Asa Milih Aram Tinimbang Sang Rama

Nalika ngadhepi Baesa, Asa tuku pambiyantune Aram nganggo salaka saka padaleman suci, tinimbang nyuwun marang Ramane. Hanani ngandhani yen paningalane Rama kita nglangut ing salumahing bumi, madosi ati kang sawutuhe pasrah marang Panjenengane. Asa njebloske juru pirsa mau ing pakunjaran, lan ing tembe nalika sikile lara, dheweke ngupaya dhukun, ora ngupaya Panjenengane.

Pasal 16.

Ing taun kang kaping telung puluh enem jumenenge Prabu Asa, Baesa, raja Israel, nyerang Yehuda, sarta mbentengi Ramah supaya ora ana wong siji-sijia kang bisa metu utawa mlebu ing wilayahe Asa, raja Yehuda. Asa banjur njupuk salaka lan emas saka gedhong rajabrana ing padalemane Rama kita lan ing kraton, nuli dikirimake marang Ben-Hadad, raja Aram, kang manggon ing Damsyik, kanthi pesen mangkene: “Ayo kita padha gawe prajanjian antarane aku lan kowe, kaya kang wis ana antarane bapakku lan bapakmu. Lah, aku ngirimake salaka lan emas marang kowe. Mangkata saiki, bubarna prajanjianmu karo Baesa, raja Israel, supaya dheweke mundur saka aku.”

Ben-Hadad nyarujuki panjaluke Prabu Asa, banjur ngutus para senapatining wadyabalane nyerang kutha-kuthane Israel. Wong-wong mau padha nggempur Iyon, Dan, Abel-Maim, lan sakabehing kutha gedhong rajabranane Naftali. Bareng Baesa krungu bab iku, banjur mandheg anggone mbentengi Ramah lan ninggal pagaweane. Prabu Asa nuli nglumpukake wong Yehuda kabeh; wong-wong mau padha ngusungi watu lan kayu kang dienggo Baesa mbentengi Ramah, banjur kanggo mbentengi Geba lan Mizpa.

Ing wektu iku Hanani, juru sawang, sowan ing ngarsane Prabu Asa, raja Yehuda, sarta matur: “Amargi panjenengan ngandelaken raja Aram lan boten ngandelaken Rama panjenengan, mila wadyabalanipun raja Aram saged oncat saking tangan panjenengan. Punapa tiyang Kus lan tiyang Libia boten dados wadyabala ingkang agung sanget, kanthi kreta perang saha prajurit numpak jaran ingkang tanpa wilangan? Nanging amargi panjenengan ngandelaken Rama panjenengan, Panjenenganipun masrahaken sadaya wau dhateng panjenengan. Awit tingalipun Rama kita tansah njlajahi salumahing bumi, supados nyantosakaken tiyang-tiyang ingkang manahipun madhep dhateng Panjenenganipun kanthi gumolong. Ing bab punika panjenengan sampun tumindak boten wicaksana; wiwit sapunika panjenengan badhe ngalami peperangan.”

Prabu Asa banjur nesu banget marang juru sawang mau awit saka bab iku, nganti wong mau dilebokake ing kunjara sarta dipasang ing pasangan, amarga Asa muring-muring marang dheweke ngenani prakara iku. Ing wektu iku uga Asa tumindak kejem marang sawatara wong.

Lelakone Asa, wiwit kawitan nganti pungkasan, wis katulis ing Kitab Sejarahe Para Raja Yehuda lan Israel. Ing taun kang kaping telung puluh sanga jumenenge dadi raja, Asa nandhang lara ing sikile, lan larane iku nemen banget. Ewadene sanadyan nandhang lara, Asa ora ngupaya pitulungane Rama kita, nanging mung marang para tabib. Asa banjur ngaso nunggal karo para leluhure, seda ing taun kang kaping patang puluh siji anggone jumeneng raja. Wong-wong banjur ngubur dheweke ing pakuburane dhewe, kang wis didhudhuk kanggo awake dhewe ana ing Kuthane Dawud. Layone diturokake ing paturon pralaya kang kebak rempah-rempah sarta warna-warna lenga wangi racikan kang diolah dening para juru racik kang trampil, sarta kanggo ngurmati dheweke banjur diobongake geni kang gedhe. ^a