રણસમુદ્રનું દર્શન

સર્વોપરી પિતા તરફથી મળેલું સંદર્શન પ્રબોધકને પ્રસૂતિની વેદનાથી બેવડો વાળી દે છે; તે જુએ છે કે માણસો મિજબાની કરે છે, અને પછી ચેતવણીનો સાદ પડે છે. ચોકીદાર ગોઠવાય છે, અને સવારો આવે છે ત્યારે તે પોકારે છે કે બાબિલ પડ્યું છે. રાત વિશે પૂછતાં તે જવાબ આપે છે: સવાર આવે છે, અને રાત પણ.

અધ્યાય 21.

સમુદ્રના રણ વિષેની ઈશ્વરવાણી. નેગેબમાં ઘસી આવતા વંટોળિયાની જેમ, તે રણમાંથી, એક ભયંકર દેશમાંથી આવે છે. મને એક આકરું દર્શન બતાવવામાં આવ્યું છે: વિશ્વાસઘાતી વિશ્વાસઘાત કરે છે, ને વિનાશક વિનાશ કરે છે. હે એલામ, ચઢી આવ! હે માદ, ઘેરો ઘાલ! તેણે જગાડેલો સર્વ નિસાસો મેં બંધ કરી દીધો છે. તેથી મારું શરીર વેદનાથી જકડાઈ ગયું છે; પ્રસૂતાની વેદના જેવી વેદનાએ મને પકડી લીધો છે. સાંભળી ન શકું એટલો હું વળી ગયો છું, જોઈ ન શકું એટલો ભયભીત થયો છું. મારું હૃદય ડગમગે છે; ભયથી હું ગભરાઈ જાઉં છું. જે સંધ્યાકાળની મેં ઝંખના કરી હતી તે મારે માટે ધ્રુજારીમાં ફેરવાઈ ગયો છે. તેઓ મેજ ગોઠવે છે, તેઓ જાજમ પાથરે છે, તેઓ ખાય છે, તેઓ પીએ છે. હે સરદારો, ઊભા થાઓ! ઢાલોને તેલ ચોપડો! ^a

કેમ કે સાર્વભૌમ પિતાએ મને આ પ્રમાણે કહ્યું: “જા, ચોકીદારને ગોઠવ; તે જે જુએ તે કહી બતાવે. જ્યારે તે સવારોને જુએ, જોડીમાં ઘોડેસવારોને, ગધેડાં પર સવારોને, ઊંટ પર સવારોને, ત્યારે તે ધ્યાનથી, ખૂબ ધ્યાનથી જોયા કરે.”

ત્યારે ચોકીદારે પોકારીને કહ્યું: “સિંહ! હે સાર્વભૌમ પિતા, ચોકીબુરજ પર હું દિવસભર નિત્ય ઊભો રહું છું, ને મારી જગાએ આખી રાત ચોકી કરતો રહું છું.” ને જુઓ—આ સવારો આવે છે, જોડીમાં ઘોડેસવારો! ને તેણે જવાબ આપ્યો, “પડ્યું, બાબિલ પડ્યું, ને તેના દેવોની સર્વ કોતરેલી મૂર્તિઓ ભાંગીને ભોંય પર પડી છે.” હે મારી ઝુડાયેલી પ્રજા, મારા ખળાનાં સંતાન, જે મેં સાંભળ્યું છે તે આકાશનાં સૈન્યોના પિતા પાસેથી હું તમને કહી સંભળાવું છું.

ચોકીદાર, રાતની શી ખબર?

દૂમાહ વિષેની ઈશ્વરવાણી. સેઈરમાંથી કોઈ મને હાંક મારે છે: “ચોકીદાર, રાતની શી ખબર? ચોકીદાર, રાતની શી ખબર?” ^b ચોકીદાર કહે છે, “સવાર આવે છે, ને રાત પણ. જો તું પૂછવા ચાહતો હોય, તો પૂછ; ફરીથી પાછો આવ.”

અરબસ્તાન વિષેનું વચન

અરબસ્તાન વિષેની ઈશ્વરવાણી. હે દદાની કાફલાઓ, અરબસ્તાનનાં ઝાડીઝાંખરામાં તમે રાત ગાળશો. તરસ્યાને પાણી લાવી આપો; હે તેમાના દેશમાં વસનારાઓ, ભાગેડુને રોટલી લાવી આપો. કેમ કે તેઓ તરવારોથી નાસી ગયા છે—ખેંચેલી તરવારથી, વાળેલા ધનુષથી, ને યુદ્ધના ભારથી.

કેમ કે સાર્વભૌમ પિતાએ મને કહ્યું: “મજૂર જે રીતે વર્ષ ગણે તે પ્રમાણે, એક વર્ષમાં કેદારનો સર્વ મહિમા નષ્ટ થશે. બાકી રહેલા ધનુર્ધારીઓ, કેદારના યોદ્ધા પુત્રો, થોડા જ રહેશે, કેમ કે આપણા પિતા બોલ્યા છે.”