Mısır'dan Çıkış 15

15 ¹O zaman Musa ile İsrailliler Babamız'a şu ezgiyi söylediler: Babamız'a ezgiler söyleyeceğim, çünkü görkemli bir zafer kazandı; atı da binicisini de denize fırlattı. ²Babamız gücüm ve ezgimdir, o benim kurtuluşum oldu; bu benim Babam'dır, O'na övgüler sunarım, babamın Tanrısı'dır O, ve O'nu yüceltirim. ³Babamız bir savaşçıdır; adı Babamız'dır. ⁴Firavun'un savaş arabalarını ve ordusunu denize attı, seçme subayları Kızıldeniz'de boğuldu. ^a a v4 İbranice: Yam Suf, «Kamış Denizi». ⁵Derin sular onları örttü; bir taş gibi dibe battılar. ⁶Sağ elin, ey Babamız, güçte görkemlidir; sağ elin, ey Babamız, düşmanı paramparça eder. ⁷Görkeminin büyüklüğüyle sana karşı ayaklananları yıkarsın; yakıcı öfkeni salarsın, onları anız gibi yakıp yok eder. ⁸Burnunun soluğuyla sular yığıldı; akan sular bir yığın gibi dikildi; derin sular denizin bağrında katılaştı. ⁹Düşman dedi ki: «Peşlerine düşeceğim, onlara yetişeceğim, ganimeti paylaşacağım; onlarla doyacağım. Kılıcımı çekeceğim; elim onları yok edecek.» ¹⁰Rüzgârınla üfledin; deniz onları örttü; güçlü sularda kurşun gibi battılar. ¹¹İlahlar arasında sana benzeyen var mı, ey Babamız? Kutsallıkta görkemli, övgüye değer işlerde heybetli, harikalar yaratan senin gibisi var mı? ¹²Sağ elini uzattın; yer onları yuttu. ¹³Vefalı sevginle kurtardığın halka yol gösterdin; onları gücünle kutsal konutuna yönlendirdin. ¹⁴Halklar bunu duydu, titriyorlar; Filist halkını dehşet sardı. ¹⁵Şimdi Edom beyleri şaşkına döndü; Moav önderlerini titreme aldı; Kenan'da yaşayanların tümü eridi. ¹⁶Korku ve dehşet üzerlerine çöktü; kolunun büyüklüğü karşısında taş gibi kesildiler, senin halkın geçinceye dek, ey Babamız, satın aldığın halk geçinceye dek. ¹⁷Onları getirip mirasının dağına dikeceksin, konutun olarak yaptığın yere, ey Babamız, ellerinin kurduğu kutsal yere, ey Egemen Baba. ¹⁸Babamız sonsuza dek egemenlik sürecek.

¹⁹Firavun'un atları, savaş arabaları ve atlıları denize girince, Babamız denizin sularını onların üzerine geri getirdi; ama İsrailliler denizin ortasında kuru toprakta yürüdü. ²⁰Harun'un kızkardeşi Peygamber Miryam eline bir tef aldı, bütün kadınlar teflerle, oynayarak onu izlediler. ²¹Miryam onlara şu ezgiyi söyledi: «Babamız'a ezgiler söyleyin, çünkü görkemli bir zafer kazandı; atı da binicisini de denize fırlattı.»

Çöle Doğru

²²Musa İsrailliler'i Kızıldeniz'den Şur Çölü'ne götürdü; üç gün o çölde yol aldılar, ama su bulamadılar. ²³Mara'ya vardılar, ama oradaki suyu içemediler, çünkü acıydı. Bu yüzden oraya Mara adı verildi. ²⁴Halk, «Ne içeceğiz?» diyerek Musa'ya söylendi. ²⁵Musa Babamız'a yakardı, Babamız da ona bir parça odun gösterdi. Musa onu suya atınca su tatlı oldu. Babamız orada onlara bir kural ve ilke koydu ve onları orada sınadı.

²⁶Şöyle dedi: «Babanız'ın sesini gerçekten dinler, O'nun gözünde doğru olanı yapar, buyruklarına kulak verir ve bütün kurallarına uyarsanız, Mısır'a verdiğim hastalıkların hiçbirini size vermeyeceğim; çünkü ben sizi iyileştiren Babanız'ım.» ^b b v26 Mara'nın acı sularında Babamız kendisini iyileştiren Kişi olarak açıkladı — acılığı tatlılığa dönüştürdü ve halkına onların şifa vereni olarak kendini adadı.

²⁷Elim'e vardılar; orada on iki su kaynağı ve yetmiş hurma ağacı vardı; suyun yanında konakladılar.