Nagpili si Asa sang Aram sa Baylo sang Amay

Sa pagsagupa kay Baasha, ginbakal ni Asa ang bulig sang Aram sa pilak sang templo sa baylo sang pagpangayo sa iya Amay. Ginsiling siya ni Hanani nga ang mga mata sang aton Amay nagalibot sa bug-os nga kalibutan nga nagapangita sang mga tagipusuon nga bug-os nga nagahalad sa iya. Ginpriso ni Asa ang manalagna, kag sa ulihi nagpangita sang mga doktor sa baylo sa iya para sa iya masakiton nga mga tiil.

Kapitulo 16.

Sang ikatatlo kag kan-um nga tuig ni Asa, ginsalakay ni Baasa nga hari sang Israel ang Juda, kag ginpalig-on niya ang Rama agud nga wala sing may makagowa ukon makasulud sa duta ni Asa nga hari sang Juda. Nagkuha si Asa sang pilak kag bulawan gikan sa mga talaguan sa balay sang aton Amay kag sa balay sang hari, kag ginpadala niya ini kay Ben-hadad nga hari sang Aram, nga nagapuyo sa Damasco, nga may amo sini nga mensahe: “Magkabig kita sing katipan sa tunga nakon kag nimo, subong sang nangin katipan sa tunga sang akon amay kag sang imo amay. Yari karon, ginapadala ko sa imo ang pilak kag bulawan. Lakat ka karon kag dulaa ang imo katipan kay Baasa nga hari sang Israel, agud nga magpalayo sia sa akon.”

Nagsugot si Ben-hadad kay Haring Asa kag ginpadala niya ang mga kumander sang iya mga kasoldadosan batok sa mga siudad sang Israel. Ginlaglag nila ang Ijon, ang Dan, ang Abel-maim, kag ang tanan nga mga siudad nga talaguan sang Neptali. Sang mabatian ini ni Baasa, gin-untat niya ang pagpalig-on sang Rama kag ginbayaan niya ang iya buluhaton. Gintipon ni Haring Asa ang bug-os nga Juda; gindala nila ang mga bato kag mga kahoy nga ginpalig-on anay ni Baasa sa Rama, kag paagi sini ginpalig-on niya ang Geba kag ang Mizpa.

Niyan nagkadto si Hanani nga manugpakita kay Asa nga hari sang Juda kag nagsiling sa iya, “Tungud kay nagsalig ka sa hari sang Aram kag indi sa imo Amay, nakapalagyo ang iya kasoldadosan gikan sa imo kamut. Indi bala ang mga Cusanon kag ang mga Libianon isa ka dako gid nga kasoldadosan nga may indi maisip nga mga kangga kag mga manugkabayo? Tungud kay nagsalig ka sa imo Amay, gintugyan niya sila sa imo kamut. Kay ang mga mata sang aton Amay nagalibot sa bug-os nga kalibutan, agud nga pabaskugon niya sila nga ang ila tagiposoon bug-os nga nahatag sa iya. Nagbinuang ka sa sini nga butang; kag kutub karon may mga inaway ka na.”

Naakig gid si Asa sa manugpakita tungud sini kag ginbilanggo niya sia sa mga pangaw, kay naugut gid sia sa iya tungud sini; ginpigos man niya sing mapintas ang iban nga mga tawo sadto nga tion.

Ang mga binuhatan ni Asa, gikan sa nahauna tubtub sa katapusan, nasulat sa Tolon-an sang mga Hari sang Juda kag sang Israel. Sang ikatatlo kag siam nga tuig sang iya paghari, nagmasakit ang mga tiil ni Asa, kag tama kagrabe ang iya balatian. Apang bisan sa iya pagmasakit wala sia magpangita sa aton Amay, kondi sa mga manugbulong lamang. Niyan nagtulog si Asa upud sa iya mga ginikanan, nga napatay sang ika-apat kag isa nga tuig sang iya paghari. Ginlubong nila sia sa iya kaugalingon nga lulubngan, nga gintigib niya para sa iya kaugalingon sa Siudad ni David, kag ginbutang nila sia sa isa ka katre nga punong may mga pahamut kag nagkalain-lain nga sinimbog nga mga pahamut nga ginhanda sang mga batid nga manughimo sang pahamut, kag ginsindihan nila sia sing isa ka dako nga kalayo. ^a