جلوو تو لاءِ آهي

طعني 'انهن جو خدا ڪٿي آهي؟' جي جواب ۾ زبور ڀيٽ ڪري ٿو. بتن جا وات، اکيون ۽ ڪن آهن جيڪي ڪجھہ نٿا ڪن، ۽ انهن جا ٺاهيندڙ پڻ انهن وانگر بي جان ٿي وڃن ٿا. ٽن ٽولن کي چيو ويو آهي ته بدران اسان جي پيءُ تي ڀروسو ڪن: اسرائيل، هارون جو گھراڻو، ۽ سڀ جيڪي کانئس ڊڄن ٿا.

باب 115.

اي اسان جا بابا، اسان کي نہ، اسان کي نہ، پر تون پنهنجي نالي کي جلوو ڏي، تنهنجي لافاني شفقت ۽ تنهنجي وفاداريءَ جي ڪري.

قومون ڇو چون تہ ”هاڻي انهن جو خدا ڪٿي آهي؟“ اسان جو پيءُ آسمانن ۾ آهي، جيڪو ڪجهہ کيس وڻي ٿو سو ڪري ٿو. انهن جا بت چاندي ۽ سون جا آهن، انساني هٿن جو ڪم. انهن کي وات آهن، پر ڳالهائي نہ ٿا سگھن؛ اکيون آهن، پر ڏسي نہ ٿا سگھن؛ انهن کي ڪن آهن، پر ٻڌي نہ ٿا سگھن؛ نڪ آهن، پر سنگھي نہ ٿا سگھن؛ انهن کي هٿ آهن، پر ڇهي نہ ٿا سگھن؛ پير آهن، پر هلي نہ ٿا سگھن؛ سندن ڳلي مان ڪو آواز نہ ٿو نڪري. جيڪي انهن کي ٺاهيندا آهن سي انهن جهڙا ٿي وڃن ٿا، ۽ هر اهو بہ جيڪو انهن تي ڀروسو ٿو ڪري.

اي اسرائيل، اسان جي پيءُ تي ڀروسو ڪر! اهو سندن مددگار ۽ سندن ڍال آهي. اي هارون جا گھراڻا، اسان جي پيءُ تي ڀروسو ڪريو! اهو سندن مددگار ۽ سندن ڍال آهي. اي اسان جي پيءُ کان ڊڄندڙؤ، انهيءَ تي ڀروسو ڪريو! اهو سندن مددگار ۽ سندن ڍال آهي.

اسان جي پيءُ اسان کي ياد ڪيو آهي، هو اسان کي برڪت ڏيندو. هو اسرائيل جي گھراڻي کي برڪت ڏيندو، هارون جي گھراڻي کي برڪت ڏيندو، جيڪي اسان جي پيءُ کان ڊڄن ٿا، ننڍن کي بہ ۽ وڏن کي بہ، هو برڪت ڏيندو.

اسان جو پيءُ اوهان کي ۽ اوهان جي ٻارن کي وڌيڪ کان وڌيڪ وڌائي! آسمان ۽ زمين جي خالق، اسان جي پيءُ کان اوهان کي برڪت ملي!

آسمان اسان جي پيءُ جا آسمان آهن، پر زمين هن انسان ذات کي ڏني آهي. مئل اسان جي پيءُ جي ساراهہ نہ ٿا ڪن، نڪي اهي جيڪي خاموشيءَ ۾ هيٺ وڃن ٿا. پر اسين هاڻي کان وٺي هميشہ تائين اسان جي پيءُ کي مبارڪ چونداسين. هللويا!