Asa li Şûna Bav, Aramê Hildibijêre

Li hember Baaşa, Asa li şûna ku ji Bavê xwe bixwaze, bi zîvê perestgehê alîkariya Aramê dikire. Hananî jê re dibêje ku çavên Bavê me li ser tevahiya erdê digerin, li dilên ku bi temamî xwe dane wî digerin. Asa pêşbîn dixe zindanê, û paşê ji bo lingên xwe yên nexweş li şûna wî li bijîşkan digere.

Beş 16.

Di sala sî û şeşemîn a Asa de, Baaşayê padîşahê Îsraêl êrîşî Cihûdistanê kir û Rama bi hêz kir, da ku nehêle tu kes ji axa Asayê padîşahê Cihûdistanê derkeve an têkeve. Asa zîv û zêr ji embarên mala Bavê me û ji mala padîşah girt û ew ji Ben-Hadadê padîşahê Aramê re, yê ku li Şamê dijiya, bi vê peyamê re şand: “Bila di navbera min û te de peymanek hebe, wek ku di navbera bavê min û bavê te de hebû. Va ye, ez ji te re zîv û zêr dişînim. Niha here û peymana xwe ya bi Baaşayê padîşahê Îsraêl re bişkîne, da ku ew ji min paşde vekişe.”

Ben-Hadad bi Padîşah Asa re li hev kir û serokên artêşa xwe li dijî bajarên Îsraêl şand. Wan Îcon, Dan, Abêl-Maîm û hemû bajarên embarên Naftalî hilweşandin. Gava Baaşa ev bihîst, wî dev ji bi hêzkirina Rama berda û karê xwe terikand. Padîşah Asa hemû Cihûdistan kom kir; wan kevir û darên ku Baaşa pê Rama bi hêz kiribû hilgirtin birin, û wî bi wan Geba û Mîzpa bi hêz kir.

Paşê Hananiyê pêxember hat ba Asayê padîşahê Cihûdistanê û jê re got: “Ji ber ku te pişta xwe bi padîşahê Aramê girêda û ne bi Bavê xwe, loma artêşa wî ji destê te reviya. Ma Kûşî û Lîbî artêşeke mezin bi erebeyên şer û siwarên bêhejmar ne bûn? Ji ber ku te pişta xwe bi Bavê xwe girêdabû, wî ew dan destê te. Çimkî çavên Bavê me li ser tevahiya erdê digerin, da ku wan kesên ku dilê wan bi temamî jê re ye bihêz bike. Te di vî tiştî de bêaqilî kir; ji niha û pê ve wê şer li te hebin.”

Asa ji ber vê yekê li pêxember hêrs bû û ew di zindanê de bi zincîran girt, çimkî ew pê ve pir hêrs bûbû; wî di wê demê de hin mirov jî bi zilm û zorê çewisandin.

Karên Asa, ji destpêkê heta dawiyê, di Pirtûka Padîşahên Cihûdistan û Îsraêl de hatine nivîsîn. Di sala sî û nehemîn a padîşahiya wî de, lingên Asa nexweş ketin, nexweşî giran bû. Lê dîsa jî di nexweşiya xwe de wî ne li Bavê me, lê tenê li bijîşkan geriya. Paşê Asa bi bav û kalên xwe re rehet bû, di sala çil û yekemîn a padîşahiya xwe de mir. Ew di gora wî de veşartin, ya ku wî ji xwe re di Bajarê Dawid de kolabû; ew danîn ser nivîneke cenazeyê ku bi baharat û bêhnxweşên cûrbecûr ên tevlihevkirî, yên ku bêhnxweşkarên jîr amade kiribûn, dagirtî bû; û ji wî re agirekî mezin pêxistin. ^a