‘Bojomu bakal dadi wanita tuna susila ana ing kutha, anak-anakmu lanang lan wadon bakal padha mati dening pedhang, tanahmu bakal diedum nganggo tali ukur, lan kowe dhewe bakal mati ana ing tanah kang najis. Israel mesthi bakal katawan, kabucal saka tanahe dhewe.’”