پدر، نفرتِ دیرینهٔ اَدوم را داوری میکند
ادوم، بر کوه سعیر، کینهای دیرینه نگه داشت و در روز مصیبت اسرائیل را به دم شمشیر سپرد، سپس آن دو سرزمینِ خالیشده را از آن خود خواند. پدر ما پاسخ میدهد که ادوم خود آن سرزمین خالی خواهد بود، و برای همیشه.
35 1کلامِ پدر ما بر من نازل شد:
2ای پسرِ انسان، روی خود را بهسوی کوهِ سِعیر بگردان و بر ضدِ آن نبوّت کن. 3به آن بگو: پدرِ خداوندگار چنین میفرماید: «اینک ای کوهِ سِعیر، من بر ضدِ تو هستم. دستِ خود را بر تو دراز میکنم و تو را به ویرانهای متروک بدل میسازم. 4شهرهایت را ویران میکنم و تو به ویرانهای بدل خواهی شد. آنگاه خواهی دانست که من پدر هستم.
5چون کینهای دیرینه در دل داشتی و در روزِ مصیبتِ قومِ اسرائیل، در هنگامی که مجازاتِ نهاییشان فرا رسید، آنان را به دَمِ شمشیر سپردی،» 6پس پدرِ خداوندگار میفرماید: به حیاتِ خودم سوگند که تو را به خونریزی تسلیم خواهم کرد و خونریزی تو را تعقیب خواهد کرد. چون از خونریزی نفرت نداشتی، خونریزی تو را تعقیب خواهد کرد. 7«کوهِ سِعیر را به ویرانهای متروک بدل خواهم کرد و آمد و رفت را از آن قطع خواهم نمود. 8کوههایش را از کُشتگان پُر خواهم ساخت؛ بر تپهها، درّهها و همهٔ آبراهههایت، کشتهشدگانِ شمشیر خواهند افتاد. 9تو را تا به ابد ویران خواهم ساخت؛ شهرهایت خالی و متروک خواهند ماند. آنگاه خواهید دانست که من پدر هستم.
10چون گفتی: ‹این دو قوم و این دو سرزمین از آنِ من خواهند شد و آنها را تصرّف خواهیم کرد›، حال آنکه پدر ما آنجا بود،» 11پس پدرِ خداوندگار میفرماید: به حیاتِ خودم سوگند که با تو چنان رفتار خواهم کرد که خشم و حسدت سزاوارِ آن است، همان خشمی که در نفرتورزی به اسرائیل نشان دادی، و چون تو را داوری کنم، خود را در میانِ قومِ اسرائیل خواهم شناسانید.
12آنگاه خواهی دانست که من پدر هستم. من همهٔ توهینهایت را که بر ضدِ کوههای اسرائیل گفتی، شنیدهام: «آنها ویران شده و برای بلعیدن به ما داده شدهاند.» 13با دهانِ خود بر من فخر فروختی و سخنانت را بر ضدِ من انباشتی؛ من آن را شنیدم. 14پدرِ خداوندگار چنین میفرماید: در حالی که تمامِ زمین شادی میکند، من تو را ویران خواهم ساخت. 15همانگونه که تو از ویرانیِ میراثِ خاندانِ اسرائیل شادی کردی، من نیز با تو چنین خواهم کرد. ای کوهِ سِعیر، تو ویران خواهی شد و تمامِ اَدوم، سراسرِ آن. آنگاه خواهند دانست که من پدر هستم.
