ପ୍ରାନ୍ତରସ୍ଥ ସମୁଦ୍ର ବିଷୟକ ଦର୍ଶନ

ସାର୍ବଭୌମ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ଦର୍ଶନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସବ ବେଦନାରେ କୁଞ୍ଚିତ କରିଦିଏ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଦେଖନ୍ତି ଲୋକମାନେ ଭୋଜି କରୁଛନ୍ତି ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତର୍କ ଧ୍ୱନି ନ ଉଠେ। ଏକ ପ୍ରହରୀ ନିଯୁକ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନେ ଆସିଲେ ସେ ଡାକି କହେ ଯେ ବାବିଲ ପତିତ ହୋଇଛି। ରାତି କିପରି ଯାଉଛି ପଚାରିଲେ, ସେ ଉତ୍ତର ଦିଏ: ସକାଳ ଆସେ, ଏବଂ ରାତି ମଧ୍ୟ।

ଅଧ୍ୟାୟ 21।

ସମୁଦ୍ରସ୍ଥ ପ୍ରାନ୍ତର ବିଷୟକ ଭାରୋକ୍ତି। ଦକ୍ଷିଣ ଦେଶରେ ବହୁଥିବା ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାୟୁ ପରି, ତାହା ପ୍ରାନ୍ତରରୁ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦେଶରୁ ଆସୁଅଛି। ମୋତେ ଏକ କଠୋର ଦର୍ଶନ ଦେଖାଯାଇଅଛି: ବିଶ୍ଵାସଘାତକ ବିଶ୍ଵାସଘାତକତା କରେ, ପୁଣି ବିନାଶକ ବିନାଶ କରେ। ହେ ଏଲମ୍‌, ଉଠିଯାଅ! ହେ ମାଦୀୟା, ଅବରୋଧ କର! ସେ ଘଟାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଆର୍ତ୍ତନାଦ ଆମ୍ଭେ ଶେଷ କରିଅଛୁ। ଏଥିପାଇଁ ମୋହର ଶରୀର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଅଛି; ପ୍ରସବକାରିଣୀ ସ୍ତ୍ରୀର ବେଦନା ପରି ବେଦନା ମୋତେ ଆକ୍ରମଣ କରିଅଛି। ମୁଁ ଏତେ ବ୍ୟଥିତ ଯେ ଶୁଣି ପାରୁ ନାହିଁ, ଏତେ ଭୀତ ଯେ ଦେଖି ପାରୁ ନାହିଁ। ମୋହର ହୃଦୟ ବିଚଳିତ ହେଉଅଛି; ଆତଙ୍କ ମୋତେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ କରୁଅଛି। ମୁଁ ଯେଉଁ ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳ ନିମନ୍ତେ ବାଞ୍ଛା କରିଥିଲି, ତାହା ମୋʼ ନିମନ୍ତେ କମ୍ପ ସ୍ଵରୂପ ହୋଇଅଛି। ସେମାନେ ମେଜ ସଜାଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ଗାଲିଚା ବିଛାନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାନ କରନ୍ତି। ହେ ଅଧିପତିଗଣ, ଉଠ! ଢାଲସବୁ ତୈଳାକ୍ତ କର! ^a

କାରଣ ପ୍ରଭୁ ପିତା ମୋତେ ଏହି କଥା କହିଲେ: “ଯାଅ, ପ୍ରହରୀ ନିଯୁକ୍ତ କର; ସେ ଯାହା ଦେଖେ, ତାହା ସେ ଜଣାଉ। ଯେତେବେଳେ ସେ ଆରୋହୀଗଣଙ୍କୁ, ଯୋଡ଼ାୟେ ଅଶ୍ଵାରୋହୀଙ୍କୁ, ଗର୍ଦ୍ଦଭାରୋହୀଙ୍କୁ, ଓଟାରୋହୀଙ୍କୁ ଦେଖେ, ସେତେବେଳେ ସେ ନିବିଡ଼ ଭାବରେ, ଅତି ନିବିଡ଼ ଭାବରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁ।”

