Όραμα για την έρημο της θάλασσας
Ένα όραμα από τον Κυρίαρχο Πατέρα αφήνει τον προφήτη διπλωμένο από πόνους τοκετού, να βλέπει ανθρώπους να γλεντούν ώσπου να σημάνει συναγερμός. Τοποθετείται ένας φρουρός, και όταν έρχονται ιππείς φωνάζει ότι η Βαβυλώνα έπεσε. Όταν τον ρωτούν πώς πάει η νύχτα, απαντά: έρχεται το πρωί, και η νύχτα επίσης.
21 1Ο χρησμός για την έρημο της θάλασσας. Σαν ανεμοστρόβιλοι που σαρώνουν τη Νεγκέβ, έρχεται από την έρημο, από μια τρομερή γη. 2Ένα σκληρό όραμα μου αποκαλύφθηκε: ο προδότης προδίδει, κι ο καταστροφέας καταστρέφει. Ανέβα, Ελάμ! Πολιόρκησε, Μηδία! Έβαλα τέλος σε όλον τον στεναγμό που προκάλεσε. 3Γι' αυτό το σώμα μου το κυρίεψε η αγωνία· πόνοι με έπιασαν, σαν τους πόνους της γυναίκας που γεννάει. Είμαι τόσο διπλωμένος απ' τον πόνο που δεν μπορώ ν' ακούσω, τόσο τρομαγμένος που δεν μπορώ να δω. 4Η καρδιά μου τρεκλίζει· ο τρόμος με κυριεύει. Το σούρουπο που λαχταρούσα μετατράπηκε σε τρεμούλα για μένα. 5Στρώνουν το τραπέζι, απλώνουν τα χαλιά, τρώνε, πίνουν. Σηκωθείτε, άρχοντες! Λαδώστε τις ασπίδες! a a v5 Το λάδωμα των δερμάτινων ασπίδων τις κρατούσε εύκαμπτες κι έτοιμες για μάχη — αυτός ήταν ο συνηθισμένος τρόπος με τον οποίο οι αρχαίοι στρατιώτες ετοιμάζονταν για τον πόλεμο.
6Γιατί να τι μου είπε ο Κυρίαρχος Πατέρας: «Πήγαινε, τοποθέτησε τον φρουρό· ας αναφέρει αυτό που βλέπει. 7Όταν δει καβαλάρηδες, ιππείς σε ζευγάρια, καβαλάρηδες σε γαϊδούρια, καβαλάρηδες σε καμήλες, ας παρατηρεί προσεκτικά, πολύ προσεκτικά».
8Τότε ο φρουρός φώναξε: «Ένα λιοντάρι! Πάνω στον πύργο φρουράς, Κυρίαρχε Πατέρα, στέκομαι ακατάπαυστα την ημέρα, και στη θέση μου φυλάω σκοπιά όλες τις νύχτες». 9Και δες—έρχονται καβαλάρηδες, ιππείς σε ζευγάρια! Κι εκείνος αποκρίθηκε: «Έπεσε, έπεσε η Βαβυλώνα, κι όλα τα σκαλισμένα είδωλα των θεών της κείτονται συντριμμένα στο χώμα». 10Λαέ μου αλωνισμένε, παιδί του αλωνιού μου, αυτό που άκουσα από τον Πατέρα των στρατιών του ουρανού, σ' το αναγγέλλω.
Φρουρέ, τι γίνεται με τη νύχτα;
11Χρησμός για τη Δουμά. Κάποιος με φωνάζει από το Σηείρ: «Φρουρέ, τι γίνεται με τη νύχτα; Φρουρέ, τι γίνεται με τη νύχτα;» b b v11 Η Δουμά σημαίνει «σιωπή» — ένας ταιριαστός τίτλος για αυτόν τον χρησμό ενάντια στον Εδώμ, τη γη του Σηείρ. 12Ο φρουρός λέει: «Έρχεται το πρωί, κι επίσης η νύχτα. Αν θέλεις να ρωτήσεις, τότε ρώτησε· έλα πάλι».
Ένας λόγος για την Αραβία
13Χρησμός για την Αραβία. Στις λόχμες της Αραβίας θα περάσετε τη νύχτα, καραβάνια των Δεδανιτών. 14Φέρτε νερό στον διψασμένο· εσείς που κατοικείτε στη γη του Τεμά, φέρτε ψωμί στον φυγάδα. 15Γιατί έφυγαν μακριά από τα σπαθιά—από το τραβηγμένο σπαθί, από το λυγισμένο τόξο, κι από το βάρος της μάχης.
16Γιατί ο Κυρίαρχος Πατέρας μου είπε: «Μέσα σ' έναν χρόνο, όπως τον μετράει ένας μισθωτός εργάτης, τελειώνει όλη η δόξα του Κηδάρ. 17Οι τοξότες που θα απομείνουν, οι πολεμιστές γιοι του Κηδάρ, θα είναι λίγοι, γιατί ο Πατέρας μας μίλησε».
