د بيابان د سمندر رويا

د حاکم پلار له لوري یوه رویا پیغمبر د زېږون د دردونو په څېر کوږوي، چې ګوري سړي مېلمستیا کوي تر هغه چې خطر اعلان شي. یو څارونکی ګمارل کېږي، او کله چې سپاره راشي هغه غږ کوي چې بابل لوېدلی دی. کله چې ترې پوښتل کېږي چې شپه څنګه تېرېږي، ځواب ورکوي: سهار راځي، او شپه هم.

څپرکی 21.

د سمندر د بيابان په حقله الهام. لکه چې په نيګيب کښې طوفانونه راروان وى، هغه شان دا د بيابان نه، د يو وېروونکى مُلک نه راځى. ما ته يو سخته رويا ښودلے شوې ده: دغاباز دغا کوى، او تباه کوونکے تباه کوى. اے عيلامه، پورته شه! اے مادِه، محاصره وکړه! ما هغه ټوله نالِه ختمه کړه چې هغې راپېدا کړې وه. ځکه زما بدن په دردونو کښې ونيوو شو؛ دردونو زۀ ونيولم، لکه د زېږون د ښځې دردونه. زۀ دومره کوږ شوے يم چې اورېدلے نۀ شم، دومره وېرېدلے يم چې ليدلے نۀ شم. زما زړۀ ولړزيدو؛ وېره راباندې غالبه شوه. هغه ماښام چې ما ارمان يې درلودو، زما دپاره په رپېدو واوښتو. هغوئ دسترخوان تيار کړو، غالۍ يې وغوړولې، خوراک کوى، څښاک کوى. اے سردارانو، پاڅئ! ډالونو ته تيل ووهئ! ^a

ځکه مالِک پلار ما ته داسې وفرمائيل: ”لاړ شه، څوکيدار ودروه؛ څۀ چې وينى، هغه دې بيان کړى. کله چې هغه سواران وويني، آس سواران، جوړه جوړه، د خرو سواران، د اوښانو سواران، نو دې په ډېر غور، بالکل ډېر غور سره وګورى.“

بيا څوکيدار چغه کړه: ”زمرے! اے مالِک پلاره، زۀ هره ورځ په دوام سره د څوکۍ په بُرج باندې ولاړ يم، او په خپل ځائ باندې ټولې شپې څوکيدارى کوم.“ او وګوره — دا سواران راروان دى، جوړه جوړه آس سواران! هغۀ جواب ورکړو، ”وغورزيدو، بابل وغورزيدو، او د هغې د دېوتاوو ټول تراشلى بتان په زمکه ماتۀ شوى پراتۀ دى.“ اے زما وهل شوى قومه، د زما د خرمن بچيه، هغه څۀ چې ما د آسمانى لښکرو پلار نه اورېدلى دى، هغه زۀ تاسو ته بيانوم.

اے څوکيداره، د شپې څۀ حال دے؟

د دُومه په حقله الهام. يو څوک د سعير نه ما ته آواز کوى: ”اے څوکيداره، د شپې څۀ حال دے؟ اے څوکيداره، د شپې څۀ حال دے؟“ ^b څوکيدار وائى، ”سحر راځى، او شپه هم. کۀ تۀ پوښتنه کول غواړې، نو پوښتنه وکړه؛ بيا راشه.“

د عرب په حقله کلام

د عرب په حقله الهام. اے د ددان قافلو، تاسو به د عرب په ځنګلونو کښې شپه تيروئ. تږو ته اوبۀ راوړئ؛ اے تاسو چې د تيما په مُلک کښې اوسئ، تښتيدلو ته ډوډۍ راوړئ. ځکه هغوئ د تورو نه تښتيدلى دى — د راکښلې تورې نه، د کوږې ليندۍ نه، او د جنګ د بوج نه.

ځکه مالِک پلار ما ته وفرمائيل: ”د يو کال په اندازه کښې، لکه څنګه چې مزدور يې شمارى، د قيدار ټوله لوئى به ختمه شى. د قيدار د غشى ويشتونکو پاتې شمېر، د هغه جنګياليو زامن، به لږ وى، ځکه چې زمونږ پلار فرمائيلى دى.“