ତେବେ ପ୍ରହରୀ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିଲା: “ସିଂହ! ହେ ପ୍ରଭୁ ପିତା, ମୁଁ ପ୍ରହରୀଦୁର୍ଗ ଉପରେ ଦିବସଯାକ ନିରନ୍ତର ଠିଆ ହୋଇ ରହୁଅଛି, ଆଉ ମୋହର ଅବସ୍ଥାନରେ ସମସ୍ତ ରାତ୍ରିଯାକ ପ୍ରହରୀ କର୍ମ କରୁଅଛି।” ଆଉ ଦେଖ—ଏଠାକୁ ଆରୋହୀଗଣ ଆସୁଅଛନ୍ତି, ଯୋଡ଼ାୟେ ଅଶ୍ଵାରୋହୀ! ଆଉ ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ପତିତ ହେଲା, ବାବିଲ ପତିତ ହେଲା, ଆଉ ତାହାର ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଖୋଦିତ ପ୍ରତିମା ଭୂମିରେ ଭଗ୍ନ ହୋଇ ପଡ଼ିଅଛି।” ହେ ମୋହର ମର୍ଦ୍ଦିତ ଲୋକ, ମୋହର ଖଳାର ସନ୍ତାନ, ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ସୈନ୍ୟବାହିନୀର ପିତାଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ଯାହା ଶୁଣିଅଛି, ତାହା ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜଣାଉଅଛି।

ହେ ପ୍ରହରୀ, ରାତ୍ରିର କଅଣ ଅବସ୍ଥା?

ଦୂମା ବିଷୟକ ଭାରୋକ୍ତି। ସେୟୀରରୁ କେହି ଜଣେ ମୋତେ ଡାକି କହୁଅଛି: “ହେ ପ୍ରହରୀ, ରାତ୍ରିର କଅଣ ଅବସ୍ଥା? ହେ ପ୍ରହରୀ, ରାତ୍ରିର କଅଣ ଅବସ୍ଥା?” ^b ପ୍ରହରୀ କହୁଅଛି, “ପ୍ରଭାତ ଆସୁଅଛି, ଆଉ ରାତ୍ରି ମଧ୍ୟ। ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ପଚାରିବ, ତେବେ ପଚାର; ପୁନର୍ବାର ଫେରିଆସ।”

ଆରବ ବିଷୟକ ବାକ୍ୟ

ଆରବ ବିଷୟକ ଭାରୋକ୍ତି। ହେ ଦଦାନୀୟ ଯାତ୍ରୀଦଳ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆରବର ଜଙ୍ଗଲରେ ରାତ୍ରି ଯାପନ କରିବ। ତୃଷାର୍ତ୍ତ ଲୋକ ନିକଟକୁ ଜଳ ଆଣ; ହେ ତେମା ଦେଶନିବାସୀମାନେ, ପଳାତକ ନିକଟକୁ ଅନ୍ନ ଆଣ। କାରଣ ସେମାନେ ଖଡ୍ଗସମୂହଠାରୁ—ନିଷ୍କୋଷିତ ଖଡ୍ଗଠାରୁ, ଆକର୍ଷିତ ଧନୁଠାରୁ, ଓ ଯୁଦ୍ଧର ଭାରଠାରୁ ପଳାୟନ କରିଅଛନ୍ତି।

କାରଣ ପ୍ରଭୁ ପିତା ମୋତେ କହିଲେ: “ବେତନଭୋଗୀ ମୂଲିଆ ଯେପରି ଗଣେ, ସେପରି ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ, କେଦରର ସମସ୍ତ ମହିମା ଶେଷ ହେବ। ଅବଶିଷ୍ଟ ଧନୁର୍ଦ୍ଧରମାନେ, କେଦରର ବୀର ପୁତ୍ରମାନେ, ଅଳ୍ପ ହେବେ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଅଛନ୍ତି।”