Visioen van die woestynsee
'n Gesig van die Soewereine Vader laat die profeet dubbel gebuig van barenspyne, terwyl hy kyk hoe mense feesvier totdat alarm gemaak word. 'n Wagter word uitgesit, en wanneer ruiters kom, roep hy uit dat Babel geval het. Gevra hoe dit met die nag gaan, antwoord hy: die môre kom, en ook die nag.
21 1Die godspraak oor die woestyn van die see. Soos warrelwinde wat deur die Negev jaag, kom dit uit die woestyn, ’n vreeslike land. 2’n Harde visioen is aan my getoon: die verraaier verraai, en die verwoester verwoes. Trek op, Elam! Beleër, Media! Ek het ’n einde gemaak aan al die gesug wat sy veroorsaak het. 3Daarom word my liggaam deur angs gegryp; pyne het my aangegryp, soos die pyne van ’n vrou wat in kraam is. Ek is te krom gebuig om te hoor, te verskrik om te sien. 4My hart wankel; afgryse oorweldig my. Die skemer waarna ek verlang het, het ’n siddering geword vir my. 5Hulle dek die tafel, hulle sprei die matte uit, hulle eet, hulle drink. Staan op, julle vorste! Smeer die skilde! a a v5 Om leerskilde met olie te smeer, het hulle soepel en gereed vir die geveg gehou — dit was die gewone manier waarop antieke soldate hulle vir die stryd voorberei het.
6Want so het die Soewereine Vader vir my gesê: “Gaan, stel die wagter aan; laat hom berig wat hy sien. 7Wanneer hy ruiters sien, perderuiters twee-twee, ruiters op donkies, ruiters op kamele, laat hom noukeurig oplet, baie noukeurig.”
8Toe het die wagter uitgeroep: “’n Leeu! Op die wagtoring, o Soewereine Vader, staan ek gedurig in die dag, en op my pos hou ek wag, al die nagte deur.” 9En kyk—hier kom ruiters, perderuiters twee-twee! En hy het geantwoord: “Geval, geval het Babilon, en al die gesnede beelde van haar gode lê verbrysel op die grond.” 10O my uitgedorsde volk, kind van my dorsvloer, wat ek gehoor het van die Vader van die hemelse leërmagte, verkondig ek aan julle.
Wagter, hoe ver is die nag?
11’n Godspraak oor Duma. Iemand roep na my uit Seïr: “Wagter, hoe ver is die nag? Wagter, hoe ver is die nag?” b b v11 Duma beteken “stilte” — ’n gepaste titel vir hierdie godspraak teen Edom, die land van Seïr. 12Die wagter sê: “Die môre kom, en ook die nag. As julle wil vra, vra dan; kom weer terug.”
’n Woord oor Arabië
13Die godspraak oor Arabië. In die ruigtes van Arabië sal julle die nag deurbring, julle karavane van Dedan. 14Bring water vir die dorstiges; julle wat in die land Tema woon, bring brood vir die vlugteling. 15Want hulle het van die swaarde gevlug—van die getrokke swaard, van die gespanne boog, en van die las van die geveg.
16Want so het die Soewereine Vader vir my gesê: “Binne ’n jaar, soos ’n dagloner dit tel, kom al die heerlikheid van Kedar tot ’n einde. 17Die oorblywende boogskutters, die krygsmanne van Kedar, sal min wees, want ons Vader het gespreek.”
