د رويا دره

په داسې حال کې چې ښار پر خپلو بامونو جشن نیسي، د هغې واکمنان تښتېدلي دي او د هغې مړي په جګړه کې نه دي وژل شوي. اورشلیم وسلې شمېري او د دېوال لپاره کورونه ړنګوي، خو هېڅکله زموږ پلار ته نه ګوري چې دا یې پلان کړی و. شبنا ایستل کېږي.

څپرکی 22.

د رويا درې په حقله يو پېغام. اوس تاسو ته څۀ شوى دى چې تاسو ټول د بامونو سر ته ختلى ياست، ^a اے د شور نه ډک ښاره، اے وحشى او ګډوډه ښاره، اے د عيش و عشرت ښاره؟ ستا مړى په تُوره نۀ دى وژلى شوى، او نۀ په جنګ کښې مړۀ شوى دى. ستا ټول حاکمان يو ځائ وتښتېدل؛ هغوئ بې د کوم لِندے کش کولو نيولى شول. تاسو ټول چې موندلى شوئ يو ځائ اسير کړى شوئ، اګر چې تاسو لرې تښتېدلى وئ. نو ما ووئيل، ”زما نه مخ واړوه؛ پرېږده چې زۀ په زارو زارو وژاړم. زما د قوم د لور د برباديۍ په حقله ما له تسلى ورکولو کوشش مۀ کوه.“ ځکه چې د آسمانى لښکرو پلار سره د رويا درې کښې د هنګامې، پايمالۍ او ګډوډۍ يوه ورځ ده—دېوالونه ونړول شول او د مدد چغه چې غرونو ته رسيږى. عيلام د غشو تُرکښ د رتهونو او سوارو سره واخستو، او قير خپل ډالونه بربنډ کړل. ستا غوره درې د رتهونو نه ډکې وې، او سواره په دروازو باندې خپل ځايونه ونيول. زمونږ پلار د يهوداه دفاع لرې کړه. او په هغه ورځ تاسو د ځنګل کور کښې اسلحې ته وکتل، ^b او تاسو وليدل چې د داؤد په ښار کښې څومره درزونه وُو. تاسو د ښکتنى حوض اوبۀ راجمع کړې، او تاسو د يروشلم کورونه وشمارل او د دېوال د مضبوطولو دپاره ځنې ونړول. تاسو د زاړۀ حوض د اوبو دپاره د دوؤ دېوالونو ترمنځه يوه ذخيره جوړه کړه، خو تاسو هغه ذات ته ونۀ کتل چا چې دا جوړ کړے وو، او نۀ مو زمونږ پلار په خيال کښې راوستو چا چې دا ډېر پخوا منصوبه بندى کړې وه. په هغه ورځ د آسمانى لښکرو پلار د ژړا او ماتم دپاره، د خريلو سرونو او د ماتم د جامو دپاره غږ وکړو. خو پرځائ د دې خوشحالى او جشن وو، د غواګانو ذبح کول او د ګډو وژل، د غوښې خوړل او د مے څښل: ”راځئ چې وخورو او وڅښو، ځکه چې سبا به مونږ مړۀ شُو!“

د آسمانى لښکرو پلار دا ما ته ظاهر کړل: ”يقيناً دا ګناه به ستاسو نه تر هغې پاکه نۀ شى ترڅو چې تاسو مړۀ نۀ شئ،“ د آسمانى لښکرو پلار فرمائى.

د آسمانى لښکرو پلار داسې فرمائى: دې مختار، شبنا ته لاړ شه چې د شاهى محل نګران دے، او هغۀ ته ووايه: تۀ دلته څۀ کوې، او چا تا له حق درکړو چې دلته يې، چې تا دلته د ځان دپاره يو قبر توږلے دے—د غرۀ په لوړو باندې خپل قبر کنې، په تيږه کښې خپل د آرام ځائ توږې؟ وګوره، زمونږ پلار تا په سختۍ سره لرې غورزولو ته تيار دے، اے زورور سړيه؛ هغه به تا په مضبوطۍ سره ونيسى. هغه به تا په کلکه راونغاړى او د ګېند په شان به تا يوې پراخې کُشادې زمکې ته وغورزوى. هلته به تۀ مړ شې، او هلته به ستا شاندار رتهونه پراتۀ وى—اے د خپل مالِک د کور بدنامى. زۀ به تا د خپلې عهدې نه لرې کړم، او تۀ به د خپل منصب نه ښکته راکښلے شې.

په هغه ورځ به زۀ خپل خادم اِلياقيم د حِلقيا زوئ راوبلم، زۀ به هغۀ ته ستا جامه واغوندم او ستا کمربند به پرې وتړم، او زۀ به ستا اِختيار هغۀ ته وسپارم. هغه به د يروشلم د اوسېدونکو او د يهوداه د کور دپاره پلار وى. زۀ به د داؤد د کور کُنجى د هغۀ په اوږه کېږدم؛ څۀ چې هغه خلاصوى هغه به هيڅوک بند نۀ کړى، او څۀ چې هغه بندوى هغه به هيڅوک خلاص نۀ کړى. ^c زۀ به هغه د يو مضبوط ځائ کښې د مېخ په شان وټومبم، او هغه به د خپل پلار د کور دپاره د عزت تخت شى. هغوئ به د هغۀ د پلار د کور ټول وزن پرې وځړوى—اولاد او څانګې، هر وړوکے لوښے، د پيالو نه نيولې تر ټولو منګيو پورې. په هغه ورځ، د آسمانى لښکرو پلار فرمائى، هغه مېخ چې په مضبوط ځائ کښې ټومبلے شوے وو کمزورے به شى؛ هغه به پرې کړے شى او ولوېږى، او هغه بوج چې پرې ځړېدلے وو هغه به پرې کړے شى—ځکه چې زمونږ پلار فرمائيلى دى.