Η Κοιλάδα του Οράματος
Ενώ η πόλη γιορτάζει στις ταράτσες της, οι άρχοντές της έχουν φύγει και οι νεκροί της δεν σκοτώθηκαν σε μάχη. Η Ιερουσαλήμ μετρά όπλα και γκρεμίζει σπίτια για το τείχος, αλλά ποτέ δεν στρέφει το βλέμμα στον Πατέρα μας που το σχεδίασε. Ο Σεβνά εκδιώκεται.
22 1Χρησμός για την Κοιλάδα του Οράματος. Τι σου συμβαίνει τώρα, που ανεβήκατε όλοι στις ταράτσες, a a v1 Κοιλάδα του Οράματος: ποιητικό όνομα για την Ιερουσαλήμ, που πιθανόν παραπέμπει στις βαθιές κοιλάδες γύρω από την πόλη. 2εσύ πόλη γεμάτη θόρυβο, εσύ ξέφρενη, ταραγμένη πόλη, εσύ πόλη της γλεντοκοπίας; Οι νεκροί σου δε σκοτώθηκαν από ξίφος, ούτε πέθαναν σε μάχη. 3Όλοι οι άρχοντές σου έφυγαν μαζί· αιχμαλωτίστηκαν χωρίς να τεντωθεί τόξο. Όλοι όσοι βρέθηκαν αιχμαλωτίστηκαν μαζί, αν και είχατε φύγει μακριά. 4Γι’ αυτό είπα: «Γύρισε το βλέμμα σου από μένα· άφησέ με να κλάψω πικρά. Μην προσπαθείς να με παρηγορήσεις για την καταστροφή της θυγατέρας του λαού μου». 5Γιατί ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων έχει μια μέρα αναταραχής και καταπάτησης και σύγχυσης στην Κοιλάδα του Οράματος—τείχη γκρεμισμένα και μια κραυγή για βοήθεια που αντηχεί ως τα βουνά. 6Ο Ελάμ πήρε τη φαρέτρα με άρματα και καβαλάρηδες, και ο Κιρ ξεγύμνωσε τις ασπίδες του. 7Οι εκλεκτότερες κοιλάδες σου γέμισαν άρματα, και οι καβαλάρηδες πήραν θέσεις στις πύλες. 8Ο Πατέρας μας αφαίρεσε τις άμυνες του Ιούδα. Και εκείνη τη μέρα στραφήκατε στα όπλα στο Σπίτι του Δάσους, b b v8 Σπίτι του Δάσους: η μεγάλη οπλοθήκη του Σολομώντα στην Ιερουσαλήμ, που ονομάστηκε έτσι για τους πολλούς κέδρινους στύλους της. 9και είδατε πόσα ρήγματα υπήρχαν στην πόλη του Δαβίδ. Μαζέψατε το νερό της κάτω δεξαμενής, 10και μετρήσατε τα σπίτια της Ιερουσαλήμ και γκρεμίσατε μερικά για να οχυρώσετε το τείχος. 11Φτιάξατε μια δεξαμενή ανάμεσα στα δύο τείχη για το νερό της παλιάς δεξαμενής, αλλά δε στραφήκατε σ’ Εκείνον που το έκανε, ούτε λογαριάσατε τον Πατέρα μας που το σχεδίασε από παλιά. 12Εκείνη τη μέρα ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων κάλεσε σε κλάματα και πένθος, σε ξυρισμένα κεφάλια και πένθιμα ρούχα. 13Αλλά αντί γι’ αυτό υπήρχε χαρά και γιορτή, έσφαζαν βόδια και σκότωναν πρόβατα, έτρωγαν κρέας και έπιναν κρασί: «Ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο πεθαίνουμε!»
14Ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων μου το αποκάλυψε αυτό: «Σίγουρα αυτή η αμαρτία δε θα σβηστεί από σας ωσότου πεθάνετε», λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων.
15Να τι λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων: Πήγαινε σ’ αυτόν τον οικονόμο, τον Σεβνά, που είναι υπεύθυνος για το παλάτι, και πες του: 16Τι κάνεις εδώ, και ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να είσαι εδώ, που σκάλισες έναν τάφο για τον εαυτό σου εδώ—λαξεύοντας τον τάφο σου ψηλά στα ύψη, σμιλεύοντας τον τόπο της ανάπαυσής σου μέσα στον βράχο; 17Κοίτα, ο Πατέρας μας πρόκειται να σε πετάξει μακριά με βία, εσύ δυνατέ άντρα· θα σε αρπάξει γερά. 18Θα σε τυλίξει σφιχτά και θα σε εκσφενδονίσει σαν μπάλα σε μια απέραντη ανοιχτή χώρα. Εκεί θα πεθάνεις, και εκεί θα βρίσκονται τα λαμπρά σου άρματα—εσύ ντροπή για το σπίτι του κυρίου σου. 19Θα σε καθαιρέσω από το αξίωμά σου, και θα γκρεμιστείς από τη θέση σου.
20Εκείνη τη μέρα θα καλέσω τον δούλο μου τον Ελιακείμ, τον γιο του Χελκία, 21Θα τον ντύσω με τη στολή σου και θα του δέσω τη ζώνη σου, και θα παραδώσω σ’ αυτόν την εξουσία σου. Θα γίνει πατέρας για τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ και για το σπίτι του Ιούδα. 22Θα βάλω το κλειδί του σπιτιού του Δαβίδ στον ώμο του· ό,τι ανοίξει αυτός κανείς δε θα το κλείσει, και ό,τι κλείσει κανείς δε θα το ανοίξει. c c v22 Ο Ιησούς εφαρμόζει αυτό το εδάφιο στον εαυτό του στην Αποκάλυψη 3:7 — ο Ελιακείμ προεικονίζει τον αιώνιο Υιό που κρατάει το κλειδί του Δαβίδ. 23Θα τον μπήξω σαν παλούκι σε στέρεο μέρος, και θα γίνει θρόνος τιμής για το σπίτι του πατέρα του. 24Θα κρεμάσουν πάνω του όλο το βάρος του σπιτιού του πατέρα του—τους απογόνους και τα παρακλάδια, κάθε μικρό σκεύος, από τα κύπελλα ως όλα τα κανάτια. 25Εκείνη τη μέρα, λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων, το παλούκι που μπήχτηκε στο στέρεο μέρος θα υποχωρήσει· θα κοπεί και θα πέσει, και το φορτίο που κρέμεται πάνω του θα αποκοπεί—γιατί ο Πατέρας μας μίλησε.
