Israil Budal ti Mesir

Budalna ti Mesir dicaritakeun ampir kawas lalucon: laut ngan sakali nempo tuluy kabur, Walungan Yordan mundur, gunung-gunung luluncatan kawas domba jalu. Tuluy jabur ieu nanya ka maranéhna — naha aranjeun kabur? — sarta ngantepkeun waleranana nyaéta ayana Rama urang, anu ngarobah batu jadi cai.

Pasal 114.

Waktu urang Israil budal ti Mesir, kulawarga Yakub ti bangsa nu beda basana, Yuda jadi tempat suci Rama urang, Israil jadi karajaana-Na.

Laut ningali tuluy nyingkah; Walungan Yarden mundur deui ka tukang. Gunung-gunung ajrag-ajragan lir domba jalu, pasir-pasir lir anak domba.

Naha, eh laut, maneh nyingkah? Naha, eh Yarden, maneh mundur ka tukang? Naha, eh gunung-gunung, maraneh ajrag-ajragan lir domba jalu? Naha, eh pasir-pasir, lir anak domba?

Eh bumi, ngeter sieun ku ayana Rama nu jumeneng Raja, ku ayana Allahna Yakub, anu ngarobah cadas jadi balong cai, batu seukeut jadi sumber cai nu ngamalir.