Jesaja 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹’n Godspraak oor die Dal van Visioen. Wat makeer julle nou, dat julle almal op die dakke opgeklim het, ^a a v1 Dal van Visioen: ’n poëtiese naam vir Jerusalem, wat waarskynlik die diep dale rondom die stad oproep. ²jou stad vol geraas, jou wilde, verwarde stad, jou fuifende stad? Jou dooies is nie met die swaard gedood nie, en hulle het ook nie in die geveg gesterf nie. ³Al jou leiers het saam gevlug; hulle is gevange geneem sonder dat ’n boog gespan is. Almal van julle wat gevind is, is saam as gevangenes weggevoer, al het julle ver weggevlug. ⁴Daarom het ek gesê: “Kyk weg van my af; laat my bitterlik huil. Moenie my probeer troos oor die verwoesting van die dogter van my volk nie.” ⁵Want die Vader van die hemelse leërskare het ’n dag van rumoer en vertrapping en verwarring in die Dal van Visioen — mure wat neergewerp word en ’n hulpgeroep wat na die berge weergalm. ⁶Elam het die pylkoker opgeneem met strydwaens en perderuiters, en Kir het hulle skilde ontbloot. ⁷Jou beste dale was vol strydwaens, en die perderuiters het hulle plekke by die poorte ingeneem. ⁸Ons Vader het die verdediging van Juda weggeruk. En op daardie dag het julle gekyk na die wapens in die Huis van die Woud, ^b b v8 Huis van die Woud: Salomo se groot wapenhuis in Jerusalem, genoem na sy baie sederhoutpilare. ⁹en julle het gesien hoeveel bresse daar in die stad van Dawid was. Julle het die water van die onderste dam versamel, ¹⁰en julle het die huise van Jerusalem getel en party afgebreek om die muur te versterk. ¹¹Julle het ’n opgaardam tussen die twee mure gebou vir die water van die ou dam, maar julle het nie gekyk na die Een wat dit gemaak het nie, en julle het ook nie gedink aan ons Vader wat dit lank gelede beplan het nie. ¹²Op daardie dag het die Vader van die hemelse leërskare opgeroep tot geween en rou, tot geskeerde koppe en rouklere. ¹³Maar in plaas daarvan was daar vreugde en fees, beeste is geslag en skape is gedood, vleis is geëet en wyn is gedrink: “Kom ons eet en drink, want môre sterf ons!”

¹⁴Die Vader van die hemelse leërskare het dit aan my openbaar: “Sekerlik sal hierdie sonde nie van julle weggevee word voordat julle sterf nie,” sê die Vader van die hemelse leërskare.

¹⁵So sê die Vader van die hemelse leërskare: Gaan na hierdie rentmeester, Sebna, wat oor die huishouding aangestel is, en sê vir hom: ¹⁶Wat doen jy hier, en wie het jou die reg gegee om hier te wees, dat jy vir jouself hier ’n graf uitgekap het — wat jou graf hoog op die hoogtes uithou, wat jou rusplek in die rots uitkap? ¹⁷Kyk, ons Vader gaan jou met geweld wegslinger, jou sterk man; hy sal jou stewig vasgryp. ¹⁸Hy sal jou styf oprol en jou soos ’n bal wegslinger na ’n wye, oop land toe. Daar sal jy sterf, en daar sal jou pragtige strydwaens lê — jy skande vir jou heer se huis. ¹⁹Ek sal jou uit jou amp afsit, en jy sal uit jou pos afgetrek word.

²⁰Op daardie dag sal ek my dienaar Eljakim, die seun van Hilkia, ontbied, ²¹Ek sal hom met jou gewaad beklee en jou gordel om hom vasmaak, en ek sal jou gesag aan hom oorhandig. Hy sal ’n vader wees vir die mense van Jerusalem en vir die huis van Juda. ²²Ek sal die sleutel van die huis van Dawid op sy skouer plaas; wat hy oopmaak, sal niemand toemaak nie, en wat hy toemaak, sal niemand oopmaak nie. ^c c v22 Jesus pas hierdie vers op homself toe in Openbaring 3:7 — Eljakim is ’n voorafskaduwing van die ewige Seun wat die sleutel van Dawid hou. ²³Ek sal hom inslaan soos ’n pen in ’n stewige plek, en hy sal ’n setel van eer word vir sy vader se huis. ²⁴Hulle sal die hele gewig van sy vader se huis aan hom ophang — die nakomelinge en die spruite, elke klein voorwerp, van die bakke tot al die kanne. ²⁵Op daardie dag, sê die Vader van die hemelse leërskare, sal die pen wat in die stewige plek ingeslaan is, meegee; dit sal afgekap word en val, en die vrag wat daaraan hang, sal afgesny word — want ons Vader het gespreek.