Tatlong Pangitain ng Paghatol
Nakita ni Amos ang mga balang at ang apoy at dalawang beses niyang hiniling sa kanyang Ama na magbago ng isip, at dalawang beses itong ginawa niya. Ang ikatlong pangitain, isang hulog na panukat, ay hindi na maipangangatuwirang palayo. Nang iutos ni Amazias na umalis siya sa Bethel, sumagot siyang isa siyang pastol hanggang sa kunin siya ng ating Ama.
7 1Ito ang ipinakita sa akin ng Soberanong Ama: humuhubog siya ng isang kaban ng mga balang habang nagsisimulang tumubo ang huling ani—ang huling ani pagkatapos ng mga paggapas ng hari. 2Nang matapos nilang kainin ang mga pananim ng lupain, sinabi ko, “Soberanong Ama, patawarin mo nawa! Paano makatatayo si Jacob? Napakaliit niya!” a a v2 Kapag nananalangin ang propeta, nakikinig ang ating Ama at pinipigil ang paghatol — ang puso sa likod ng kaniyang soberanya ay habag, hindi pananabik na magwasak.
3Nagbago ang loob ng ating Ama tungkol dito. “Hindi ito mangyayari,” sabi ng ating Ama.
4Ito ang ipinakita sa akin ng Soberanong Ama: tumawag ang Soberanong Ama ng paghatol sa pamamagitan ng apoy; nilamon nito ang malawak na kalaliman at sinusupok na nito ang lupain. 5Kaya sinabi ko, “Soberanong Ama, tumigil ka nawa! Paano makatatayo si Jacob? Napakaliit niya!”
6Nagbago ang loob ng ating Ama tungkol dito. “Hindi rin ito mangyayari,” sabi ng Soberanong Ama.
7Ito ang ipinakita niya sa akin: nakatayo ang Soberanong Ama sa tabi ng isang pader na itinayong tuwid, may hawak na hulog na panukat sa kaniyang kamay. b b v7 Ang hulog na panukat ay isang tali na may pabigat na sumusukat kung ang pader ay nakatayong tuwid — dito ay larawan ng ating Ama na sinusukat kung ang buhay ng kaniyang bayan ay tapat.
8At sinabi sa akin ng ating Ama, “Ano ang nakikita mo, Amos?” Sinabi ko, “Isang hulog na panukat.” Kaya sinabi ng Soberanong Ama, “Tingnan mo, naglalagay ako ng hulog na panukat sa gitna ng aking bayang Israel; hinding-hindi ko na sila palalampasin.”
9“Wawasakin ang mga dambana sa mga burol ni Isaac, at gigibain ang mga santuwaryo ng Israel, at babangon ako laban sa sambahayan ni Jeroboam sa pamamagitan ng tabak.”
Pinatahimik ni Amazias ang Propeta
10Si Amazias, na pari ng Bethel, ay nagpasabi kay Jeroboam na hari ng Israel: “Nagbanta si Amos laban sa iyo sa loob ng sambahayan ng Israel. Hindi kayang batahin ng lupain ang lahat ng kaniyang mga salita. 11Ito ang sinabi ni Amos: ‘Mamamatay si Jeroboam sa pamamagitan ng tabak, at ang Israel ay tiyak na mabibihag, palayo sa kaniyang lupain.’”
12Sinabi ni Amazias kay Amos, “Umalis ka, tagakita! Tumakbo ka sa Juda. Kitain mo ang iyong tinapay doon, manghula ka doon. 13Ngunit huwag ka nang manghula kailanman sa Bethel, sapagkat ito ang santuwaryo ng hari, isang templo ng kaharian.”
14Sumagot si Amos kay Amazias, “Hindi ako propeta o anak ng propeta, kundi isang pastol at isang tagapag-alaga ng mga puno ng sikomoro. 15Ngunit kinuha ako ng ating Ama mula sa pagsunod sa kawan, at sinabi sa akin ng ating Ama, ‘Umalis ka, manghula ka sa aking bayang Israel.’ 16Ngayon, pakinggan mo ang salita ng ating Ama. Sinasabi mo, ‘Huwag kang manghula laban sa Israel, huwag kang mangaral laban sa sambahayan ni Isaac.’
17Kaya ganito ang sinasabi ng ating Ama: ‘Ang iyong asawa ay magiging isang patutot sa lungsod, ang iyong mga anak na lalaki at babae ay mabubuwal sa pamamagitan ng tabak, ang iyong lupain ay hahatiin sa pamamagitan ng panukat na tali, at ikaw mismo ay mamamatay sa isang maruming lupain. Ang Israel ay tiyak na mabibihag, palayo sa kaniyang sariling lupain.’”
