Asa wybiera Aram zamiast Ojca
W obliczu Baszy Asa kupuje pomoc Aramu srebrem ze świątyni, zamiast prosić swojego Ojca. Chanani mówi mu, że oczy naszego Ojca przebiegają całą ziemię, szukając serc całkowicie Mu oddanych. Asa wtrąca widzącego do więzienia, a później, chory na nogi, szuka lekarzy, a nie Jego.
16 1W trzydziestym szóstym roku panowania Asy Baasza, król Izraela, najechał Judę i ufortyfikował Ramę, aby nikt nie mógł wychodzić ani wchodzić do ziemi Asy, króla Judy. 2Asa wziął srebro i złoto ze skarbców domu naszego Ojca oraz z domu królewskiego i posłał je do Ben-Hadada, króla Aramu, mieszkającego w Damaszku, z takim poselstwem: 3„Niech będzie przymierze między mną a tobą, jak było między moim ojcem a twoim ojcem. Oto posyłam ci srebro i złoto. Idź teraz i zerwij swoje przymierze z Baaszą, królem Izraela, aby odstąpił ode mnie.”
4Ben-Hadad przystał na prośbę króla Asy i posłał swoich dowódców wojsk przeciwko miastom Izraela. Pobili oni Ijon, Dan, Abel-Maim i wszystkie miasta-składy Naftalego. 5Gdy Baasza o tym usłyszał, przestał fortyfikować Ramę i zaniechał swojej pracy. 6Król Asa zebrał całą Judę; zabrali oni kamienie i drewno, którymi Baasza fortyfikował Ramę, i z nich ufortyfikował Gibeę i Mispę.
7Wtedy do Asy, króla Judy, przyszedł Chanani, widzący, i powiedział mu: „Ponieważ polegałeś na królu Aramu, a nie na swoim Ojcu, jego wojsko wymknęło się z twojej ręki. 8Czyż Kuszyci i Libijczycy nie byli ogromnym wojskiem z niezliczonymi rydwanami i jeźdźcami? A jednak, ponieważ polegałeś na swoim Ojcu, wydał ich w twoje ręce. 9Bo oczy naszego Ojca przepatrują całą ziemię, aby umacniać tych, których serce jest mu całkowicie oddane. Postąpiłeś w tym głupio; odtąd będziesz miał wojny.”
10Asa rozgniewał się na widzącego za to i wtrącił go do więzienia, w dyby, bo był na niego wściekły z tego powodu; w tym czasie okrutnie uciskał też niektórych z ludu.
11Dzieje Asy, od pierwszych do ostatnich, są zapisane w Księdze Królów Judy i Izraela. 12W trzydziestym dziewiątym roku swojego panowania Asa zachorował na nogi, a choroba była ciężka. Jednak nawet w swojej chorobie nie szukał naszego Ojca, lecz tylko lekarzy. 13Potem Asa spoczął ze swoimi ojcami, umierając w czterdziestym pierwszym roku swojego panowania. 14Pochowali go w jego własnym grobowcu, który wykuł sobie w Mieście Dawida, położyli go na marach pogrzebowych wypełnionych wonnościami i rozmaitymi mieszanymi olejkami, przygotowanymi przez biegłych wytwórców wonności, i rozpalili na jego cześć wielki ogień. a a v14 Ten wielki ogień spalał wonności na cześć króla; nie była to kremacja, której Izrael nie praktykował.
