Tetenjoan ngeunaan Gurun Laut
Hiji tetempoan ti Rama Nu Maha Kawasa ngajadikeun nabi ngabaréngkol kawas nu nyeri ngajuru, ningali jalma-jalma pésta dugi ka tanda bahaya disada. Hiji pangawal dipasang, sarta waktu nu tutumpakan datang anjeunna ngagero yén Babul geus rubuh. Ditanya kumaha peuting, anjeunna ngajawab: isuk datang, peuting ogé.
21 1Nubuat ngeunaan gurun laut. Lir angin puyuh nu ngaliwat di Tanah Negeb, eta datang ti gurun keusik, hiji nagri nu pikasieuneun. 2Hiji tetenjoan nu pikagilaeun geus ditembongkeun ka abdi: si hianat keur ngahianat, jeung si tukang ngaruksak keur ngaruksak. Unggah, eh Elam! Kepung, eh Media! Sagala kanyeri nu diakibatkeun ku manehna, ku Kami geus dieureunkeun. 3Ku sabab eta awak abdi karasa nyeri ngagubed; kanyeri geus narajang ka abdi, lir kanyeri awewe nu rek ngajuru. Abdi tereteb teu bisa ngadenge, sieun teuing teu bisa nenjo. 4Hate abdi ngageleber; abdi kaliputan ku kasieun. Wanci sareupna nu ku abdi dipikahayang, geus robah jadi kagimiran pikeun abdi. 5Maranehna nyadiakeun meja, ngampar samak, dalahar, nginum. Geura narangtung, eh para gegeden! Minyakan tameng-tameng! a a v5 Minyakan tameng kulit teh sangkan tetep lemes tur siap perang — ieu cara baku prajurit jaman baheula nyiapkeun diri pikeun tempur.
6Sabab kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa ka abdi: “Jig, tempatkeun nu jaga; sina ngalaporkeun naon anu katenjo ku manehna. 7Lamun manehna nenjo nu tarumpak, prajurit kuda nu baroro-boro, nu tarumpak kalde, nu tarumpak onta, sina diawaskeun kalawan taliti, kacida talitina.”
8Geus kitu nu jaga cumeluk: “Singa! Di luhur munara panjagaan, Nun Ama Nu Maha Kawasa, abdi ngadeg terus-terusan beurang, sarta di pos abdi tetep jaga sapeupeuting.” 9Jleg—breh daratang nu tarumpak, prajurit kuda nu baroro-boro! Tuluy manehna ngawaler, “Geus runtuh, geus runtuh Babul, jeung sakabeh arca dewa-dewana geus rempag ancur di taneuh.” 10Eh umat abdi nu geus diirik, anak pangirikan abdi, naon anu geus kadangu ku abdi ti Rama, Pangeran balad sawarga, ku abdi diwawarkeun ka aranjeun.
Eh Nu Jaga, Kumaha Peutingna?
11Nubuat ngeunaan Duma. Aya nu cumeluk ka abdi ti Seir: “Eh nu jaga, kumaha peutingna? Eh nu jaga, kumaha peutingna?” b b v11 Duma hartina “jempe” — hiji ngaran nu merenah pikeun nubuat ngalawan Edom, tanah Seir. 12Ceuk nu jaga, “Isuk bakal datang, kitu deui peuting. Lamun maneh rek nanya, pek nanya; balik deui engke.”
Pangandika ngeunaan Arab
13Nubuat ngeunaan Arab. Di rungkun-rungkun Arab maraneh bakal mondok, eh rombongan padagang urang Dedan. 14Bawakeun cai ka nu halabhab; eh maraneh nu maratuh di tanah Tema, bawakeun roti ka nu keur ngungsi. 15Sabab maranehna geus lumpat ti pedang-pedang—ti pedang nu geus ditarik tina sarangka, ti gondewa nu geus dibengkungkeun, jeung ti beuratna perang.
16Sabab Rama Nu Maha Kawasa geus nimbalan ka abdi: “Dina jero sataun, sakumaha itunganana buruh upahan, sagala kamulyaan Kedar bakal tamat. 17Para pamanah nu nyesa, putra-putra prajurit Kedar, bakal ngan saeutik, sabab Rama urang parantos ngandika.”