Kamulyaan Kagungan Gusti
Pikeun ngawaler ejekan “Di mana Allahna?”, jabur ieu ngabandingkeun. Brahala-brahala boga sungut, panon jeung ceuli anu teu bisa naon-naon, sarta anu nyieunna ahirna jadi teu hirup saperti barang anu dijieunna. Tilu golongan dititah percaya ka Rama urang: Israil, turunan Harun, jeung sakabéh anu sieun ka Mantenna.
115 1Sanes ka abdi sadaya, nun Ama, sanes ka abdi sadaya, nanging ka jenengan Ama mugi dihaturkeun kamulyaan, margi tina asih satia sareng kasatiaan Ama.
2Naha bangsa-bangsa teh bet ngaromong, “Ayeuna di mana Allahna?” 3Rama urang aya di sawarga; Mantenna midamel sagala perkawis anu dikersakeun-Na. 4Arca-arcana teh tina perak jeung emas, hasil pagawean leungeun manusa. 5Baroga sungut, tapi teu bisa ngomong; baroga panon, tapi teu bisa nenjo; 6baroga ceuli, tapi teu bisa ngadenge; baroga irung, tapi teu bisa ngambeu; 7baroga leungeun, tapi teu bisa ngarampa; baroga suku, tapi teu bisa leumpang; sarta tina tikorona teu kaluar sora pisan. 8Sing saha nu nyieunna bakal jadi cara eta, kitu deui saha bae nu ngandelkeun ka eta.
9Eh Israil, kudu ngandel ka Rama urang! Mantenna nu nulung sarta jadi tameng maranehna. 10Eh kulawarga Harun, kudu ngandel ka Rama urang! Mantenna nu nulung sarta jadi tameng maranehna. 11Maraneh anu ajrih ka Rama urang, kudu ngandel ka Mantenna! Mantenna nu nulung sarta jadi tameng maranehna.
12Rama urang parantos emut ka urang; Mantenna bakal ngaberkahan urang. Mantenna bakal ngaberkahan kulawarga Israil; bakal ngaberkahan kulawarga Harun; 13Mantenna bakal ngaberkahan sing saha nu ajrih ka Rama urang, boh nu laip boh nu mulya.
14Mugi Rama urang ngalobaan maraneh beuki tambah-tambah, maraneh katut anak-anak maraneh. 15Mugi maraneh diberkahan ku Rama urang, nu ngadamel langit jeung bumi.
16Langit teh langit kagungan Rama urang, tapi bumi mah geus dipaparinkeun ka manusa. 17Nu geus maraot mah teu muji ka Rama urang, kitu deui sakur nu geus turun ka alam tiiseun. 18Tapi urang mah bakal ngamulyakeun Rama urang ti ayeuna nepi ka salalanggengna. Haleluya!