اِسرائيل د مصر نه بهر ووځى
له مصر وتل نږدې د یوې خندونکې کیسې په توګه ویل شوي: سمندر یو ځل ګوري او تښتي، اُردن شاته ګرځي، غرونه د ګډانو په څېر ټوپونه وهي. بیا زبور له هغوی پوښتنه کوي — ولې وتښتېدئ؟ — او ځواب دې ته پرېږدي چې زموږ د پلار حضور دی، چې ګټ یې په اوبو بدل کړ.
114 1کله چې اِسرائيل د مصر نه راووتو، د يعقوب کور د پردۍ ژبې د قوم نه، 2يهوداه زمونږ د پلار مقدس ځائ شو، اِسرائيل د هغۀ سلطنت شو.
3سمندر وکتل او وتښتېدو؛ د اُردن سيند بېرته وګرځېدو. 4غرونه د چېلو په شان ټوپونه وهى، او غونډۍ د ورګيو په شان.
5اے سمندره، تۀ ولې وتښتېدې؟ اے اُردنه، تۀ ولې بېرته وګرځېدې؟ 6اے غرونو، تاسو ولې د چېلو په شان ټوپونه ووهل؟ اے غونډۍ، تاسو ولې د ورګيو په شان؟
7اے زمکې، د حاکم پلار په حضور کښې ولړزېږه، د يعقوب د خُدائ پاک په حضور کښې، 8چې هغۀ ګټه د اوبو تالاب جوړ کړو، او چقماق يو بهېدونکے چينه،
