Efa vita pirinty
Boky

Ny Lohasaha Fahitana

Raha mankalaza eo ambonin'ny tafo ny tanàna, dia efa nandositra ny mpitondra azy ary tsy novonoina tamin'ny ady ny maty. Mamaritra fitaovam-piadiana i Jerosalema ary mamotika trano hanamboarana ny manda, nefa tsy mijery an'i Raintsika izay nanao ny drafitra. Esorina i Sebna.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 14–25

Toko 22.

Faminaniana momba ny Lohasaha Fahitana. Inona moa no mahazo anareo izao, no niakatra tamin’ny tafon-trano daholo ianareo, a a v1 Lohasaha Fahitana: anarana poetika ho an’i Jerosalema, izay angamba mampahatsiaro ny lohasaha lalina manodidina ny tanàna. ianao tanàna feno tabataba, ianao tanàna mikorontana, ianao tanàna mifaly? Ny maty aminao tsy novonoina tamin’ny sabatra, ary tsy maty tamin’ny ady. Nandositra niaraka ny mpanapaka anao rehetra; voasambotra izy tsy nisy tsipika nalefa. Ianareo rehetra izay hita dia voafatotra niaraka, na dia nandositra lavitra aza ianareo. Dia hoy aho: « Mitodiha miala amiko; avelao aho hitomany mafy. Aza miezaka mampionona ahy noho ny faharavan’ny zanakavavin’ny oloko. » Fa ny Ray, Tompon’ny tafiky ny lanitra, dia manana andro fikorontanana sy fanitsakitsahana ary fisavoritahana ao amin’ny Lohasaha Fahitana—rindrina voakapoka rava ary fitaintainana mangataka famonjena mikotroka any amin’ny tendrombohitra. Nitondra ny tranom-pana niaraka tamin’ny kalesy sy ny mpitaingina soavaly i Elama, ary nanokatra ny ampingany i Kira. Feno kalesy ny lohasaha tsara indrindra aminao, ary ny mpitaingina soavaly nijoro tao amin’ny vavahady. Nesorin’i Raintsika ny fiarovana an’i Joda. Ary tamin’izany andro izany dia nijery ny fitaovam-piadiana tao amin’ny Trano Ala ianareo, b b v8 Trano Ala: fitoeran-defona lehibe nataon’i Solomona tao Jerosalema, nomena izany anarana izany noho ny andry sedera maro. ary nahita ianareo fa maro ny vaky teo amin’ny tanànan’i Davida. Nanangona ny rano tao amin’ny dobo ambany ianareo, ary nanisa ny tranon’i Jerosalema ianareo ka nandrava ny sasany mba hanamafy ny manda. Nanao fitehirizan-drano teo anelanelan’ny manda roa ianareo ho an’ny rano avy amin’ny dobo taloha, nefa tsy nijery an’Ilay nanao izany ianareo, ary tsy nihevitra an’i Raintsika izay nandrafitra izany hatramin’ny ela be. Tamin’izany andro izany dia niantso ho amin’ny fitomaniana sy ny fisaonana ny Ray, Tompon’ny tafiky ny lanitra, ho amin’ny fanaovana môtrotro ary ny fitafiana lamba fisaonana. Nefa dia nisy fifaliana sy fahafinaretana kosa, famonoana omby sy famonoana ondry, fihinanana hena sy fisotroana divay: « Andeha isika hihinana sy hisotro, fa rahampitso dia maty isika! »

Nasehon’ny Ray, Tompon’ny tafiky ny lanitra tamiko izao: « Azo antoka fa tsy hofafana aminareo ity fahotana ity mandra-pahafatinareo, » hoy ny Ray, Tompon’ny tafiky ny lanitra.

Izao no lazain’ny Ray, Tompon’ny tafiky ny lanitra: Andeha any amin’ity mpitantana ity, Sebna, izay mpandrindra ny trano, ary lazao aminy hoe: Inona no ataonao eto, ary iza no nanome anao alalana hitoetra eto, no nanao fasana ho anao eto—manao ny fasanao any avo any amin’ny toerana avo, mitrandraka ny fitsaharanao ao amin’ny vatolampy? Indro, hanipy anao mafy i Raintsika, ry lehilahy mahery; hisambotra anao mafy Izy. Hamihina anao mafy Izy ary hanipy anao tahaka ny baolina any amin’ny tany malalaka sy lehibe. Any no ho faty ianao, ary any no hipetraka ny kalesinao mahafinaritra—ianao izay fahamenarana ho an’ny tranon’ny tomponao. Hesoriko amin’ny andraikitrao ianao, ary hosintonina midina avy amin’ny toerananao.

Amin’izany andro izany dia hantsoiko ny mpanompoko, Eliakima zanak’i Hilkia, Hampitafiko ny akanjonao izy, ary hofehiziko aminy ny fehinao, ary hatolotro eo an-tànany ny fahefanao. Ho ray ho an’ny mponina any Jerosalema sy ho an’ny taranak’i Joda izy. Hapetrako eo amin’ny sorony ny lakilen’ny tranon’i Davida; izay sokafany dia tsy hisy hanidy, ary izay hidiny dia tsy hisy hanokatra. c c v22 Jesosy dia mampihatra an’io andininy io tamin’ny Tenany ao amin’ny Apokalypsy 3:7 — Eliakima dia ohatra mialoha ny Zanaka mandrakizay izay mitana ny lakilen’i Davida. Hotsofiko toy ny tsimatra ao amin’ny toerana mafy izy, ary ho seza voninahitra ho an’ny ankohonan’ny rainy izy. Hampihantonin’izy ireo aminy ny lanjan’ny ankohonan’ny rainy rehetra—ny taranaka sy ny sampany, ny fitaovana kely rehetra, manomboka amin’ny lovia ka hatramin’ny siny rehetra. Amin’izany andro izany, hoy ny Ray, Tompon’ny tafiky ny lanitra, dia hivaha ny tsimatra voatsofoka tamin’ny toerana mafy; hotapahina izy ka hianjera, ary hotapahina ny entana mihantona eo aminy—fa i Raintsika no niteny.